هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ
hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).
तेथे झाकारियाने आपल्या प्रभूला प्रार्थना केली. तो म्हणाला, 'माझ्या प्रभू, मला स्वतःकडून एक चांगले संतती दे. खरोखरच, तू प्रार्थना ऐकणारा आहेस.'
اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا
iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).
(म्हणजेच) जेव्हा त्याने आपल्या प्रभूला मृदू स्वरात प्रार्थना केली.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا
qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).
त्याने (झकारियाने) म्हटले, "माझ्या प्रभू, खरोखरच माझे हाड कमकुवत झाले आहेत आणि माझे केस पांढरे झाले आहेत, आणि मी तुला प्रार्थना करताना कधीही निराश झालो नाही.
وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ
wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).
आणि खरंच, मला माझ्या मागीरच्या नातेवाईकांची भीती वाटते, कारण माझी पत्नी बाळंत नाही, म्हणून मला तुझ्याकडून एक मुलगा दे,
يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
जो माझा वारस होईल आणि याकूबच्या घराण्याचा वारस होईल; आणि त्याला, हे माझ्या प्रभू, लोकांना प्रिय कर.
وَزَكَرِيَّآ اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ رَبِّ لَا تَذَرْنِيْ فَرْدًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْوٰرِثِيْنَ ۚ
wa zakariyyā iż nādā rabbahū rabbi lā tażarnī fardaw wa anta khairul-wāriṡīn(a).
म्हणून आम्ही त्याच्या प्रार्थनेला उत्तर दिले आणि त्याला दु:खातून वाचवले. आणि अशाच प्रकारे आम्ही श्रद्धाळूंना वाचवतो.