وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ
wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).
நான் இறக்கிய குர்ஆனை நம்புங்கள்; அது உங்களிடம் உள்ள தவ்ராத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. அதை நிராகரிப்பவர்களில் நீங்கள் முதன்மையானவர்களாக இருக்காதீர்கள். என் வசனங்களை மலிவாக விற்காதீர்கள்; எனக்கு மட்டுமே அஞ்சுங்கள்.
وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).
உண்மையைப் பொய்யுடன் கலக்காதீர்கள்; உண்மை தெரிந்தும் அதை மறைக்காதீர்கள்.
۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).
நீங்கள் வேதத்தை (தோராவை) வாசித்திருந்தும், உங்களை மறந்து, மற்றவர்களுக்கு நீதியை ஏன் போதிக்கிறீர்கள்? உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
மேலும், நீங்கள், "மூஸாவே! நாங்கள் அல்லாஹ்வைத் தெளிவாகக் காணும் வரை உம்மை நம்ப மாட்டோம்" என்று கூறியபோது, நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே உங்கள் மீது மின்னல் தாக்கியது என்பதை நினைவுகூருங்கள்.
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ
fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
பின்னர் அநியாயக்காரர்கள், தங்களுக்கு இடப்படாத வேறொரு கட்டளையை அந்த கட்டளைக்குப் பதிலாக இட்டார்கள். ஆகவே, அநியாயக்காரர்கள் மீது நாம் வானத்திலிருந்து பேரழிவை இறக்கினோம், ஏனெனில் அவர்கள் (எப்போதும்) தீய செயல்களைச் செய்து வந்தார்கள்.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
மேலும், நீங்கள், “மூஸே! ஒரே வகையான உணவை மட்டும் உண்டு எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது. எனவே, பூமி விளைவிக்கும் மூலிகைகள், வெள்ளரிகள், பூண்டு, பருப்பு வகைகள், வெங்காயம் ஆகியவற்றை எங்களுக்குத் தருமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அதற்கு அவர் (மூஸே), “நல்லதற்குப் பதிலாகத் தீமையைக் கேட்கிறீர்களா? ஒரு நகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்; நீங்கள் கேட்பது நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும்” என்றார். பின்னர் அவர்கள் இழிவினாலும் வறுமையினாலும் தாக்கப்பட்டனர்; மேலும் அவர்கள் (மீண்டும்) அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளானார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை மறுத்ததாலும், நியாயமின்றி நபிமார்களைக் கொன்றதாலும் அது (நிகழ்ந்தது). அவர்கள் கீழ்ப்படியாமலும் வரம்பு மீறியும் இருந்ததே அதற்குக் காரணம்.
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
மேலும், ஓய்வுநாளில் உங்களில் வரம்பு மீறியவர்களை நீங்கள் அறிந்திருந்தீர்கள்; ஆகவே, நாம் அவர்களிடம், "நீங்கள் இழிவான குரங்குகளாகி விடுங்கள்!" என்று கூறினோம்.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
மேலும், மூசா (அலை) தம் மக்களிடம், "ஒரு கிடாரியை அறுத்துப்போடுமாறு அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்" என்று கூறியபோது, அவர்கள், "நீர் எங்களைக் கேலி செய்யப் போகிறீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (மூசா), "நான் அறியாதோருடன் சேராமல் இருப்பதற்காக அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்பு தேடுகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
அவர்கள், "உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காக அந்த (பெண் பசுவைப்) பற்றி விளக்குமாறு கேளுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அவர் (மூசே), "கன்னிப் பசு முதிர்ந்ததும் அல்ல, இளமையானதும் அல்ல, இவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்டது என்று அவன் (அல்லாஹ்) கூறியுள்ளான். எனவே, உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதைச் செய்யுங்கள்" என்று பதிலளித்தார்.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
அவர்கள், “அதன் நிறம் என்னவென்று எங்களுக்கு விளக்குமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்றார்கள். அதற்கு அவர் (மூசா), “அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், (அந்தப் பசு) ஒரு பெண் பசு, அதன் நிறம் அடர் மஞ்சள், அது (அதைப்) பார்ப்பவர்களுக்குப் பிரியமானது” என்று பதிலளித்தார்.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள்: "உமது இறைவனிடம் எங்களுக்காக அந்தப் (பெண் பசுவைப்) பற்றி விளக்குமாறு கேளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அந்தப் பசு எங்களுக்கு இன்னும் தெளிவாகப் புரியவில்லை. அல்லாஹ் நாடினால், நாங்கள் நிச்சயமாக நேர்வழி பெறுவோம்."
قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ
qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).
அவர் (மூசே) பதிலளித்தார், "அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், (அந்தப் பசு) ஒருபோதும் நிலத்தை உழுவதற்கும், பயிர்களுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்வதற்கும் பயன்படுத்தப்படாத, ஆரோக்கியமான, களங்கமற்ற ஒரு பெண் பசுவாகும்." அவர்கள் கூறினார்கள், "இப்போது நீர் உண்மையை விளக்குவீராக." பின்னர் அவர்கள் அவரைக் கொன்றார்கள், மேலும் அவர்கள் (அந்தக் கட்டளையை) அரைகுறையாக நிறைவேற்றினார்கள்.
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
அதன் பிறகு உங்கள் இதயம் கடினமடைந்தது; அது ஒரு கல்லைப் போல, இன்னும் கடினமானதாக ஆனது. உண்மையில், இந்தக் கற்களிலிருந்து ஆறுகள் பீறிட்டுப் பாய வேண்டும். பிளந்து நீரூற்றுகள் வெளிவரும் கற்களும் உண்டு. மேலும், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி வழுக்கி விழுபவர்களும் உண்டு. நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.
وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
மேலும், அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களைச் சந்திக்கும்போது, “நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்கிறோம்” என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் ஒருவரையொருவர் சந்தித்தபோது, “அல்லாஹ் உங்களுக்கு விளக்கியதை நீங்கள் அவர்களுக்கு எடுத்துரைப்பீர்களா? அதன்மூலம் அவர்கள் உங்கள் இறைவனுக்கு முன்னால் உங்களை மறுக்க முடியும். உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
மேலும், இஸ்ரவேல் மக்களிடமிருந்து நாம் வாக்குறுதி பெற்றபோது (நினைவு கூருங்கள்): “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்காதீர்கள்; பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், அநாதைகள் மற்றும் ஏழைகளிடம் அன்பாக நடந்துகொள்ளுங்கள். மக்களிடம் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசுங்கள், தொழுகைகளை நிறைவேற்றுங்கள், ஜகாத் கொடுங்கள்.” ஆனால், உங்களில் ஒரு சிறு பகுதியினரைத் தவிர, நீங்கள் புறக்கணித்தீர்கள் (மறுத்தீர்கள்); மேலும் நீங்கள் (இன்னும்) வழிதவறியவர்களாகவே இருந்தீர்கள்.
ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
பின்னர் நீங்கள் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர்) உங்களையே கொன்று, உங்களில் ஒரு கூட்டத்தினரை அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றினீர்கள். தீமையிலும் பகைமையிலும் நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவிக் கொண்டீர்கள். மேலும், அவர்கள் உங்களிடம் கைதிகளாக வந்தபோது, அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், நீங்கள் அவர்களை மீட்டீர்கள். நீங்கள் வேதத்தின் (தோராவின்) ஒரு பகுதியை நம்பி, மற்றொரு பகுதியை நம்பாமல் இருக்கிறீர்களா? அவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு இவ்வுலக வாழ்வில் இழிவைத் தவிர வேறு எந்தப் பிரதிபலனும் இல்லை. மேலும், மறுமை நாளில் அவர்கள் மிகக் கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).
இவர்கள்தான் மறுமை வாழ்வைக் கொண்டு இவ்வுலக வாழ்வை விலைகொடுத்து வாங்கியவர்கள். எனவே, அவர்களுடைய தண்டனை குறைக்கப்படவும் மாட்டாது, அவர்களுக்கு உதவியும் செய்யப்பட மாட்டாது.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்; அவருக்குப் பின் தூதர்களைத் தொடர்ந்தோம்; மர்யமின் மகன் ஈசாவுக்கு சத்தியத்தின் சான்றுகளை வழங்கினோம்; மேலும் தூய ஆவியைக் (ஜிப்ரீல்) கொண்டு அவரைப் பலப்படுத்தினோம். அப்படியிருக்க, நீங்கள் விரும்பாத ஒன்றை (ஒரு பாடத்தை) ஒரு தூதர் உங்களிடம் கொண்டு வரும்போதெல்லாம், நீங்கள் ஏன் அதைப் பற்றிப் பெருமையடித்துக்கொண்டு, பின்னர் அதில் சிலவற்றைப் பற்றிப் பொய் சொல்லி, சிலவற்றைக் கொன்றுவிடுகிறீர்கள்?
وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ
wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).
அவர்கள் அறிந்திருந்ததை உறுதிப்படுத்தும் வேதம் (அல்-குர்ஆன்) அல்லாஹ்விடமிருந்து அவர்களுக்கு வந்த பிறகு, அதற்கு முன்னர் அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்கள் மீது வெற்றி கேட்டிருந்த நிலையில், தாங்கள் அறிந்திருந்தது தங்களுக்குக் கிடைத்தபோது, அதை அவர்கள் மறுத்தார்கள். எனவே, நிராகரிப்பவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உள்ளது.
بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).
அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்குத் தன் அருளைப் பொழிவான் என்ற பொறாமையின் காரணமாக, அல்லாஹ் அருளியதை மறுத்து, அவர்கள் தங்களை விற்றுக்கொண்டது ஒரு கொடிய செயலாகும். எனவே அவர்கள் மேல் மேல் கடுங்கோபத்திற்கு ஆளாகிறார்கள். மேலும் நிராகரிப்பவர்களுக்கு இழிவான தண்டனை உண்டு.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நாம் உங்கள் வாக்குறுதியை ஏற்று, உங்களுக்கு மேலே (சினாய் மலையை) உயர்த்தி, "நாம் உங்களுக்கு அளித்ததைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள், மேலும் செவிகொடுங்கள்!" என்று கூறியபோது, அவர்கள், "நாங்கள் செவிகொடுத்தோம், ஆனால் கீழ்ப்படியவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும் அவர்களின் நிராகரிப்பின் காரணமாக, கன்றுக்குட்டி அவர்களின் இதயங்களில் (சிலைகளை வணங்கும் பிரியத்தை) ஊடுருவியது. கூறுங்கள், "நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், உங்கள் நம்பிக்கை உங்களுக்குக் கட்டளையிடுவது மிகவும் மோசமானதாகும்!"
قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்விடம் உள்ள மறுமை இருப்பிடம் வேறு எவருக்கும் அல்லாமல், உங்களுக்கே பிரத்தியேகமாக இருந்தால், நீர் உண்மையாளர்களாக இருக்கும்பட்சத்தில் மரணத்தைத் தேடுவீராக.”
وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ
wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
ஆனால், தங்கள் கைகள் செய்த பாவங்களின் நிமித்தம், அவர்கள் மரணத்தை ஒருபோதும் விரும்பமாட்டார்கள். மேலும், அநியாயம் செய்பவர்களை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.
وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, இணைவைப்பவர்களை விடவும் வாழ்வின் (உலகின்) மீது மிகுந்த பேராசை கொண்ட மக்களாக அவர்களை (யூதர்களை) நீர் (முஹம்மதே) காண்பீர். அந்த நீண்ட ஆயுள் தங்களை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றாது என்றாலும், அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆயுள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். மேலும் அவர்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.
اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).
மேலும், அவர்கள் வாக்குறுதி அளிக்கும்போதெல்லாம், அவர்களில் ஒரு குழுவினர் ஏன் அதை மீறுகிறார்கள்? அதே சமயம், அவர்களில் பெரும்பாலோர் இறைநம்பிக்கை இல்லாதவர்கள்.
وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ
wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).
மேலும், அவர்களிடம் இருந்ததை உறுதிப்படுத்த அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு தூதர் (முஹம்மது) அவர்களிடம் வந்தபோது, வேதம் (தோரா) வழங்கப்பட்டவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர், தாங்கள் அறியாதவர்களைப் போல அல்லாஹ்வின் வேதத்தைத் தங்கள் முதுகுகளுக்குப் பின்னால் எறிந்துவிட்டனர்.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள், “ராஇனா” என்று கூறாதீர்கள்; மாறாக, “உன்ஜுர்னா” என்று கூறிச் செவிமடுங்கள். நிராகரிப்பவர்களுக்கு வேதனையான தண்டனை கிடைக்கும்.
اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
அல்லது, முன்பு மூசா (இஸ்ரவேல் மக்கள்) கேட்டது போல, உங்கள் தூதரிடம் (முஹம்மதுவிடம்) கேட்க விரும்புகிறீர்களா? எவர் நம்பிக்கைக்குப் பதிலாக நிராகரிப்பை ஏற்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக நேரான பாதையிலிருந்து வழிதவறிச் சென்றுவிட்டார்.
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
அல்லது ஆபிரகாம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கோபு மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர் யூதர்களாகவோ அல்லது கிறிஸ்தவர்களாகவோ இருந்தார்கள் என்று நீங்கள் (யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும்) கூறுகிறீர்களா? கூறுங்கள், "உங்களை விட அல்லாஹ்வை விட வேறு யார் நன்கு அறிவார்கள்? மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து தனக்குக் கிடைத்த சாட்சியத்தை மறைப்பவனை விடப் பெரும் அநீதியாளன் யார்?" நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.
۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
மனிதர்களில் புரிதல் இல்லாதவர்கள் கூறுவார்கள்: "முன்னர் அவர்கள் சார்ந்திருந்த கிப்லாவிலிருந்து அவர்களை (முஸ்லிம்களை) எது திசை திருப்பியது?" (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தான் நாடியவர்களை நேரான பாதைக்கு வழிநடத்துகிறான்."
اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
மூசாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு இஸ்ரவேல் மக்களின் தலைவர்கள் தங்கள் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவரிடம், “எங்களுக்கு ஒரு அரசனை நியமித்தருளும், நாங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுவோம்” என்று கூறியதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசி, “ஒருவேளை உங்களுக்குப் போரிடக் கடமையாக்கப்பட்டிருந்தால், நீங்கள் போரிட மாட்டீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “எங்கள் வீடுகளை விட்டு விரட்டப்பட்டு, எங்கள் பிள்ளைகளிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் நாங்கள், அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஏன் போரிடாமல் இருக்க வேண்டும்?” என்று கூறினார்கள். ஆனால், அவர்களுக்குப் போரிடக் கடமையாக்கப்பட்டபோது, அவர்களில் சிலரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அதிலிருந்து விலகிச் சென்றனர். மேலும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களை நன்கு அறிந்தவன்.
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
மேலும் அவர்களின் நபி அவர்களிடம், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தாலூத்தை உங்கள் அரசராக நியமித்துள்ளான்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அவனை விட நாங்கள் அரசாட்சிக்கு அதிக தகுதியுடையவர்களாக இருந்தும், அவனுக்கு அதிக செல்வம் வழங்கப்படாமலும் இருந்தபோது, தாலூத் எப்படி எங்கள் மீது அரசாட்சியைப் பெற்றான்?" என்று பதிலளித்தனர். (நபி) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவனை உங்களுக்காக (அரசராக) தேர்ந்தெடுத்து, உங்களுக்கு மேலான அறிவையும் உடல் திறன்களையும் வழங்கியுள்ளான்" என்று பதிலளித்தனர். அல்லாஹ் தான் நாடியவருக்குத் தன் அரசை அளிக்கிறான், மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).
மேலும் அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம் கூறினார், "நிச்சயமாக, அவருடைய ஆட்சியின் அடையாளம் என்பது, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து சாந்தியும், வானவர்களால் கொண்டுவரப்பட்ட மூசாவின் குடும்பத்தினர் மற்றும் ஆரூனின் குடும்பத்தினரின் எச்சங்களும் அடங்கிய பேழை உங்களிடம் வருவதாகும். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், நிச்சயமாக இதில் உங்களுக்கு (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தின்) ஓர் அடையாளம் இருக்கிறது."
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ஆகவே, தாலூத் தன் படையைக் கொண்டு வந்தபோது, அவன் கூறினான்: "அல்லாஹ் உங்களை ஒரு நதியைக் கொண்டு சோதிப்பான். எனவே, அதன் நீரைக் குடிப்பவன் என் அடியான் அல்ல. அதைக் குடிக்காதவன், தன் கையால் சிறிதளவு அள்ளிக் குடிக்காத வரையில், என் அடியான் ஆவான்." ஆனால், அவர்களில் சிலரைத் தவிர மற்றவர்கள் அதைக் குடித்தார்கள். அவனும் (தாலூத்தும்) அவனுடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் நதியைக் கடந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "இன்று தாலூத்துக்கும் அவனது படைக்கும் எதிராக நாங்கள் வலிமையற்றவர்களாகிவிட்டோம்." அல்லாஹ்வைச் சந்திப்போம் என்று நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் எத்தனை சிறிய குழுக்கள் பெரிய குழுக்களைத் தோற்கடித்தன." பொறுமையுடன் இருப்பவர்களுடன் அல்லாஹ் இருக்கிறான்.
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ
Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).
ஏனெனில், “நரகத்தின் நெருப்பு சில நாட்களுக்கு அன்றி நம்மைத் தீண்டாது” என்று அவர்கள் கூறினார்கள். அவர்கள் தாங்களாகவே புனைந்த ஒன்றைக் கொண்டு தங்கள் மதத்தில் வஞ்சிக்கப்பட்டார்கள்.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
வேதக்காரர்களே! அறிந்திருந்தும், ஏன் உண்மையைப் பொய்யுடன் கலந்து, அதை மறைக்கிறீர்கள்?
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
வேதக்காரர்களில் ஒருவர் இருக்கிறார்; நீங்கள் அவரிடம் பெரும் செல்வத்தை ஒப்படைத்தால், அவர் நிச்சயமாக அதை உங்களிடம் திருப்பித் தந்துவிடுவார். ஆனால், அவர்களில் வேறு சிலரும் இருக்கிறார்கள்; நீங்கள் அவரிடம் ஒரு தீனாரை ஒப்படைத்தால், நீங்கள் அதைத் தொடர்ந்து வசூலித்துக்கொண்டாலன்றி, அவர் அதை உங்களிடம் திருப்பித் தரமாட்டார். ஏனெனில், "எழுதத் தெரியாதவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு எந்தப் பாவமும் இல்லை" என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அவர்கள் அறிந்திருந்தும் அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் கூறுகிறார்கள்.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தையும் மனிதர்களுடனான உடன்படிக்கையையும் பற்றிக்கொள்ளாவிட்டால், அவர்கள் எங்கிருந்தாலும் இழிவால் நிரப்பப்படுகிறார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளாகி, எப்போதும் துயரத்தால் நிரம்பியிருந்தார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுத்து, எந்தவொரு சரியான காரணமும் இன்றி நபிமார்களைக் கொல்கிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் கீழ்ப்படியாதவர்களாகவும் வரம்புகளை மீறுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.
لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ
laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).
நிச்சயமாக, “நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஏழை, நாங்களோ செல்வந்தர்கள்” என்று கூறும் மக்களின் (யூதர்களின்) வார்த்தைகளை அல்லாஹ் கேட்டிருக்கிறான். அவர்களின் வார்த்தைகளையும், நியாயமின்றி நபிமார்களைக் கொன்ற அவர்களின் செயல்களையும் நாம் பதிவு செய்வோம். மேலும், “கொல்லும் வேதனையைச் சுவையுங்கள்!” என்று நாம் அவர்களிடம் கூறுவோம்.
اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).
(அதாவது) (யூதர்கள்) கூறுபவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான், ஒரு தூதர் நெருப்பில் எரிக்கப்படும் பலியைக் கொண்டு வரும் வரை நாங்கள் அவரை நம்பக்கூடாது." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக எனக்கு முன் பல தூதர்கள் உங்களிடம் வந்து, தெளிவான சான்றுகளையும் நீங்கள் குறிப்பிட்டவற்றையும் கொண்டு வந்தனர். ஆனால், நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்திருந்தால், ஏன் அவர்களைக் கொன்றீர்கள்?"
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).
வேதத்தின் (தோராவின்) ஒரு பகுதியைப் பெற்றவர்களை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? அவர்கள் வழிகேட்டை விலைக்கு வாங்குகிறார்கள், மேலும் நீங்கள் (சரியான) பாதையிலிருந்து வழிதவறிச் செல்ல வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள்.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
வார்த்தைகளை அவற்றின் இடத்திலிருந்து மாற்றிப் போடும் யூதர்களிடையே இது நிகழ்கிறது. மேலும் அவர்கள், “நாங்கள் கேட்டோம், ஆனால் கீழ்ப்படிய மாட்டோம்” என்று கூறினார்கள். மேலும் (அவர்கள்), “கேளுங்கள்” என்றும் கூறினார்கள், ஆனால் (உண்மையில்) நீங்கள், முஹம்மது அவர்களே, எதையும் கேட்கவில்லை. மேலும் (அவர்கள் கூறுகிறார்கள்), “ராயினா” தன் நாவை வளைத்து, மார்க்கத்தைப் புறக்கணிக்கிறாள். அவர்கள், “நாங்கள் கேட்கிறோம், கீழ்ப்படிகிறோம், செவிகொடுங்கள், எங்களுக்குக் கவனம் செலுத்துங்கள்” என்று கூறியிருந்தால், அது அவர்களுக்குச் சிறந்ததாகவும், மிகவும் சரியானதாகவும் இருந்திருக்கும். ஆனால், அவர்களின் நிராகரிப்பின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களைச் சபித்தான். மிகச் சிலரைத் தவிர மற்றவர்கள் நம்புவதில்லை.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
வேதம் அருளப்பட்ட மக்களே! உங்களிடம் உள்ள வேதத்தை உறுதிப்படுத்தும் நாம் இறக்கிய குர்ஆனை நம்புங்கள். நாம் உங்கள் முகங்களை மாற்றுவதற்கு முன்பாகவே இதைச் செய்யுங்கள்; பின்னர், சனிக்கிழமையன்று (ஓர் ஒழுக்கக்கேடு செய்பவர்களை) நாம் சபிப்பது போல, உங்கள் முகங்களையும் திருப்பி விடுவோம் அல்லது அவர்களைச் சபிப்போம். நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் கட்டளை நிறைவேறும்.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).
தங்களைத் தூய்மையானவர்கள் என்று கூறிக்கொள்பவர்களை (யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும்) நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? ஆனால், அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான்; அவர்களுக்குச் சிறிதளவும் அநீதி இழைக்கப்படுவதில்லை.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
வேதத்தின் (தோராவின்) ஒரு பகுதியை வழங்கப்பட்டவர்களை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? அவர்கள் ஜிப்த் மற்றும் தாகூத் ஆகியவற்றில் நம்பிக்கை கொண்டு, நிராகரிப்பாளர்களிடம் (மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களிடம்), நம்பிக்கையாளர்களை விடத் தாங்கள் தங்கள் வழியில் அதிக நீதியுள்ளவர்கள் என்று கூறுகிறார்கள்.
اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ
am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).
அல்லது, மக்களுக்குச் சிறிதளவும் நன்மை செய்யமாட்டார்கள் என்றபோதிலும், அவர்களுக்கு (அதிகாரத்தின்) ராஜ்ஜியத்தில் பங்கு இருக்கிறதா?
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
அல்லது, அல்லாஹ் முஹம்மது அவர்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடையின் காரணமாக அவர்கள் அவர்மீது பொறாமை கொள்கிறார்களா? நிச்சயமாக, நாம் இப்ராஹீமின் குடும்பத்தினருக்கு வேதத்தையும் ஞானத்தையும் வழங்கினோம்; மேலும் அவர்களுக்கு ஒரு மாபெரும் அரசையும் (ஆற்றலையும்) வழங்கினோம்.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
வேதக்காரர்கள் (முஹம்மதே!) உம்மிடம், வானத்திலிருந்து தங்களுக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்குமாறு கேட்கிறார்கள். நிச்சயமாக, அவர்கள் மூசாவிடம் அதைவிட மேலான ஒன்றைக் கேட்டார்கள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வை மெய்யாகவே எங்களுக்குக் காட்டுவீராக” என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்களுடைய கொடுங்கோன்மையின் காரணமாக அவர்கள் மின்னலால் தாக்கப்பட்டார்கள். பின்னர், தெளிவான சான்றுகளைக் கண்ட பிறகும், அவர்கள் கன்றை வணங்கினார்கள். ஆயினும்கூட, நாம் அவர்களை மன்னித்து, மூசாவுக்கு உண்மையான அதிகாரத்தை வழங்கினோம்.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
ஆகவே, அவர்கள் உடன்படிக்கையை மீறியதாலும், அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை நிராகரித்ததாலும், நியாயமான காரணமின்றி நபிமார்களைக் கொன்றதாலும், "எங்கள் உள்ளங்கள் முத்திரையிடப்பட்டுவிட்டன" என்று கூறியதாலும் (நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்). உண்மையில், அவர்களின் நிராகரிப்பின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களை முத்திரையிட்டுவிட்டான்; எனவே, அவர்களில் ஒரு சிலரே நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்.
وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ
wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).
மேலும், (இயேசுவை) அவர்கள் நிராகரித்ததற்காகவும், மரியாளுக்கு எதிராக அவர்கள் சுமத்திய மிகவும் இழிவான குற்றச்சாட்டுகளுக்காகவும் (நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்).