قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
თქვი: „ჩვენ გვწამს ალლაჰი და ის, რაც ჩვენთვის გამოცხადდა, და ის, რაც გამოცხადდა აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის და მათი შთამომავლებისთვის, და ის, რაც მოცემული იყო მოსესა და იესუსისთვის და ის, რაც მოცემული იყო წინასწარმეტყველებისთვის მათი უფლისგან. ჩვენ არ ვარჩევთ არცერთ მათგანს და ჩვენ მას ვემორჩილებით“.
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ან თქვენ (ებრაელებო და ქრისტიანებო) ამბობთ, რომ აბრაამი, ისმაელი, ისააკი, იაკობი და მათი შთამომავლები იყვნენ ებრაელები ან ქრისტიანები? უთხარით: „თქვენ უკეთ იცით თუ ალაჰი, და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც მალავს ალაჰისგან მის მიერ მიღებულ მოწმობას?“ ალაჰი არ არის უცოდინარი იმის მიმართ, რასაც აკეთებთ.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
უთხარი (მუჰამედ): „ჩვენ გვწამს ალლაჰის და იმის, რაც ჩვენთვის გამოცხადდა და რაც გამოცხადდა აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის და მათი შთამომავლებისთვის, და რაც მიეცა მოსეს, იესუს და წინასწარმეტყველებს მათი უფლისგან. ჩვენ არ ვარჩევთ არცერთ მათგანს და მხოლოდ მას ვემორჩილებით“.
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოგიცხადეთ იგი შენ (მუჰამედ), როგორც გამოგვიცხადეთ იგი ნოეს და მის შემდგომ წინასწარმეტყველებს, ასევე გამოგვიცხადეთ იგი აბრაამს, ისმაილს, ისააკს, იაკობს და მათ შთამომავლებს: იესუს, აიუბს, იონას, ჰარუნს და სოლომონს. და მივეცით ფსალმუნების წიგნი დავუდს.
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
და ისმაილი, ალიასა, იუნუსი და ლუთი. თითოეულმა ჩვენგანმა (თავის დროინდელ) სხვა ადამიანებზე მაღლა აიყვანა (თავისი ხარისხი),
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
და მან თავის ოჯახს უბრძანა ლოცვის შესრულება და ზექათის გადახდა და ის იყო კაცი, რომელიც კმაყოფილი იყო თავისი უფალით.
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
და გაიხსენეთ ისმაილი, ილიასა და ზულკიფლი. ყველა მათგანი უსაყვარლეს ადამიანებს შორისაა.