وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
අපි මූසාට රාත්රී හතළිහක් පොරොන්දු වූ අවස්ථාවේදී (මතක තබා ගන්න). ඔහු (නික්ම ගිය) පසු ඔබ (ඉශ්රායෙල් දරුවන්) වසු පැටවෙකු (පූජාවක් ලෙස) සෑදූ අතර, ඔබ අපරාධකරුවන් බවට පත් විය.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
තවද මූසා තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න) “මගේ ජනයිනි! (පූජාවක් ලෙස) වසු පැටවෙකුගේ රූපයක් සාදා ගැනීමෙන් ඔබ ඔබටම අපරාධ කර ගත්තහුය. එබැවින් ඔබ ඔබේ මැවුම්කරු වෙත පසුතැවිලි වී ඔබම මරා ගන්න. එය ඔබේ මැවුම්කරු ඉදිරියේ ඔබට වඩා හොඳය. ඔහු ඔබේ පසුතැවිල්ල පිළිගන්නේය. නියත වශයෙන්ම ඔහු පසුතැවිල්ල වඩාත් පිළිගන්නා, දයානුකම්පිතය.
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
තවද, නියත වශයෙන්ම මූසා සත්යයේ සාධක සමඟ ඔබ වෙත පැමිණියේය. ඔහු (නික්ම ගිය) පසු ඔබ වසු පැටවා (පූජාවක් ලෙස) ගත්තහුය. එවිට ඔබ අපරාධකරුවන් බවට පත් විය.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
තවද, අපි ඔබට පොරොන්දුවක් ලබා දී, "අපි ඔබට ලබා දුන් දේ තදින් අල්ලාගෙන සවන් දෙන්න!" යනුවෙන් ඔබට ඉහළින් කන්ද (සීනායි) ඔසවා තැබූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න). ඔවුන් පිළිතුරු දුන්නේ, "අපි සවන් දුන්නෙමු, නමුත් අපි කීකරු නොවෙමු" යනුවෙනි. ඔවුන්ගේ අවිශ්වාසය හේතුවෙන් වසු පැටවා ඔවුන්ගේ හදවත් තුළට (පිළිම වන්දනා කිරීමේ ආදරය) ඇතුළු විය. "ඔබ විශ්වාසවන්තයින් නම්, ඔබේ විශ්වාසය ඔබට අණ කරන දේ ඉතා නරකයි!" යැයි පවසන්න.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(මුහම්මද්,) ග්රන්ථය ලත් අය ඔබෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔවුන්ට අහසින් ග්රන්ථයක් පහළ කරන ලෙසයි. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් මූසාගෙන් ඊට වඩා ශ්රේෂ්ඨ දෙයක් ඉල්ලා සිටියහ. ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ: “සැබවින්ම අල්ලාහ් අපට පෙන්වනු මැනව.” එබැවින් ඔවුන්ගේ කෲරත්වය නිසා ඔවුන්ට අකුණු සැර වැදුණි. පසුව ඔවුන් පැහැදිලි සාධක දුටු පසු වසු පැටවාට නමස්කාර කළහ. කෙසේ වෙතත් අපි ඔවුන්ට සමාව දුන්නෙමු. තවද අපි මූසාට සැබෑ බලයක් ලබා දුන්නෙමු.
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
මූසා (සීනයි කන්දට) ගිය පසු ඔහුගේ ජනයා, ආභරණවලින් (රන්වලින්) ශරීරයක් සහ ඝෝෂාකාරී හඬක් ඇති වසු පැටවෙකු නිර්මාණය කළහ. වසු පැටවාට ඔවුන්ට කතා කිරීමට හෝ මාර්ගය පෙන්වීමට නොහැකි බව ඔවුන් නොදැන සිටියාද? ඔවුන් එය (පිළිමයක් ලෙස) ගත්හ. ඔවුන් වැරදිකරුවන් විය.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
මූසා තම ජනතාව වෙත ආපසු පැමිණි විට, ඔහු කෝපයෙන් හා දුකෙන් යුතුව, "මම නැති වූ විට ඔබ කළ භයානක ක්රියාවන් මොනවාද! ඔබේ ස්වාමියාගේ පොරොන්දුවට පටහැනිව ඔබ යාමට කැමතිද?" මූසා ලෑල්ල (ටෝරා) බිම දමා තම සහෝදරයා (හාරූන්) ගේ හිස අල්ලාගෙන එය ඔහු දෙසට ඇද ගත්තේය. (හාරූන්) මෙසේ පැවසීය, "අනේ මගේ මවගේ පුතේ! මේ ජනතාව මාව දුර්වල ලෙස සලකා මාව මරා දැමීමට ආසන්නයි. එබැවින් ඔබේ සතුරන් මගේ අවාසනාව ගැන සතුටු වීමට සලස්වන්න එපා, මාව අසාධාරණ පුද්ගලයෙකු ලෙස නොසලකන්න."
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
නියත වශයෙන්ම (තමන් නැමදීම සඳහා) වසු පැටවෙකුගේ ප්රතිමාවක් සාදන අයට, ඔවුන්ගේ දෙවියන්ගේ කෝපයද, මෙලොව ජීවිතයේ නින්දාවද ඇති වේ. මේ ආකාරයෙන්ම අපි බොරු කියන්නන්ට විපාක දෙන්නෙමු.
قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ
qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).
ඔහු (අල්ලාහ්) මෙසේ කීවේය: “නියත වශයෙන්ම ඔබ පිටත්ව ගිය පසු අපි ඔබගේ ජනතාව පරීක්ෂා කළෙමු. එවිට සාමිරිවරු ඔවුන් නොමඟ යැවූහ.”
قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ
qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).
ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, “අපි ඔබේ ගිවිසුම අපගේම කැමැත්තෙන් කඩ කළේ නැත, නමුත් (ෆිර්අවුන්ගේ) ජනයාගේ ආභරණවලින් විශාල බරක් අපට උසුලන්නට සිදු විය, පසුව අපි ඒවා (ගින්නෙහි) දැමුවෙමු, එසේම සාමිරි ඒවා විසි කළේය.
فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ
fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).
පසුව (ගිනි වළෙන්) ඔහු (සාමිරි) ඔවුන් වෙනුවෙන් ශරීරයක් සහ හඬක් ඇති වසු පැටවෙකුගේ (පිළිමයක්) පිටතට ගෙන ආවේය. එවිට ඔවුහු, "මේ ඔබේ දෙවියන් සහ මෝසෙස්ගේ දෙවියන්ය, නමුත් ඔහු (මෝසෙස්) අමතක කර ඇත" යනුවෙන් පැවසූහ.
اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ
afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).
ඉතින් (වසු පැටවාගේ ප්රතිමාවට) ඔවුන්ට පිළිතුරක් දිය නොහැකි බවත්, ඔවුන්ට හානියක් කිරීමට හෝ ප්රතිලාභ ගෙන ඒමට නොහැකි බවත් ඔවුන් දුටුවේ නැද්ද?
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
"මෝසෙස් අප වෙත නැවත පැමිණෙන තුරු අපි එය අත් නොහරිමු, එයට (වසු පැටවාගේ ප්රතිමාවට) නමස්කාර කරන්නෙමු" යනුවෙන් ඔවුහු පිළිතුරු දුන්හ.
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
ඔහු (මූසා) මෙසේ කීවේය: “ඕ හාරූන්! ඔවුන් නොමඟ ගොස් ඇති බව ඔබ දුටු විට ඔබට බාධා කරන්නේ කුමක්ද?