ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
Нас, шәыԥсы анҭала ашьҭахь, шәаргьы шәыԥсы ҭаҳаргылеит, иҭабуп ҳәа шәҳәарц азы.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Мыса иуаажәлар рзы аӡы даниҳәа, ҳара иаҳҳәеит: «Улабашьала ахра уас!» Убри аҟынтә жәаҩа ӡыхьк ҭыҵит. Ажәларқәа зегьы ирдыруеит рыжәтә ахьыржәуа аҭыԥ. Аллаҳ иразҟы шәфала, ижәла, адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан.
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Иҵабыргыҵәҟьаны, Муса шәара шәахь дааит, аҵабырг шьақәзырӷәӷәо ашьақәырӷәӷәарақәа иманы, нас шәара аҳәыс асахьа шьҭыхны, иара данца ашьҭахь, агәымбылџьбаҩцәа шәакәхеит.
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Исраил иԥацәа шәразҵаа, иаартыҵәҟьаны шаҟа аршаҳаҭга раҳҭахьоузеи ҳәа. Дарбанзаалак, Аллаҳ иҟынтә абзиарақәа ҟазҵаз, Аллаҳ даара ихьырхәра ӷәӷәоуп.
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
Нас (Моисеи) илабашьа иқәиҵеит, иаалырҟьаны алабашьа маҭ дуны иҟалеит.
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
Инапы ааҭихын, иаалырҟьаны ишкәакәахеит, избаз рзы.
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Улабашьа кажь! Убри аҟнытә иаалырҟьаны урҭ рымцқәа зегьы лбаанадеит.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
Алаԥшхырԥаҩцәагьы иаразнак рыҽкажьны ихырхәеит.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
Ҳара урҭ жәаҩа хыԥхьаӡарала ишаҳшеит, урҭ зегьы рхыԥхьаӡара рацәан, Муса иуаажәлар аӡы аниҳәа, улабашьала ахра уас! Убас ала, уи ахаҳә аҟынтәи жәаҩа ӡыхьк ҭыҵит. Жәларцыԥхьаӡа рхатәы ӡыржәырҭа рдыруеит. Урҭ аԥсҭҳәақәа рыла ашәшьыра рзыҟаҳҵеит, амани асалваи рзылбааҳгеит. (Ҳара иаҳҳәеит): «Ишәзыҟаҳҵаз аразҟы бзианы ишәфа!» Урҭ ҳара иаҳзыцәгьамхаӡеит, аха урҭ роуп есқьынгьы зхазы ацәгьара ҟазҵоз.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Ҳәарада, ҳара Мыса, ҳаршаҳаҭгақәеи ҳаршаҳаҭгақәеи иманы днаҳашьҭит.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
Ҳара Муса жәа-џьашьахәык иаҳҭеит, убри аҟнытә Исраил иԥацәа шәразҵаа, Муса урҭ рахь даннеи, Фараон иеиҳәеит: «Уа Муса!
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
– Уарӷьа напы ианузеи, Муса?
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
Уи (Муса) иҳәеит: «Ари сара сылабашьа ауп, сара уи сақәгәыӷуеит, насгьы уи ала абӷьқәа ҭысхуеит, сыџьмақәа рзы ачыс азы, сара сзы даҽа ԥсыхәақәакгьы ыҟоуп».
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Дықәыршә, Муса!»
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
Нас (Муса) акәадыр иршәит, иаалырҟьаны уи ирласны иҳәазо маҭны иҟалеит.
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Дышәкы, шәымшәан, ԥасатәи иҭагылазаашьахь дҳархынҳәуеит.
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
Унапы уҵыхәа ҵаҟа иҭаҵаны, ԥхасҭада ишкәакәаны иҭыҵуеит, даҽа џьашьахәык еиԥш,
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
Уарӷьа напы ианугьы кажь, урҭ иҟарҵаз хымԥада илбаанадоит. Иҟарҵаз лаԥшхырԥагак акәын. Алаԥшхырԥаҩ дахьынтәаалакгьы аиааира игом».
وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى
wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.
Иҵабыргыҵәҟьаны, ҳара Муса изаҳҳәеит: «Смаҵзуҩцәа (Исраил иԥацәа) уахынла шәрыцны, амшын аҿы амҩа ҩаны ирзыҟашәҵа, шәара шәацәшәар акәӡам, шәӡааҟәрылар ҳәа шәгәы ҭынчым».
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
Ҳара Нух иуаажәлар рахь дҳашьҭит, нас иҳәеит: «Сыуаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, избан акәзар, шәара шәзы иара ида даҽа нцәак дыҟам.
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Уареи уареи аӷба шәанҭалалак, агәымбылџьбаҩцәа рҟынтә ҳаиқәзырхаз Аллаҳ ихьӡ-иԥша ихьӡуп ҳәа шәҳәа.
قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ
qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).
Уи (Муса) иҳәеит: «Иҟашәҵома (уара) ииашоу акы шәсырбаргьы?»
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
Убри аҟнытә иара (Моисеи) илабашьа иқәиҵеит, иаалырҟьаны алабашьа маҭ дуны иҟалеит.
وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
Инапы ааҭигеит, иаалырҟьаны ишкәакәахеит, избаз рзы.
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
Нас Муса илабашьа нықәижьит, иаалырҟьаны урҭ еиқәдыршәаз амцтә маҭәахәқәа лбаанадеит.
فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ
fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).
Нас, Мыса излаҳҳәеит: «Улабашьала амшын уас». Абас амшын еиҩнашеит, хәҭа-хәҭацыԥхьаӡа ашьха ду еиԥш иҟан.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
Укаламгьы ҭажь!» Убри аҟнытә (акәадыр маҭны ианыҟала, Моисеи уи амаҭ еиԥш иныҟәо аниба, дыҩны дхынҳәит, дымԥшӡакәа дхынҳәит. Умшәан! Ҳәарада, Сара сҿаԥхьа, Апостолцәа ашәара рыхәҭам,
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
Унапы ухамы абӷаҿы иҭаҵа, ԥхасҭак амаӡамкәа ишкәакәаны иҭыҵуеит. (Абарҭ аҩ-џьашьахәык) рҟны иҟоуп жә-хкык рыла аџьашьахәқәа (урҭ еилыркаахоит) Фараони иуаажәлари рзы. Урҭ ииашаҵәҟьаны ауаа цәгьақәоуп».
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
Укаламгьы ҭажь." Убри аҟнытә, иара (Муса) амаҭ еиԥш дныҟәо аниба, дхьамԥшӡакәа дыҩны дхынҳәит (Аллаҳ иҳәеит): "Уа Муса! Уааи арахь, умшәан. Иҵабыргыҵәҟьаны, шәара шәшәарҭам уаҩуп.
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
Унапы ухамы абӷаҿы иҭаҵа, ԥхасҭак амаӡамкәа ишкәакәаны (ицқьаны) иҭыҵуеит, ушәозар унапқәа угәы иадкыланы иукызароуп. Абарҭ ҩ-џьашьахәуп, унцәа иҟынтә, Фараони имаҵзуҩцәеи рзы. Ииашаҵәҟьаны, урҭ ауаа цәгьақәоуп».
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
Иаҳәа: «Уа Аллаҳ, ажәҩанқәеи адгьыли зшаз, имаӡоуи иҟаҵәҟьоуи зегьы здыруа, умаҵзуҩцәа рыбжьара еснагь еимактәу зегьы зыӡбо Уара уоуп!
وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ
wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).
Аллаҳ иҿаԥхьа шәхы шәмырҽхәан. Ҳәарада, сара уара уахь саауеит иаарту аршаҳаҭгақәа сыманы.
وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ
wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).
Ҳара урҭ адыргақәа иреиуоуп, ииашаҵәҟьоу абарақьаҭра злоу акы раҳҭеит.
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
Мыса иҟныгьы (Аллаҳ имчхара адыргақәа ыҟан) Фараон иахь ииашоу аџьашьахәқәа рыла данаҳашьҭыз.
فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ
fa arāhul-āyatal-kubrā.
Анаҩс (Мусеи) аџьашьахә ду иирбеит.