وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ
wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).
மேலும், அதற்கு முன்பாக நூஹ் (ரலி) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தபோது, நாம் அவருடைய பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டு, அவரையும் அவருடைய தோழர்களையும் ஒரு பெரும் பேரழிவிலிருந்து காப்பாற்றியதை நினைவுகூருங்கள்.
وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ
wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
மேலும், நமது அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கியவர்களிடமிருந்து நாம் அவருக்குக் காப்பாற்றினோம். நிச்சயமாக அவர்கள் தீயவர்களாக இருந்தனர், எனவே நாம் அவர்கள் அனைவரையும் மூழ்கடித்தோம்.
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
பின்னர், பாரம் சுமந்திருந்த கப்பலில் இருந்த நூஹையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் நாம் மீட்டோம்.
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
மேலும், நூஹ் நம்மிடம் பிரார்த்தனை செய்தார், எனவே பிரார்த்தனையை அனுமதிப்பவர்களில் நாமே சிறந்தவர்கள்.
فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ
fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).
பின்னர், நாம் பொழிந்த நீரை இறக்கி, வானத்தின் கதவுகளைத் திறந்தோம்.
وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ
wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).
மேலும், நாம் பூமியை நீரூற்றுகளைப் பொங்கிப் பெருகச் செய்தோம்; அவ்வாறு அந்த நீர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து, முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு நிலையை (பேரழிவை) ஏற்படுத்தின.