وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
An ka Isiyaka ni Yakuba di a ma. An ka sira di o bɛɛ kelen kelen ma; ani ka kɔn o ɲɛ, an ye sira di Nuhun ma, ani a bɔnsɔn dɔw (Ibrahima), minw ye Dawuda, Suleman, Ayyubu, Yusufu, Musa ani Haruna ye. Minw bɛ koɲuman kɛ, an bɛ o le sara;
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
O la, Ala y’i sugandi (ka kɛ kira ye) ka siko kɔrɔ dɔw kalan i ye ani ka (a ka nɛɛma) dafa i ni Yakuba ka denbaya kan, i n’a fɔ a tun y’a ka nɛɛma dafa i bɛnba fila kan ka kɔn o ɲɛ, (o ye) Ibrayima ni Isiyaka ye. Tiɲɛ na, i Matigi ye koo bɛɛ lɔnbaga ye, koo bɛɛ lɔnbaga lo.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Ni a sera kɔgɔya ra tuma min na, an ka sebagaya ni lɔnniya di a ma. Minw bɛ koɲuman kɛ, an bɛ olugu sara ten le.
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
Ani tiɲɛn na, n’i be mɛnni kɛ adamadenw fɛ i n’a fɔ ele, siga t’a la, i bena bɔnɛ.