وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

او موږ پرې باران (کاڼي) ووراوه. نو پام وکړئ چې د هغه چا سره څه کیږي چې ګناه کوي.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ایا دوی ته د هغو کسانو خبر نه دی رسیدلی چې له دوی څخه مخکې وو، (لکه) د نوح قوم، عاد، ثمود، د ابراهیم قوم، د مدین قوم او د هغو سیمو (اوسیدونکي) چې ویجاړ شوي وو؟ دوی ته پیغمبران ښکاره دلیلونه راوړي وو، الله پر دوی ظلم نه دی کړی، بلکې دوی پر ځانونو ظلم کاوه.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

نو کله چې هغه ولیدل چې د دوی لاسونه هغه ته نه رسیږي، هغه (ابراهيم) په دوی شک وکړ او له هغوی څخه ووېرېد، دوی (فرښتو) وویل: "مه وېرېږئ، په حقیقت کې موږ د لوط قوم ته لیږل شوي یو."

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

نو کله چې د ابراهیم علیه السلام څخه ویره لاړه او هغه ته زیری راغی، نو هغه له موږ (فرښتو) څخه د لوط علیه السلام د قوم په اړه پوښتنه وکړه.

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

اې ابراهیمه! دا (خبرې) پریږده، په حقیقت کې ستا د رب حکم راغی، او دوی به داسې عذاب سره مخ شي چې رد کېدای نشي.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

او کله چې زموږ استازي (فرښتې) لوط ته راغلل، نو هغه شکمن شو او د هغوی له امله یې سینه تنګه شوه، هغه (لوط) وویل: "دا ډېره سخته ورځ ده."

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

هغوی (فرښتو) وویل: "ای لوط! موږ ستا د رب استازي یو، دوی به تاته هیڅ زیان ونه رسوي. نو د شپې په پای کې له خپلې کورنۍ سره ووځه، او له تاسو څخه هیڅوک دې شاته نه ګوري پرته له خپلې میرمنې څخه. هغه به خامخا په هغه عذاب اخته شي چې دوی ته رسیدلی و. د دوی د عذاب ساعت به سهار وختي وي. ایا سهار نږدې نه دی؟"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

نو کله چې زموږ حکم راغی، موږ د لوط علیه السلام د قوم ځمکه نسکوره کړه او پر هغوی مو له سوځېدونکې ځمکې څخه ډبرې واورولې،

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

کوم چې ستا د رب له لوري نښه ورکړل شوې وه. او عذاب له ظالم څخه لرې نه دی.

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

او اې زما قومه! زما او ستاسو ترمنځ شخړه دې تاسو ګناه ته اړ نه کړي، چې تاسو ته به د هغه عذاب په څېر عذاب درکړل شي چې د نوح قوم، د هود قوم یا د صالح قوم ته راغلی و، پداسې حال کې چې د لوط قوم له تاسو څخه لرې نه و.

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(رسولانو) ځواب ورکړ: "په حقیقت کې موږ ستا خوا ته هغه عذاب راوړو چې تل به یې رد کاوه."

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

او موږ ستا سره د حق سره راغلي یو او په حقیقت کې موږ رښتیني خلک یو.

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

او موږ د هغه (لوط) لپاره فیصله کړې وه چې دوی به د سهار په وخت کې په بشپړه توګه هلاک شي.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

بیا دوی د یو لوړ تندر په غږ سره ویجاړ شول، کله چې لمر راختلو ته نږدې و.

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

نو موږ (ځمکه) پورته کړه او له سختې ځمکې څخه مو پرې کاڼي وورول.

وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا

wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).

او په حقیقت کې، دوی (د مکې مشرکین) له یوې ځمکې (سدوم) څخه تیر شوي وو چې (پخوا) د بد باران (د ډبرو باران) سره مخ شوې وه. ایا دوی دا ونه لیدل؟ په حقیقت کې، دوی په حقیقت کې د قیامت د ورځې تمه نه درلوده.

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

پرته له یوې زړې ښځې (د هغه میرمن) څخه، چې د پاتې شویو کسانو په ډله کې شامله وه.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

بیا موږ نور هلاک کړل.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).

او موږ پر هغوی (د ږلۍ باران) وکړ، نو څومره بد باران پر هغو کسانو وویرو چې ګواښل شوي وو.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

او موږ پر هغوی (کاڼو) باران ووراوه، نو پر هغو کسانو چې وېرول شوي وو (خو غوږ یې ونه نیو) ډېر بد باران و.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

او کله چې زموږ استازي (فرښتې) ابراهیم ته د زېري سره راغلل، نو ویې ویل: "بېشکه موږ به د دې ښار (سدوم) اوسیدونکي هلاک کړو ځکه چې د دې اوسیدونکي په ریښتیا ظالمان دي."

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

بېشکه، موږ به د دې ښار په اوسیدونکو باندې له اسمانه عذاب نازل کړو ځکه چې دوی بد عملونه کړي دي.

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

پرته له یوې زړې ښځې (د هغه میرمن) څخه چې د ښار د اوسیدونکو خلکو سره یوځای وي.

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

بیا موږ نور خلک هلاک کړل.

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

هغوی ځواب ورکړ: "په رښتیا سره، موږ یو ګناهګار قوم (د لوط قوم) ته لیږل شوي یو،"

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

چې موږ هغوی د (سختې خاورې) په تیږو ووهو،

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

ستا د رب له لوري د هغو کسانو لپاره نښه شوې ده چې له حده تېری کوي."

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

نو موږ په هغه (ځمکه) کې د مسلمانانو (لوط علیه السلام) له کور پرته بل څه ونه موندل.

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

او موږ په هغه (ځمکه) کې د هغو کسانو لپاره یوه نښه پریښوده چې له دردناک عذاب څخه ویره لري.

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

او د بادونو طوفان (د لوط علیه السلام د قوم ځمکه) ویجاړه کړه،

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

بیا یې ځمکه (د سزا په توګه) په (کثافاتو) پوښلې چې پرې راپرېوتې وه.

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ

innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).

بېشکه، موږ پر دوی باندې د ډبرو ډک طوفان راولېږه (چې پرې ولګېد)، پرته له لوط علیه السلام کورنۍ څخه. موږ هغوی د سهار له لمانځه مخکې وژغورل.

وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ

wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).

او په حقیقت کې، بله ورځ به دوی په ریښتیا سره د تل پاتې عذاب سره مخ شي.

فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً

fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).

نو دوی د خپل رب د رسول نافرماني وکړه، الله دوی ته ډېر سخت عذاب ورکړ.