۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
در حقیقت، ما آنرا به شما (محمد) نازل کردیم طوریکه ما آنرا به نوح و پیامبران بعد از او نازل کردیم، و ما آنرا (همچنان) به ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب و اولاد آنها نازل کردیم؛ عیسی، ایوب، یونس، هارون و سلیمان. و ما کتاب زبور را به داود دادیم.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
و ما به او اسحاق و یعقوب دادیم. ما به هر یک از آنها هدایت داده ایم؛ و قبل از آن ما به نوح و بعضی از اولاد او (ابراهیم) یعنی داود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی، و هارون هدایت دادیم. و بدین گونه پاداش می دهیم کسانی را که نیکی می کنند،
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
و به راستی که ما نوح را به سوی قومش فرستادیم، (او گفت) "به راستی که من یک هشدار واضح برای شما هستم،
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
در حقیقت، من یک رسول قابل اعتماد (فرستاده شده) به شما هستم،
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).
و به راستی که حضرت نوح را نزد قومش فرستادیم پس هزار سال یا کمتر از پنجاه سال با آنان زندگی کرد. بعد آنها توسط یک سیل بزرگ ضربه خوردند، در حالیکه آنها مردم ظالم بودند.
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
و در حقیقت، نوح به ما دعا کرد، پس در حقیقت، ما بهترین هستیم که اجازه دعا را میدهیم.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
و به راستی که ما نوح و ابراهیم را فرستادیم و نبوت و کتاب (وحی) را به اولاد هر دو دادیم، در میان آنها کسانی بودند که هدایت دریافت کردند و بسیاری از آنها فاسق بودند.
اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).
واقعاً، ما نوح را به قوم خود فرستادیم (با این دستور)، "قبل از اینکه عذاب دردناک به آنها برسد، به مردم خود هشدار دهید".
قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ
qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).
او (نوح) گفت: ای قوم من، به راستی که من هشدار دهنده ای هستم که به تو توضیح می دهم،
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ
qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).
او (نوح) گفت: ای پروردگارم، به راستی که من شب و روز قوم خود را صدا زده ام،