قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ووایه: "موږ په الله او هغه څه چې پر موږ نازل شوي دي او هغه څه چې پر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی پر اولادې نازل شوي دي او هغه څه چې موسی او عیسی ته ورکړل شوي دي او هغه څه چې د دوی د رب له خوا پیغمبرانو ته ورکړل شوي دي، ایمان لرو. موږ د دوی د هیڅ یو ترمنځ توپیر نه کوو او موږ هغه ته تسلیم یو."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(یاد کړئ) کله چې ملایکو وویل: "ای مریم! الله تا ته د خپل یو کلمې زیری درکوي، چې نوم یې مسیح عیسی د مریم زوی دی، په دنیا او آخرت کې به معزز وي او له نږدې کسانو څخه به وي."
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ
wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).
او هغه (الله) هغه (عيسی عليه السلام) ته کتاب، حکمت، تورات او انجيل ورزده کړل.
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
بېشکه موږ دا (محمد صلی الله علیه وسلم) تاته هم وحی وکړه لکه څنګه چې موږ دا نوح او له هغه وروسته پیغمبرانو ته وحی کړه، او موږ دا ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی اولادې ته هم وحی کړه؛ عیسی، ایوب، یونس، هارون او سلیمان ته. او موږ داود ته د زبور کتاب ورکړ.
لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا
lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).
مسیح علیه السلام د الله تعالی د بنده کیدو څخه هیڅ ډډه نه وه کړې، او نه هم هغه ملائکې چې الله تعالی ته نږدې وې. او څوک چې د هغه له عبادت څخه ډډه کوي او فخر کوي، الله تعالی به ټول خپل لوري ته راټول کړي.
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
او زکریا، یحیی، عیسی او الیاس. دا ټول متقیان دي،
قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا
qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).
جبرائیل علیه السلام وویل: "په حقیقت کې زه یوازې ستا د رب له خوا رالیږل شوی استازی یم، ترڅو تاته د یو پاک زوی ډالۍ درکړم."
قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).
جبرائیل علیه السلام وویل: "همداسې ده." ستا رب وویل: "دا زما لپاره اسانه ده، او موږ دا د خلکو لپاره د (الله د عظمت) نښه او له خپل رحمت څخه وګرځوو؛ او دا یوه پریکړه شوې خبره ده."
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
هغه (عیسی علیه السلام) وویل: "په حقیقت کې زه د الله بنده یم، هغه ماته کتاب (انجیل) راکړ او هغه زه پیغمبر کړم."
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
او هغه ما ته برکت راکړی دی هر ځای چې یم، او هغه ماته د لمانځه او زکات امر کړی دی تر هغه چې زه ژوندی یم.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
او خپلې مور ته وقف وم، او هغه ما مغرور یا بدبخت نه کړ.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
او سلام دې وي پر ما باندې په هغه ورځ چې زه پيدا شوم، او په هغه ورځ چې زه مړ شم، او په هغه ورځ چې زه بيا ژوندی راپورته شم."
ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).
دا عیسی علیه السلام د مریم زوی وو، هغه ریښتینې خبرې یې وکړې، چې دوی یې په ریښتینوالي کې شکمن وو.
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
او موږ (عيسى عليه السلام) د مريم زوى او د هغه مور د (خپل عظمت) څرګند دليل وګرځول، او موږ هغوى په يوه لوړه ځمکه کې خوندي کړل، (هغه ځای چې ارام، سيوري او له ميوو ډک دی) چې چينې بهېدلې.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
هغه (عيسى عليه السلام) يوازې يو بنده وو چې موږ پرې نعمت (پيغام) نازل کړ او هغه مو د بني اسرائيلو لپاره د عبرت يوه بېلګه وګرځوله.
وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
او کله چې عیسی علیه السلام له معلوماتو سره راغی، نو ویې ویل: "بېشکه زه تاسو ته له حکمت سره راغلی یم او د دې لپاره راغلی یم چې تاسو ته ځینې هغه خبرې بیان کړم چې تاسو یې په اړه شخړه کوئ، نو له الله ووېرېږئ او زما اطاعت وکړئ."
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
بیا موږ خپل پیغمبران د دوی په قدمونو پسې ولېږل او موږ د مریم زوی عیسی (هم) تعقیب کړ؛ او موږ هغه ته انجیل ورکړ او موږ د هغو کسانو په زړونو کې چې د هغه پیروي یې کوله، رحم او شفقت پیدا کړ. دوی رحمنیت درلود، که څه هم موږ دوی (یوازې موږ غوښتل) د الله رضا غوښتلو ته اړ نه کړل، مګر دوی یې په سمه توګه ونه ساتل. نو هغو کسانو ته چې له دوی څخه یې ایمان راوړ، موږ د دوی اجر ورکړ، او ډیری یې فاسقان وو.