وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
Һәм (исеңдә тот) Зун-Нун (Йунус)ның хикәясен, ул ачуланып китеп барганда, Без аңа авырлыклар тудырмабыз дип уйлады, шуңа күрә ул бик караңгы хәлдә дога кылды: "Синнән башка илаһ юк, Син һәр кимчелектән пакьсең. Мин, әлбәттә, залимнәрдәнмен".
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).
(исеңдә тот) ул йөк тулы корабка йөгергәндә,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ
fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).
аннары ул тигез исәпкә алынды һәм ул (тигез исәпкә) оттыручыларның берсе булып чыкты.
فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ
faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).
Шулай итеп, аны зур балык хурлыклы хәлдә йотып җибәргән.
لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ
lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
әлбәттә, ул (балыкның) карынында Кыямәт көненә кадәр калыр.
۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ
fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).
Соңра аны авыру хәлендә коры җиргә ташладык.
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ
faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).
(Мөхәммәд пәйгамбәр), Раббыңның хөкеменә сабыр ит, һәм балык карынында булган (Юныс) кебек булма, ул кайгылы күңел белән дога кылды.
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
Әгәр ул Раббысыннан тиз арада рәхмәт алмаса, ул, һичшиксез, хурлыклы хәлдә чүлгә ташланачак.