وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
དེ་བཞིན་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ལ་སྡང་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ལ་གླེན་པ་བཟོ་མཁན་གྱི་མི་ཁོ་ན་ཡིན། ང་ཚོས་ཁོང་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)འཛམ་གླིང་འདིར་འདེམས་སྒྲུག་བྱས། དངོས་གནས་ཕྱི་མའི་ཚེ་སྲོག་ནང་ཁོ་རང་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
(དྲན་དགོས།) དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) “མགོ་བཏགས་” ཞེས་གསུངས་སྐབས། ངས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཕུལ་བ་ཡིན་ཞེས་ལན་བཏབ།
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
དེ་བཞིན་ལས་ཀ་བཟང་པོ་བྱེད་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གིས་རང་གིས་རང་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཐད་ཀར་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱེད་མཁན་ལས་ཆོས་ལུགས་ཡག་པོ་སུ་ལ་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཨབ་ར་ཧམ་(ཁོང་གི་)བརྩེ་བ་ཅན་དུ་བདམས་ཡོད།
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
དེ་ནི་ང་ཚོས་ཨིབ་རཱ་ཧམ་ལ་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་པར་སྤྲད་པའི་གནས་ཚུལ་དེ་རེད། ང་ཚོས་སུ་ཞིག་ལ་གོ་གནས་མཐོ་རུ་གཏོང་གི་ཡོད། དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཤེས་རབ་ཅན་དང་།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་སྤྲད་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་རེ་རེ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེའི་སྔོན་ལ་ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ཁ་ཤས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་རྣམས་ལ་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ངའི་གཙོ་བོས་ང་ལ་ལམ་ཐད་ཀར་དང་། ཆོས་ལུགས་བདེན་པ། ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཐད་ཀར་ལ་སྣེ་ཁྲིད་བྱས། ཁོང་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ནི་ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མེད།"
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ
wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).
གལ་ཏེ་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་ཁོང་གི་ཨ་ཕའི་ཆེད་དུ་དགོངས་ཡང་གནང་དགོས་པའི་རེ་འདུན་བཏོན་པ་དེ་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ཨ་ཕ་ལ་ཁས་ལེན་བྱས་པ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། དེར་བརྟེན་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ཁོང་གི་ཨ་ཕ་ཨ་ལཱ་ཧའི་དགྲ་བོ་ཡིན་པ་གསལ་པོ་ཆགས་སྐབས་ཨབ་ར་ཧམ་ཁོ་དང་ཁ་བྲལ་བ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག ཨིབ་རཱ་ཧམ་ནི་ཧ་ཅང་འཇམ་པོ་དང་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱི་མི་ཞིག་རེད།
قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ
qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).
ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་བཀའ་རྒྱ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡ་མཚན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། (དེ་ནི་)ཨ་ལཱ་ཧའི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་དེ་ཁྱེད་ཚོའི་སྟེང་ལ་བཏང་བ་རེད།
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
དེ་ལྟར་ན་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་རང་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་ཏེ་(ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ)རྨི་ལམ་གྱི་དོན་འགྲེལ་འགའ་ཤས་སློབ་ཁྲིད་གནང་བ་དང་། ཁྱེད་རང་དང་ཡ་ཀོབ་ཀྱི་ཁྱིམ་ཚང་ལ་ཁོང་གི་ཐུགས་རྗེ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཡོད། དོན་དམ་པར་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་།
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ཨིབ་རཱ་ཧམ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཧ་ནིཕ་ལ་གུས་བཀུར་བྱེད་མཁན་གྱི་ཨི་མམ་ཞིག་ཡིན། ཁོང་ནི་ལྷ་མང་པོ་དད་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མེད།
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ཁོས་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་ཏེ་ལམ་དྲང་པོར་འཁྲིད་ཡོད།
وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ
wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་འཇིག་རྟེན་འདིར་བཟང་པོ་སྤྲད་པ་དང་། དངོས་གནས་ཕྱི་མར་ཁོང་ནི་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་) "ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆོས་ལུགས་ཐད་ཀར་ལ་རྗེས་འཇུག་བྱོས། ཁོང་ནི་ལྷ་མང་པོ་དད་པ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་མེད།"
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا
ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).
དེ་བཞིན་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་དེབ་(ཨལ་ཀུ་རཱན་)ནང་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ཧ་ཅང་དྲང་བདེན་གྱི་མི་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་རེད།
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་) "ཁྱེད་ལ་ཞི་བདེ་ཡོང་བར་ཤོག ངས་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངའི་གཙོ་བོ་ལ་དགོངས་ཡང་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ང་ལ་ཧ་ཅང་བཟང་པོ་ཡོད།"
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ
wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་གི་སྔོན་ལ་(མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་)ཨབ་ར་ཧམ་ལ་ལམ་སྟོན་སྤྲད་ཡོད།
رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ
rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ།
وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ
waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).
དེ་ནས་ང་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚིག་ཡག་པོ་ཞིག་བཟོས།
وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ
waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).
ང་ཡང་བདེ་སྐྱིད་ལྡན་པའི་ལྷ་ཡུལ་གྱི་ཤུལ་འཛིན་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་བཟོས།
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
ང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཨི་སཱག་དང་ཡ་ཀོབ་ལ་གནང་བ་དང་། ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་ལ་ལུང་སྟོན་པ་དང་དེབ་ཅིག་བཟོས་ནས་འཛམ་གླིང་ནང་ཁོང་གི་བྱ་དགའ་སྤྲད་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོ་རང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་རྒྱུ་རེད།
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
༼དྲན་པར་བྱ༽ སེམས་དྭངས་གཙང་གི་སྒོ་ནས་རང་གི་མགོན་པོའི་དྲུང་དུ་ཕེབས་པའི་ཚེ།
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ
fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).
དེ་ནས་ཁོས་སྐར་ཚོགས་ལ་མིག་ཟུང་བལྟས་ནས།
وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ
wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ “ཨོ་ཨིབ་རཱ་ཧམ།
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
ཁྱོད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་དེ་ལ་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད།” དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་སྟངས་འདི་རེད།
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ
wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).
ང་ཚོས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲོད་ནས་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཆེད་དུ་ཉར་ཚགས་བྱས།
سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ
salāmun ‘alā ibrāhīm(a).
ཨིབ་རཱ་ཧམ་ལ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས།
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
དེ་ལྟར་ང་ཚོས་བཟང་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ
innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ནི་ང་ཚོའི་དད་པ་ཅན་གྱི་གཡོག་པོའི་གྲས་སུ་ཡོད།
وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ
wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).
ང་ཚོས་ཁོང་དང་ཨི་སཱག་ལ་བྱིན་རླབས་གནང་བ་རེད། དེ་བཞིན་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་པ་ལ་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་ཡོད་པ་དང་། རང་ཉིད་ལ་གསལ་པོར་ངན་པ་བྱེད་མཁན་ཡང་ཡོད།
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
ང་ཚོའི་བྲན་གཡོག་ཨབ་ར་ཧམ་དང་། ཨི་སཱག་དང་། ཡ་ཀོབ་བཅས་ལ་དབང་ཆ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་བྱ་མཐོ་པོ་ཡོད་པ་དྲན་པར་མཛོད།
اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ
innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ལ་བཟང་སྤྱོད་མཐོ་པོ་སྤྲད་ནས་གཙང་མ་བཟོས་ཡོད།
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ
wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).
ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་ཁོང་ཚོ་འདེམས་སྒྲུག་བྱས་པའི་མི་རིགས་ཡག་ཤོས་ཤིག་རེད།
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ
wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).
དེ་ནས་(ཨབ་ར་ཧམ་གྱིས་)ཁོང་གི་རྒྱུད་པ་རྣམས་ལ་(དེ་ལ་)ཕྱིར་ལོག་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ནི་བརྟན་པོའི་ཚིག་ཅིག་ཏུ་བཟོས་ཡོད།
وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ
wa ibrāhīmal-lażī waffā.
དེ་བཞིན་ཁས་ལེན་རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་མཁན་ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་ཤོག་བུ།
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
ང་ཚོས་ནོ་ཨ་དང་ཨབ་ར་ཧམ་གཉིས་བཏང་བ་དང་། ང་ཚོས་ལུང་སྟོན་པ་དང་དེབ་དེ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་པ་ལ་སྤྲད་པ་རེད།
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
དོན་དངོས་ཐོག་ཨབ་ར་ཧམ་དང་ཁོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་མཁན་ཚོས་ཁྱེད་ལ་དཔེ་སྟོན་ཡག་པོ་ཞིག་ཡོད། ཁྱེད་རང་ཡིན་ནའང་། ངས་ཁྱེད་རང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧའི་(མནར་གཅོད་)ལ་གདོང་ལེན་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད།" (ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱིས་བཤད་དོན།) "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ། ང་ཚོས་ཁྱེད་གཅིག་པུ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་དང་། ཁྱེད་གཅིག་པུ་ལ་ང་ཚོས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་། ཁྱེད་གཅིག་པུ་ལ་ང་ཚོས་ཕྱིར་ལོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།