وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
மேலும், நாம் உங்களிடம் உடன்படிக்கை எடுத்தபோது (நினைவு கூருங்கள்): “உங்கள் இரத்தத்தைச் சிந்தாதீர்கள் (யாரையும் கொல்லாதீர்கள்), உங்கள் சக நாட்டு மக்களை உங்கள் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றாதீர்கள்.” அப்போது நீங்கள் ஆணையிட்டுச் சாட்சி கூறினீர்கள்.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களுக்குள் பரஸ்பர சம்மதத்தின் அடிப்படையிலான வர்த்தகத்தைத் தவிர, ஒருவருடைய செல்வத்தை மற்றவர் அநியாயமாக அனுபவிக்காதீர்கள். மேலும், உங்களை நீங்களே மாய்த்துக்கொள்ளாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் மீது மிகுந்த கருணையாளன்.
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
மேலும், எவர் இதைச் சட்டத்தை மீறியும் அநீதியாகவும் செய்கிறாரோ, அவரை நாம் நரகத்தில் தள்ளுவோம். அது அல்லாஹ்வுக்கு எளிதானது.
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ஒரு முஃமின் மற்றொரு முஃமினைக் கொல்வது, அவன் (தற்செயலாக) குற்றவாளியாக இருப்பதாலேயே அன்றி, தகாது. குற்றவாளியின் காரணமாக ஒரு முஃமினைக் கொல்பவன், தன்னுடைய ஒரு முஃமின் அடிமையை விடுவித்து, கொல்லப்பட்டவனின் குடும்பத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்ட மீட்புத்தொகையைச் செலுத்தட்டும்; கொல்லப்பட்டவனின் குடும்பத்தினர் அந்தப் பணத்தைக் கொடுக்க மறுத்தால் தவிர. கொல்லப்பட்டவன் உங்களுக்கு விரோதமான கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்து, அவன் ஒரு முஃமினாக இருந்தாலும், அவனுடைய முஃமின் அடியார்களை விடுவிக்கட்டும். கொல்லப்பட்டவன் உங்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையில் சமாதான உடன்படிக்கை உள்ள (காஃபிர்களின்) கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தால், கொல்லப்பட்டவனின் குடும்பத்திற்கு ஒப்படைக்கப்பட்ட மீட்புத்தொகையைச் செலுத்தி, அவனுடைய முஃமின் அடியார்களை விடுவிக்கட்டும். தன்னுடைய அடியாரைக் காணாதவன், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரி, தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்களுக்கு நோன்பு நோற்கட்டும். அல்லாஹ் அனைத்தையும் அறிந்தவன், பேரறிவுள்ளவன்.
وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا
wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).
மேலும், எவர் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொல்கிறாரோ, அவருக்குரிய கூலி நரகமாகும், அங்கு அவர் என்றென்றும் தங்கியிருப்பார். அல்லாஹ் அவர் மீது கோபமடைந்து, அவரைச் சபித்து, அவருக்காக ஒரு பெரும் தண்டனையை ஆயத்தப்படுத்தினான்.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
எனவே, இஸ்ரவேல் சந்ததியினருக்கு நாம் இவ்வாறு தீர்ப்பளித்தோம்: ஒருவரைக் கொன்றதற்குப் பழிவாங்கும் நோக்கத்திலோ அல்லது பூமியில் குழப்பம் விளைவித்ததற்காகவோ அல்லாமல், எவர் ஒருவரைக் கொல்கிறாரோ, அவர் மனிதகுலம் அனைத்தையும் கொன்றதற்குச் சமமாகும். எவர் ஒரு மனித உயிரைக் காப்பாற்றுகிறாரோ, அவர் மனிதகுலம் அனைத்தின் உயிரையும் காப்பாற்றியதற்குச் சமமாகும். நிச்சயமாக, நமது தூதர் அவர்களுக்குத் தெளிவான சான்றுகளுடன் வந்தார். ஆனால், அவர்களில் பலர் அதன்பிறகு பூமியில் வரம்பு மீறினர்.