قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
«በአላህና ወደኛ በተወረደው፣ ወደ ኢብራሂም፣ ወደ ኢስማኤል፣ ወደ ኢስሐቅ፣ ወደ ያዕቆብና ወደ ዘሮቻቸው በተወረደው፣ ለሙሴና ወደ ዒሳ በተሰጠ፣ ከጌታቸውም ለነቢያት በተሰጡት፣ እናምናለን። ከእነርሱ በአንዱም መካከል አንለይም፤ እኛም ለእርሱ ታዛዦች ነን» በል።
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ወይስ (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) ኢብራሂም፣ ኢስማኤል፣ ኢስሐቅ፣ ያዕቁብና ዘሮቻቸው አይሁዶች ወይም ክርስቲያኖች ነበሩ ትላላችሁን? «እናንተ ታውቃላችሁን ወይስ አላህን? ከአላህ ምስክርነትን ከሚደብቅ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው?» በላቸው። አላህ ከምትሠሩት ነገር ዘንጊ አይደለም።
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- «በአላህና ወደኛ በተወረደው፣ ወደ ኢብራሂም፣ ወደ ኢስማኤል፣ ወደ ኢስሐቅ፣ ወደ ያዕቆብና ወደ ዘሮቻቸው በተወረደው፣ ለሙሴ፣ ወደ ዒሳና ወደ ነቢያትም ከጌታቸው በተሰጡት፣ እናምናለን። ከእነርሱ በአንዱም መካከል አንለይም፤ እኛ ለእርሱ ብቻ ታዛዦች ነን።»
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
እኛ (ሙሐመድን) ወደ ኑሕና ከርሱ በኋላ ወደ ነበሩት ነቢያት እንዳወረድን ሁሉ ወደ አንተም አወረድን። ለኢብራሂም፣ ለኢስማኤል፣ ለኢስሐቅም፣ ለያዕቆብም፣ ለዘሮቻቸውም፣ ለዒሳም፣ ለአዩብም፣ ለዮኑስም፣ ለሃሩንና ለሰሎሞንም አወረድን። ለዳውድም የመዝሙር መጽሐፍን ሰጠነው።
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
እና ኢስማኤል፣ አልያሳ፣ ዩኑስ እና ሉጥ። እያንዳንዳችን (በዘመኑ) ከሌሎች ሰዎች (በእሱ ዘመን) በላይ (ደረጃውን) ከፍ አድርገናል፤
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
ቤተሰቦቹንም ሶላትንና ዘካን እንዲሰጡ አዘዘ፤ እርሱም በጌታው የተወደደ ሰው ነበር።
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
ኢስማኢልን፣ ኢልያስን እና ዙልኪፍሊን አስታውሱ። ሁሉም ከጥሩ ሰዎች መካከል ናቸው።