وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
आ (याद करू) जखन हम मूसा सँ चालीस राति के वादा केने रही। तखन अहाँ सभ (इस्राएलक सन्तान) बछड़ाक (प्रसादक रूप मे) ओकर (प्रस्थानक बाद) मूर्ति बनेलहुँ, आ अहाँ सभ अपराधी (बनि गेलहुँ) |
۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ
wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).
आ हम मूसा सँ (तोराह दैत) तीस राति के वचन देलहुँ, आ हम दस राति (अधिक राति) सँ राति के संख्या पूरा केलहुँ, तेँ भगवान जे समय चालीस राति निर्धारित केने छलाह से सिद्ध छल। आ मूसा अपन भाइ (अर्थात) हारून केँ कहलथिन, "हमर लोक केँ (नेतृत्व) करबा मे हमरा जगह पर राखू, आ (अपन आ अपन लोक केँ सुधारू), आ हानिकारक बाट पर नहि चलू।"
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
आ जखन मूसा ओहि समय मे (मुनाजत) लग अयलाह जखन हम सभ निर्धारित केने रही आ भगवान हुनका सँ (सोझे) बात केने छलाह, तखन (मूसा) कहलनि, "हे हमर प्रभु, हमरा सामने (अपना) प्रकट भ' जाउ जाहि सँ हम अहाँ केँ देखि सकब।" (अल्लाह)। तेँ जखन हुनक प्रभु पहाड़ पर (अपन महिमा) प्रकट केलनि तखन पहाड़ नष्ट भ गेल आ मूसा बेहोश भ गेलाह | मूसा के होश आबि गेलाक बाद ओ कहलनि, "महिमा अहाँक हो, हम अहाँ पर पश्चाताप करैत छी आ हम सबसँ पहिने विश्वास करैत छी।"
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
आ मूसा अपन लोक मे सँ सत्तर लोक केँ चुनलनि जे (हमरा सभ सँ पश्चाताप माँगब) ओहि समय मे जखन हम सभ निर्धारित केने रही। जखन हुनका लोकनि केँ भूकम्प आबि गेलनि त' मूसा कहलनि, "हे हमर प्रभु, जँ अहाँ चाहैत रहितहुँ त' अहाँ एहि सँ पहिने हुनका सभ केँ आ हमरा सभ केँ नष्ट क' दैतहुँ। की अहाँ हमरा सभक बीच समझदारी'क अभाव मे रहनिहार सभक काजक कारणेँ हमरा सभ केँ नष्ट क' देब? से मात्र अहाँक दिस सँ एकटा परीक्षा अछि, अहाँ एहि परीक्षा सँ ओकरा गुमराह करैत छी जकरा अहाँ चाहब आ अहाँ जकरा मार्गदर्शन करब। अहाँ हमरा सभक नेता छी, तेँ हमरा सभ केँ क्षमा करू आ हमरा सभ पर दया करू। अहाँ सभ सँ नीक छी।" क्षमाकर्ता।"
۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.
"आ अहाँ अपन लोक सँ बेसी तेजी सँ किएक आबि गेलहुँ हे मूसा?"
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
ओ (मूसा) कहलनि, "ओ सभ हमरा पाछाँ लागि रहल छथि आ हम अहाँक पास जल्दबाजी करैत छी, हे हमर प्रभु, जाहि सँ अहाँ (हमरा सँ) प्रसन्न होयब।"