قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
ער (פרעה) האט געענטפערט, "יא, טאקע דו מוזט זיין צווישן די וואס זענען נאנט (צו מיר)."
اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى
iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).
ווען ער (משה) האט געזען דאס פייער, האט ער געזאגט צו זיין משפחה, "בלייבט (דא), טאקע איך זע דאס פייער, איך האף אז איך קען ברענגען א קליין פלאם צו אייך אדער איך וועל באקומען אנווייזונג אין דעם ארט פון פייער."
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ
falammā atāhā nūdiya yā mūsā.
אַלזאָ ווען ער איז געקומען צו אים (צום אָרט פֿון פֿײַער) האָט מען אים גערופֿן, "אָה מוסא!
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
טאַקע, איך בין דיין גאָט, לאָז אָפּ דיינע צוויי קללות. ווייל באמת ביסטו אין דעם הייליקן טאָל, טואַ.
وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى
wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.
און איך האָב דיר אויסגעקליבן, הערט צו וואָס וועט ווערן אַנטפּלעקט (צו דיר).
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
טאַקע, איך בין אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ מיר, אַזוי דינט מיר און זאָג תפילות צו געדענקען מיר.
اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى
innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.
טאַקע, די שעה קומט, איך וועל עס האַלטן בסוד, כּדי יעדער זאָל באַקומען באַלוינט לויט וואָס ער האָט פֿאַרדינט.
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
לאָזט אײַך נישט אָפּטרעטן פֿון (דעם יום־השם) דורך מענטשן וואָס גלויבן נישט אין אים און דורך מענטשן וואָס פֿאָלגן זייערע תאוות, וואָס ברענגט אײַך צום אונטערגאַנג."
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
ער (משה) האָט געזאָגט, "דאָס איז מײַן שטעקן, איך רו אויף אים, און איך קלאַפּ אויס (בלעטער) דערמיט פֿאַר מײַנע ציגן, און עס איז נאָך מער נוץ פֿאַר מיר."
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "וואַרף אים, אָ מוסא!"
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
דעמאָלט האָט (משה) געוואָרפן דעם שטעקן, און פּלוצעם איז עס געוואָרן אַ שלאַנג וואָס האָט זיך שנעל געקראָכן.
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ער (אַלאַה) האָט געזאָגט, "האַלט אים און האָב נישט קיין מורא, מיר וועלן אים צוריקברענגען צו זיין אָריגינעלן צושטאַנד,
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
און לייג דיין האַנט אונטער דיין אַקסל, וועט עס אַרויסקומען ווײַס (שטראַלנדיק) אָן קיין חסרונות, ווי נאָך אַ נס,
لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ
linuriyaka min āyātinal-kubrā.
אז מיר זאלן דיר ווייזן (עטלעכע) פון אונדזערע גרויסע וואונדער,
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
גיי צו פרעה; ער האט טאקע אריבערגעגאנגען די גרענעץ."
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
און (געדענקט) ווען אייער האר האט גערופן צו משהן (מיט זיינע ווערטער), "קום צו די אומרעכטע מענטשן,
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).
דעמאָלט בין איך אַנטלאָפֿן פֿון דיר ווײַל איך האָב מורא געהאַט פֿאַר דיר, דעמאָלט האָט מיר מײַן גאָט געגעבן וויסן און מיך געמאַכט איינעם פֿון די שליחים.
اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).
(געדענקט) ווען מוסא האט געזאגט צו זיין משפּחה, "טאַקע, איך האָב געזען פייער. איך וועל אייך ברענגען נייעס וועגן דעם, אדער איך וועל אייך ברענגען אַ פייער פאַקל (לאָמפּ) כדי איר זאָלט זיך קענען וואַרעמען (וואַרעמען אייער קערפּער לעבן דעם פייער)."
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).
אַלזאָ ווען ער איז אָנגעקומען דאָרט (דעם אָרט פֿון פֿײַער), האָט מען אים גערופֿן, "געבענטשט זענען די וואָס זענען לעבן דעם פֿײַער, און די וואָס זענען אַרום אים. כּבֿוד זאָל זײַן אַלאַ, גאָט פֿון אַלע וועלטן."
يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ
yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
(אַללאַה האָט געזאָגט), "אָה מוסא! באמת בין איך אַללאַה, דער מערסט מעכטיקער, דער מערסט קלוגער.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
און וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן!" אַזוי ווען (דער שטעקן איז געוואָרן אַ שלאַנג און) מוסא האָט עס געזען ווי עס באַוועגט זיך ווי אַ שנעלע שלאַנג, איז ער געלאָפן און זיך אומגעקערט אָן זיך אומקוקן. האָב נישט קיין מורא! באמת, פֿאַר מיר האָבן די שליחים גאָרנישט צו מורא האָבן,
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
און שטעל דיין האַנט אין האַלדז פון דיין העמד, עס וועט אַרויסקומען ווײַס (שײַנענדיק) אָן קיין חסרונות. (די צוויי וואונדער) שליסן איין ניין מינים וואונדער (וואָס וועלן דערקלערט ווערן) צו פרעה און זײַן פֿאָלק. זיי זענען באמת שלעכטע מענטשן.
۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).
אַלזאָ, ווען משה האָט געענדיקט די באַשטימטע צייט און ער איז אַרויסגעגאַנגען מיט זײַן משפּחה, האָט ער געזען אַ פֿײַער אויף דעם באַרג-האַנג. ער האָט געזאָגט צו זײַן משפּחה: "וואַרט (דאָ), ווײַל איך זע אַ פֿײַער. אפשר קען איך אײַך ברענגען עפּעס נייעס דערפֿון, צי אַ פֿונק, כּדי איר זאָלט זיך קענען וואַרעמען."
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
אַלזאָ ווען ער (משה) איז אָנגעקומען (צום אָרט פֿון) דעם פֿײַער, האָט מען אים אַרויסגערופֿן פֿון (דער ריכטונג פֿון) דער רעכטער זײַט פֿון טאָל, פֿון אַ בוים, אויף אַ שטיק געבענטשטן לאַנד, "אָה מוסא! טאַקע, איך בין אַלאַ, דער האַר פֿון אַלע וועלטן!
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
און וואַרף אַראָפּ דיין שטעקן." אַזוי ווען ער (משה) האָט אים געזען זיך רירן ווי אַ (פֿלינקע) שלאַנג, איז ער צוריקגעלאָפֿן אָן זיך אומקוקן (האָט אַלאַה געזאָגט), "אָה משה! קום אַהער און האָב נישט קיין מורא. טאַקע, דו ביסט אַ זיכערער מענטש.
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
שטעל דיין האַנט אין האַלדז פון דיין העמד, עס וועט אַרויסקומען ווײַס (גלאַנציק) אָן קיין חסרונות, און האַלט דיינע הענט צו דיין ברוסט אויב דו האָסט מורא. דאָס זענען צוויי וואונדער פון דיין גאָט (וואָס דו וועסט ווײַזן) צו פרעה און זיינע באַאַמטע. טאַקע, זיי זענען שלעכטע מענטשן.
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, איך האָב טאַקע געהרגעט עמעצן פֿון זייער גרופּע, אַזוי איך שרעק זיך אַז זיי וועלן מיך הרגענען.
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
און מיין ברודער האַרון, ער איז מער רעדע-רעדנדיק ווי איך, שיק אים מיט מיר ווי מיין העלפער צו באַשטעטיקן מיין (ווערטער); טאַקע, איך שרעק זיך אַז זיי וועלן מיך אָפּלייקענען.
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
ער (אַלאַ) האָט געזאָגט, "מיר וועלן אייך שטאַרקן (אייך העלפֿן) מיט אייער ברודער, און מיר וועלן אייך ביידע געבן גרויסע מאַכט, אַזוי זיי וועלן נישט קענען אייך דערגרייכן; (איר ביידע גייט אַוועק) ברענגענדיק אונדזער נס, איר צוויי און די וואָס וועלן אייך נאָכפאָלגן וועט געווינען."
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
און דו (מוחמד) ביסט נישט געווען נאנט צו טור (בארג) ווען מיר האבן גערופן (צו משה), נאר (מיר האבן דיך געשיקט) אלס א רחמנות פון דיין האר, כדי דו זאלסט ווארענען די מענטשן (קורייש) וואס זענען נישט באזוכט געווארן דורך די ווארנער פאר דיר, כדי זיי זאלן לערנען א לעקציע.
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ
hal atāka ḥadīṡu mūsā.
האט די מעשה פון משה רבינו דערגרייכט אייך (מוחמד)?
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
ווען גאָט האָט אים (משה'ן) גערופן אין דעם הייליקן טאָל, נעמלעך דעם טואַ טאָל;
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
גיי צו פרעה! טאַקע, ער האָט איבערגעשטיגן דעם שיעור,
فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
fa qul hal laka ilā an tazakkā.
זאָג (צו פֿיר'אָן), "ווילסטו זיך רייניקן (פֿון טעות),
وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ
wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.
און איך וועל דיר פירן צום וועג פון דיין האר, כדי דו זאלסט אים מורא האבן?"