وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ
wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).
དེ་ནས་(ནོ་ཨའི་ལོ་རྒྱུས་དྲན་དགོས།) དེའི་སྔོན་ལ་ཁོང་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྐབས། ང་ཚོས་ཁོང་གི་(སྨོན་ལམ)དང་ལེན་བྱས་པ་དང་། དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་རྣམས་གོད་ཆག་ཆེན་པོ་ཞིག་ལས་སྐྱོབ་པ་རེད།
وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ
wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
ང་ཚོའི་རྟགས་མཚན་ལ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་རྣམས་ལས་ཁོང་ལ་རོགས་རམ་བྱས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་མི་ངན་ཡིན་པས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་པ་རེད།
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་གྲུ་གཟིངས་ལྗིད་པོ་དེའི་ནང་དུ་སྐྱོབ་པ་རེད།
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ནོ་ཝ་ཡིས་ང་ཚོར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་རེད། དེར་བརྟེན་ང་ཚོ་ནི་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཆོག་པའི་ཆོག་མཆན་སྤྲོད་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།
فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ
fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཆུ་བཏང་ནས་ལྷ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ཕྱེས་པ་རེད།
وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ
wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).
ང་ཚོའི་འཛམ་གླིང་ནས་ཆུའི་འབྱུང་ཁུངས་འཕྱུར་བར་བྱས། དེར་བརྟེན་(ཆུ་)དེ་དག་འཕྱུར་ནས་(དེ་དག་འཕྱུར་ནས་)གཏན་འབེབས་བྱས་པའི་གནས་སྟངས་(རྐྱེན་ངན་)བྱུང་བ་རེད།