صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ
Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).
(یعنې) د هغو کسانو لاره چې تا پرې انعام کړی دی؛ نه د هغو کسانو لاره چې غوسه شوي دي او نه د هغو کسانو لاره چې ګمراه شوي دي.
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
او یهودیان او نصارا به تر هغه وخته پورې ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) ونه مني تر څو چې ته د دوی د دین پیروي ونه کړې. ووایه: "په حقیقت کې د الله لارښوونه (اصلي) لارښوونه ده." او که ته د پوهې (حق) له راتلو وروسته د دوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو ستا لپاره به د الله له لوري هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
او که څه هم ته (محمد صلی الله علیه وسلم) ټول آیتونه (معلومات) هغو کسانو ته ورکړې چې کتاب ورکړل شوی و، خو هغوی به ستا د قبلې پیروي ونه کړي، او ته به د هغوی د قبلې پیروي ونه کړې. ځینې به د نورو د قبلې پیروي ونه کړي. او که ته د پوهې له راتلو وروسته د هغوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو خامخا به له ظالمانو څخه یې.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ
wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
او د هغو خلکو په څېر مه کېږئ چې د څرګندو معلوماتو له راتلو وروسته یې سره بېل شول او جګړه وکړه، او دوی هغه کسان دي چې سخت عذاب به ورته ورکړل شي.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! یهود او نصارا خپل وفادار ملګري مه جوړوئ، دوی یو بل ساتي. څوک چې له تاسو څخه دوی وفادار ملګري کړي، نو هغه په حقیقت کې د دوی له ډلې څخه دی. په حقیقت کې، الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
ایا د هغو کسانو لپاره چې ایمان یې راوړی دی، هغه وخت نه دی راغلی چې الله په کلکه یاد کړي او هغه حق ومني چې نازل شوی دی، او د هغو کسانو په څیر (عمل ونه کړي) چې مخکې له دې کتاب ورکړل شوی و، بیا دوی اوږده موده تیره کړه تر دې چې زړونه یې سخت شول او ډیری یې فاسقان شول؟
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُوْلِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tanājaitum falā tatanājau bil-iṡmi wal-‘udwāni wa ma‘ṣiyatir-rasūli wa tanājau bil-birri wat-taqwā, wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! کله چې تاسو پټې خبرې اترې کوئ، نو د ګناهونو، دښمنۍ او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د نافرمانۍ په اړه خبرې مه کوئ. بلکې د نیکۍ او تقوا په اړه خبرې وکړئ. او له هغه الله څخه ووېرېږئ چې تاسو به بیرته هغه ته راټول شئ.