Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хак: Коран тата Хадис
(Чӑн ислам)



Тема - Bangsa-bangsa terdahulu Nabi-nabi Kisah-kisah para rasul Nabi Ibrahim AS Dakwah nabi Ibrahim as.

Аятсем шырау результатов :
Пӗтӗм аятсем : 59
130
Q.S Аль-Бакара (2:130)

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

Авраам тӗнне курайман ҫынсем вара хӑйсене хӑйсем улталакан ҫынсем ҫеҫ. Чӑнах та, эпир ӑна (Ибрагима) ҫак тӗнчере суйласа илтӗмӗр. Чӑнах та, леш тӗнчере вӑл турра ӗненекен халӑх хушшинче пулӗ.


131
Q.S Аль-Бакара (2:131)

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

(Астӑвӑр) Турӑ ӑна (Ибрагима) «Парӑн!» тенӗ чухне. Вӑл ҫапла хуравланӑ: «Эпӗ пур тӗнче хуҫине парӑнатӑп».


135
Q.S Аль-Бакара (2:135)

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Вӗсем вара: «Эсир (ӗненекенсем) иудейсем-и е христиансем-и, сире ҫул кӑтартса пырӗҫ», — тенӗ. Калӑр: «(Ҫук!) Анчах (эпир) Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыратпӑр, вӑл Турӑпа пӗрле ӗҫлекенсен шутне кӗмест».


136
Q.S Аль-Бакара (2:136)

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Кала: «Эпир Аллаха тата пире мӗн уҫнине, Авраама, Измаила, Исаака, Иакова тата вӗсен йӑхӗсене мӗн уҫнине, Моисейпе Иисуса мӗн панине тата вӗсен Ҫӳлхуҫи пророксене мӗн панине ӗненетпӗр.


140
Q.S Аль-Бакара (2:140)

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Е эсир (еврейсемпе христиансем) Авраам, Измаил, Исаак, Иаков тата вӗсен йӑхӗсем иудейсем е христиансем пулнӑ тетӗр-и? Калӑр: «Эсӗ лайӑхрах пӗлетӗн-и е Аллах, кам хӑйӗн Аллахран ҫирӗплетсе каланине пытаракан ҫынран тӗрӗс мартарах?» Аллах эсир мӗн тунине пӗлмест.


67
Q.S Али Имран (3:67)

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ибрагим еврей та, христиан та мар, анчах вӑл тӳрӗ ҫын, мӑсӑльман тата мушриксенчен пӗри ​​пулман.


68
Q.S Али Имран (3:68)

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Авраама чи ҫывӑх ҫынсем — ун хыҫҫӑн пыракансем, тата ҫак Пророк (Мухаммед), тата ӗненекенсем. Аллах ӗненекенсен хӳтӗлевҫи


84
Q.S Али Имран (3:84)

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эпир Аллаха тата пире мӗн уҫнине, Авраама, Измаила, Исаака, Иакова тата вӗсен несӗлӗсене мӗн уҫнине, Моисейе, Иисуса тата пророксене хӑйсен Ҫӳлхуҫаран мӗн панине ӗненетпӗр.


95
Q.S Али Имран (3:95)

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Аллах мӗн калани пурте тӗрӗс». Ҫавӑнпа та Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пырӑр, вӑл вара мушриксен шутне кӗмест.


125
Q.S Ан-Ниса (4:125)

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Ырӑ ӗҫсем туса, Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыракан ҫынран лайӑхрах тӗн камӑн пур? Аллах вара Авраама (Хӑйӗн) юратнӑ ҫынни пулма суйласа илнӗ.


163
Q.S Ан-Ниса (4:163)

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

Чӑнах та, Эпир ӑна сире (Мухаммеда) Ноя тата ун хыҫҫӑнхи пророксене мӗнле кӑтартнӑ, ҫавӑн пекех Авраама, Исмаила, Исаака, Иакова тата вӗсен йӑхӗсене те кӑтартрӑмӑр; Иисус, Аюб, Иона, Харун тата Соломон. Эпир Давуда Псалтирь кӗнекине патӑмӑр.


74
Q.S Аль-Ан'ам (6:74)

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

Ибрагим хӑйӗн ашшӗне, Азара, ҫапла каланӑ чухне: «Эсӗ ҫав йӗрӗхсене турӑсем тума юрать-и? Чӑнах та, эпӗ сана тата санӑн халӑхна питӗ йӑнӑш куратӑп».


76
Q.S Аль-Ан'ам (6:76)

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

Ҫӗрле тӗттӗмленсен, вӑл (Ибрагим) ҫӑлтӑр курнӑ (унтан): «Ку манӑн Ҫӳлхуҫам», — тенӗ. Ҫавӑнпа та ҫӑлтӑр анса ларсан вӑл: «Эпӗ анса ларнине юратмастӑп», — тенӗ.


77
Q.S Аль-Ан'ам (6:77)

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

Унтан, уйӑх тухнине курсан, вӑл: «Ку манӑн Ҫӳлхуҫам», — тенӗ. Анчах уйӑх ансан вӑл ҫапла каланӑ: «Чӑнах та, Ҫӳлхуҫам мана ертсе пыман пулсан, эпӗ аташса кайнӑ ҫынсенчен пӗри ​​пулнӑ пулӑттӑм».


78
Q.S Аль-Ан'ам (6:78)

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Унтан, хӗвел тухнине курсан, вӑл: «Ку манӑн Ҫӳлхуҫам, ку аслӑрах», — тенӗ. Анчах хӗвел ансан вӑл ҫапла каланӑ: «Эй, халӑхӑм!


79
Q.S Аль-Ан'ам (6:79)

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Эпӗ хамӑн пит-куҫа (Аллах) еннелле ҫавӑратӑп, вӑл тӳпепе ҫӗре чӑн тӗне пӗтӗмпех пӑхӑнса (пӑхӑнса) пултарнӑ, эпӗ вара мушриксенчен пӗри ​​мар.


80
Q.S Аль-Ан'ам (6:80)

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

Унӑн халӑхӗ вара ҫакна йышӑнман. Вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Эсир манпа Аллах пирки тавлашма шутлатӑр-и, Вӑл мана чӑннипех ертсе пычӗ пулин те? Эсир Аллахпа мӗн ҫыхӑнтарнинчен эпӗ хӑрамастӑп, енчен те манӑн Ҫӳлхуҫа мӗн те пулин хушмасан. Манӑн Ҫӳлхуҫа пӗлӗвӗ пурне те ҫавӑрса илет. Эсир урок илме пултараймастӑр-и?»


81
Q.S Аль-Ан'ам (6:81)

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

Эсир (Аллахпа) мӗн ҫыхӑнтарнинчен эпӗ мӗнле хӑрама пултаратӑп, эсир Аллах Хӑй сире Хӑйпе пӗрлештересси ҫинчен мӗн уҫса паманран хӑрамастӑр пулин те. Эсир пӗлетӗр пулсан, икӗ ушкӑнран хӑшӗ хӑрушсӑрлӑх енчен (инкекрен) ытларах тивӗҫлӗ?»


83
Q.S Аль-Ан'ам (6:83)

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

Ҫакна эпир Ибрагима хӑйӗн халӑхӗпе тӗл пулма патӑмӑр. Эпир кама ҫӗклетпӗр, унӑн чинне ҫӗклетпӗр. Чӑнах та, санӑн Ҫӳлхуҫа пурне те ӑслӑ, пурне те пӗлекен.


161
Q.S Аль-Ан'ам (6:161)

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫа мана тӳрӗ ҫул ҫине, чӑн тӗн ҫине, Авраамӑн тӳрӗ тӗнӗ ҫине илсе пычӗ. Вӑл (Ибрагим) мушриксен шутӗнче мар».


35
Q.S Ибрагим (14:35)

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

Тата (аса илӗр-ха), Авраам кӗлтунӑ чух: «Эй Турӑ, ҫак ҫӗршыва (Меккӑна) хӑрушсӑр ҫӗршыв ту, мана та, манӑн ачасемпе мӑнуксене те йӗрӗхсене пуҫҫапассинчен сыхласам».


36
Q.S Ибрагим (14:36)

رَبِّ اِنَّهُنَّ اَضْلَلْنَ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِۚ فَمَنْ تَبِعَنِيْ فَاِنَّهٗ مِنِّيْۚ وَمَنْ عَصَانِيْ فَاِنَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

rabbi innahunna aḍlalna kaṡīram minan-nās(i), faman tabi‘anī fa innahū minnī, wa man ‘aṣānī fa innaka gafūrur raḥīm(un).

Эй Ҫӳлхуҫамӑр, ҫак йӗрӗхсем нумай ҫынна аташтарнӑ. Кам Ман хыҫҫӑн пырать, ҫав ҫын ман хушӑмра, кам Мана пӑхӑнмасть, вара Эсӗ Каҫаракан, Хӗрхенекен Турӑ.


37
Q.S Ибрагим (14:37)

رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ

rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).

Эй, Ҫӳлхуҫа, чӑнах та, эпӗ хамӑн несӗлсенчен хӑшне-пӗрне Санӑн (Байтуллах) хисеплӗ Ҫурчӗ ҫывӑхне тырпул ҫук айлӑма вырнаҫтартӑм, вӗсем кӗлӗ тума пултарччӑр тесе, ҫавӑнпа та хӑш-пӗр ҫынсен чӗрисене вӗсем еннелле тайӑлтар, вӗсене ҫимӗҫсенчен тӑрантар, вӗсем пархатарлӑ пулӗҫ тесе шанатӑп.


40
Q.S Ибрагим (14:40)

رَبِّ اجْعَلْنِيْ مُقِيْمَ الصَّلٰوةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْۖ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاۤءِ

rabbij‘alnī muqīmaṣ-ṣalāti wa min żurriyyatī, rabbanā wa taqabbal du‘ā'(i).

Эй, Турӑҫӑм, мана та, манӑн ачасене те, мӑнукӑмсене те кӗлӗ тӑвакан ​​ҫынсем ту, эй Туррӑмӑр, манӑн кӗлле йышӑнсамччӗ.


52
Q.S Аль-Анбия (21:52)

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).

(Астӑватӑр-и), вӑл (Ибрагим) хӑйӗн ашшӗне тата хӑйӗн халӑхне: «Эсир тӑрӑшса пуҫҫапакан мӗнле кӗлетке?»


54
Q.S Аль-Анбия (21:54)

قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qāla laqad kuntum antum wa ābā'ukum fī ḍalālim mubīn(in).

Вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Эсир те, сирӗн мӑн аслаҫӑрсем те уҫҫӑнах йӑнӑшнӑ».


56
Q.S Аль-Анбия (21:56)

قَالَ بَلْ رَّبُّكُمْ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الَّذِيْ فَطَرَهُنَّۖ وَاَنَا۠ عَلٰى ذٰلِكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

qāla bar rabbukum rabbus-samāwāti wal-arḍil-lażī faṭarahunn(a), wa ana ‘alā żālikum minasy-syāhidīn(a).

Вӑл (Ибрагим) ҫапла хуравланӑ: «Чӑннипе илсен, сирӗн Ҫӳлхуҫа — тӳпепе ҫӗрӗн Ҫӳлхуҫи (хуҫи), вӗсене пултарнӑскер, эпӗ ҫакна ҫирӗплетсе пама пултаракансенчен пӗри».


57
Q.S Аль-Анбия (21:57)

وَتَاللّٰهِ لَاَكِيْدَنَّ اَصْنَامَكُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّوْا مُدْبِرِيْنَ

wa tallāhi la'akīdanna aṣnāmakum ba‘da an tuwallū mudbirīn(a).

Аллахпа, чӑнах та, эсир вӗсене пӑрахса кайсан, эпӗ сирӗн йӗрӗхӗрсене улталӑп.


67
Q.S Аль-Анбия (21:67)

اُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

uffil lakum wa limā ta‘budūna min dūnillāh(i), afalā ta‘qilūn(a).

Хуйхӑ сире тата эсир Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакансене! Ăнланмастӑн-им?»


26
Q.S Аль-Хадж (22:26)

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

Тата (аса илӗр), эпир Ибрагима Аллах Ҫуртне вырнаҫтарнӑ чухне (ҫапла каласа: «Манпа нимӗн те ан ҫыхӑнтарӑр, таваф тӑвакансемшӗн, пуҫҫапакансемшӗн тата пуҫ тайса пуҫ тайакансемшӗн Манӑн Ҫурта тасатӑр».


78
Q.S Аль-Хадж (22:78)

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

Аллах ҫулӗ ҫинче чӑн-чӑн джихадпа ҫапӑҫӑр. Вӑл сире суйласа илнӗ, тӗнре вара сире йывӑрлӑх кӑларса тӑратман. Авраамӑн мӑн аслаҫӑрсен тӗнне тытса пырӑр. Вӑл (Аллах) сире тахҫанах мӑсӑльмансем тесе ят панӑ, ҫак (Аль-Коранра та) Элчӗ (Мухаммед) сирӗншӗн свидетель пултӑр тесе, эсир пурте пӗтӗм этемлӗхшӗн свидетель пултӑр тесе. Ҫавӑнпа та кӗлӗсем тӑвӑр, закат тӳлӗр, Аллаха ҫирӗп тытса тӑрӑр. Вӑл санӑн Хӳтӗлевӳ, Вӑл — чи лайӑх хӳтӗлекен тата чи лайӑх пулӑшакан.


69
Q.S Аш-Шу'ара (26:69)

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ اِبْرٰهِيْمَ ۘ

watlu ‘alaihim naba'a ibrāhīm(a).

Вӗсене Авраам ҫинчен калакан историе вуласа парӑр.


70
Q.S Аш-Шу'ара (26:70)

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).

Вӑл (Ибрагим) хӑйӗн ашшӗне тата халӑхне: «Эсир мӗне пуҫҫапӑр?»


71
Q.S Аш-Шу'ара (26:71)

قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ

qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).

Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Эпир йӗрӗхсене пуҫҫапатпӑр, вӗсене яланах тӑрӑшса пуҫҫапатпӑр».


72
Q.S Аш-Шу'ара (26:72)

قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ

qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).

Вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Эсӗ кӗлтунӑ чухне вӗсем сана илтнӗ-и?


73
Q.S Аш-Шу'ара (26:73)

اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ

au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).

Е вӗсем сире усӑ кӳме е сиен кӳме пултараҫҫӗ-и?»


75
Q.S Аш-Шу'ара (26:75)

قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ

qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).

Вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Эсир мӗне пуҫҫапнине тимлетӗр-и?


78
Q.S Аш-Шу'ара (26:78)

الَّذِيْ خَلَقَنِيْ فَهُوَ يَهْدِيْنِ ۙ

allażī khalaqanī fa huwa yahdīn(i).

(ҫавӑнпа та) Кам мана пултарнӑ, вара Вӑл мана ертсе пырать,


79
Q.S Аш-Шу'ара (26:79)

وَالَّذِيْ هُوَ يُطْعِمُنِيْ وَيَسْقِيْنِ ۙ

wal-lażī huwa yuṭ‘imunī wa yasqīn(i).

тата Кам мана ҫиме-ӗҫме пачӗ;


80
Q.S Аш-Шу'ара (26:80)

وَاِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِيْنِ ۙ

wa iżā mariḍtu fa huwa yasyfīn(i).

эпӗ чирлесен, Вӑл мана сыватать;


87
Q.S Аш-Шу'ара (26:87)

وَلَا تُخْزِنِيْ يَوْمَ يُبْعَثُوْنَۙ

wa lā tukhzinī yauma yub‘aṡūn(a).

вӗсем вилӗмрен чӗрӗлсе тӑнӑ кун Мана ан тирке,


16
Q.S Аль-Анкабут (29:16)

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Тата (аса илӗр) Авраама, вӑл хӑйӗн халӑхне каланӑ чухне: «Аллаха пуҫҫапӑр, Унран хӑратӑр.


17
Q.S Аль-Анкабут (29:17)

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

Чӑнах та, эсир Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапни — йӗрӗхсем кӑна, эсир вара суя шухӑшласа кӑларатӑр. Чӑнах та, эсир Аллахсӑр пуҫне мӗн пуҫҫапни сире апат-ҫимӗҫпе тивӗҫтерме пултараймасть; Ҫавӑнпа та Аллахран апат ыйтӑр, Ӑна пуҫҫапӑр, тав тӑвӑр. Ун патне кӑна эсир таврӑнӑр.


25
Q.S Аль-Анкабут (29:25)

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

Вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Чӑнах та, эсир Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакан йӗрӗхсем сирӗн хушӑра ҫӗр ҫинчи пурнӑҫра юрату туйӑмӗсем ҫуратма ҫеҫ пулӑшаҫҫӗ, вара чӗрӗлӳ кунӗнче сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисем пӗр-пӗрне тунӗҫ, пӗр-пӗрне ылханӗҫ; сирӗн таврӑну тамӑк пулӗ, сире пулӑшакан пачах та пулмӗ».


83
Q.S Ас-Саффат (37:83)

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

Чӑнах та, Авраам унӑн ушкӑнӗнче пулнӑ (Ной).


85
Q.S Ас-Саффат (37:85)

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(аса илӗр) вӑл хӑйӗн ашшӗне тата хӑйӗн халӑхне каланӑ чухне: «Эсир мӗне пуҫҫапатӑр?


86
Q.S Ас-Саффат (37:86)

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

Эсӗ Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑпа выртасшӑн-и?


87
Q.S Ас-Саффат (37:87)

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

Апла пулсан, эсир пур тӗнчесен Турри ҫинчен мӗн шутлатӑр?»


89
Q.S Ас-Саффат (37:89)

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

унтан вӑл (Ибрагим) каланӑ: «Чӑнах та, эпӗ чирлӗ».


91
Q.S Ас-Саффат (37:91)

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

Унтан вӑл (Ибрагим) шӑппӑн вӗсен йӗрӗхӗсем патне кайнӑ; вара вӑл: «Мӗншӗн ҫиместӗн?