وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
अब्राहम ई (वचन) अपन पुत्र सभक लेल वसीयत कयलनि, जेना याकूब सेहो केने छलाह। "हे हमर बच्चा सभ! सचमुच अल्लाह अहाँ सभक लेल ई धर्म चुनने छथि, तेँ जा धरि मुसलमान नहि होयब ता धरि नहि मरि जाउ।"
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
की अहाँ सभ गवाह छलहुँ जखन याकूब केँ मृत्यु भेलनि, जखन ओ अपन पुत्र सभ केँ कहलथिन, “हमर मरलाक बाद अहाँ सभ की आराधना करब?” ओ सभ उत्तर देलथिन, "हम सभ अहाँक परमेश् वर आ अहाँक पूर्वज सभक परमेश् वर अर्थात अब्राहम, इस्माइल आ इसहाक, (अर्थात) सर्वशक्तिमान परमेश् वरक आराधना करब आ हम सभ (केवल) हुनका समक्ष आत्मसमर्पण करब।"
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
कहब, "हम सभ अल्लाह पर विश्वास करैत छी आओर जे हमरा सभ पर उतारल गेल छल, आओर जे इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आओर हुनकर वंशज पर उतारल गेल छल, आओर मूसा आओर यीशु केँ जे किछु देल गेल छल आओर जे पैगम्बर सभ केँ हुनकर प्रभु सँ देल गेल छल.
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
या अहाँ (यहूदी आ मसीही) कहैत छी जे अब्राहम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आ हुनकर वंशज यहूदी छल वा मसीही? कहब, "की अहाँ बेसी नीक जनैत छी वा अल्लाह, आ ओहि व्यक्ति सँ बेसी अन्यायी के अछि जे अपन गवाही केँ अल्लाह सँ नुका दैत अछि?" अल्लाह अहाँ की करैत छी ताहि सँ अनभिज्ञ नहि छथि।
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
कहब (मुहम्मद), "हम अल्लाह पर विश्वास करैत छी आओर जे हमरा सभ पर उतारल गेल छल आओर जे इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आओर हुनकर वंशज पर उतारल गेल छल, आओर जे मूसा, ईसा आओर पैगम्बर सभ केँ हुनकर प्रभु सँ देल गेल छल. हम सभ हुनका सभ मे सँ कोनो मे कोनो भेद नहि करैत छी आ असगर हुनका लग आत्मसमर्पण करैत छी।"
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
आ हम हुनका सब के एहन नेता बनेलौं जे अपन आज्ञा स हमरा सब के मार्गदर्शन करैत छथि आ हम हुनका सब स खुलासा केलौं जे हुनका सब के भलाई करबाक चाही, नमाज करबाक चाही आ जकात करबाक चाही, आ हम सब असगर हुनकर इबादत करबाक चाही।