وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
आ जखन मूसा अपन लोक लग घुरि गेलाह तखन ओ क्रोधित आ दुखी भ' गेलाह आ कहलनि, "हमरा दूर रहैत अहाँ केहन भयावह काज केलहुँ! की अहाँ अपन प्रभुक प्रतिज्ञाक विरुद्ध जाय चाहैत छी?" मूसा पाटी (तोराह) नीचा फेकि देलक आ अपन भाइ (हारून) के माथ पकड़ि लेलक आ ओकरा अपना दिस खींच लेलक। (हारून) बजलाह, "हे हमर मायक बेटा! ई लोक हमरा कमजोर बुझलक आ हमरा लगभग मारि देलक, तेँ हमर दुर्भाग्य पर अपन दुश्मन सभ केँ जयकार नहि करू, आ हमरा अन्यायी नहि बनाउ।"
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
ओ (हारून) उत्तर देलथिन, "हे हमर मायक बेटा! हमर दाढ़ी केँ नहि छूउ आ हमर माथ केँ नहि। हमरा सत्ते डर अछि जे अहाँ (हमरा सँ) कहब जे अहाँ इस्राएलक संतान केँ बँटि देलहुँ आ हमर संदेश नहि केलहुँ।"
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
ओ (मूसा) नगर (मेम्फिस) मे घुसलाह, जखन कि ओकर निवासी बेपरवाह छल, आ ओ शहर मे दू गोटे लड़ैत देखलनि। एकटा अपन समूह (इस्राएलक संतान) आ दोसर (पुनः) अपन शत्रु (फिरौन) सँ। हुनकऽ समूह के लोगऽ न॑ हुनका स॑ हुनकऽ दुश्मन के तरफ के लोगऽ क॑ (हराबै) मदद मँगलकै, तभिये मूसा न॑ हुनका मुक्का मारलकै, आरू हुनकऽ दुश्मन मरी गेलै । ओ (मूसा) कहलनि, "ई शैतानक काज अछि। सचमुच, ओ (शैतान) एकटा एहन दुश्मन अछि जे स्पष्ट रूप सँ भ्रामक अछि।"
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
अस्तु, जखन ओ (मूसा) ओहि व्यक्ति केँ जोर सँ मारय चाहैत छलाह जे दुनूक दुश्मन छल, तखन ओ (अपन दुश्मन) कहलनि, "हे मूसा! की अहाँक इरादा अछि जे हमरा मारब, जेना काल्हि अहाँ ककरो मारि देलहुँ? अहाँक इरादा मात्र एहन व्यक्ति बनबाक अछि जे (एहि) भूमि मे अत्याचार करैत अछि, आ अहाँक इरादा नहि अछि जे अहाँ ओहि मे सँ एक बनब जे शांति बनबैत अछि।"
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
आ दुनू (महिला) मे सँ एकटा बजलीह, "हे हमर पिता! ओकरा (हमरा सभक लेल) मजदूर बनाउ, सत्ते जे सबसँ नीक व्यक्ति जे अहाँ (हमरा सभक लेल) मजदूर बना सकैत छी, ओ छथि जे मजबूत आ भरोसेमंद होथि।"