فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

Шулай итеп, Беҙ уны (Худты) һәм уның менән бергә булғандарҙы рәхмәтебеҙ менән ҡотҡарҙыҡ һәм аяттарыбыҙҙы ялғанға сығарыусыларҙы тамырҙарына тиклем юҡ иттек. Улар иман килтергән кешеләр түгел.

اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Уларға үҙҙәренән алда йәшәгәндәр хаҡында хәбәр килеп етмәнеме ни, Нух ҡәүеме, Әд ҡәүеме, Сәмүд ҡәүеме, Ибраһим ҡәүеме, Мәҙйән халҡы һәм һәләк ителгән илдәрҙә йәшәүселәр хаҡында? Уларға асыҡ дәлилдәр килтереп илселәр килгән ине; Аллаһ уларға золом ҡылмаған, ә улар үҙ-үҙҙәренә золом ҡылғандар.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

Язабыҙ килгәс, Һудты һәм уның менән бергә иман килтергән кешеләрҙе Үҙебеҙҙең рәхмәтебеҙ менән ҡотҡарҙыҡ. Беҙ уларҙы (теге донъяла) ҡаты ғазаптан ҡотҡарабыҙ.

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

Ә эй, халҡым! Минең (һәм һеҙҙең) аралағы ыҙғыш һеҙҙе гонаһҡа этәрмәһен, Лут ҡәүеме һеҙҙән алыҫ булмағанда, Нух ҡәүеменә, Һуд ҡәүеменә йәки Салех ҡәүеменә булған ғазаптар кеүек ғазапланмаһын.

ثُمَّ اَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ ۚ

Ṡumma ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

Һуңынан уларҙан һуң Беҙ икенсе бер халыҡты (Әд ҡәүемдәрен) барлыҡҡа килтерҙек.

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنٰهُمْ غُثَاۤءًۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu bil-ḥaqqi fa ja'alahum guṡā'ā(n), fa bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

Шунан улар күк күкрәгән тауыштан бөтөнләй һәләк булдылар һәм Беҙ уларҙы туфан ташыған сүп-сар кеүек иттек. Шулай итеп, ғәҙелһеҙ халыҡ һәләк буласаҡ.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَاَصْحٰبَ الرَّسِّ وَقُرُوْنًاۢ بَيْنَ ذٰلِكَ كَثِيْرًا

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa aṣḥābar-rassi wa qurūnam baina żālika kaṡīrā(n).

һәм (Беҙ) Ғәд һәм Сәмүд халҡын һәм Расс халҡын һәм шул (халыҡтар) араһында күп (күберәк) быуындарҙы юҡ иттек.

فَكَذَّبُوْهُ فَاَهْلَكْنٰهُمْۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

fa każżabūhu fa ahlaknāhum, inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Шулай итеп, улар уны ялғанға сығарҙы (Һудты), һуңынан Беҙ уларҙы һәләк иттек. Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ғәйәттәре бар, әммә уларҙың күбеһе иман килтермәй.

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

Шулай уҡ Ғәд һәм Сәмүд халҡын да һиңә улар йәшәгән урындарының емереклектәренән күренде. Шайтан уларҙың (насар) эштәрен уларға матур итеп күрһәтте, шуның менән уларҙы (Аллаһтың) юлынан ҡапланы, ә улар үткер ҡарашлы кешеләр,

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

Шуға күрә Беҙ уларҙың һәр береһен ҡылған гонаһтары өсөн яза бирҙек, ҡайһы берҙәрен өҫтөнә ваҡ таштар яуҙырҙыҡ, ҡайһы берҙәрен көслө күк күкрәгән тауыштар һуҡты, ҡайһы берҙәрен ергә сумдырҙыҡ, ҡайһы берҙәрен һыуға сумдырҙыҡ. Аллаһ Тәғәлә уларға бөтөнләй золом ҡылырға теләмәй, әммә улар үҙҙәренә золом ҡылғандар.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ

fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).

Әгәр улар йөҙ сөйөрһә, «Мин һеҙҙе Ғәд халҡына һәм Сәмүд халҡына йәшен һуҡҡан йәшен кеүек бәлә тураһында иҫкәрттем», — тип әйтегеҙ.

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْٓ اَيَّامٍ نَّحِسَاتٍ لِّنُذِيْقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَخْزٰى وَهُمْ لَا يُنْصَرُوْنَ

fa arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī ayyāmin naḥisātil linużīqahum-‘ażābal khizyi fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akhzā wa hum lā yunṣarūn(a).

Шулай итеп, Беҙ уларға бер нисә яҙмышлы көндәрҙә бик күкрәп торған ел иҫтерҙек, сөнки Ерҙәге тормоштоң хурлыҡлы ғазаптарын кисереүҙәрен теләнек. Шул арала теге донъяла яза һис шикһеҙ кәмһетеүлерәк буласаҡ һәм уларға ярҙам күрһәтелмәйәсәк.

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

Шуға күрә улар үҙҙәренең үҙәндәренә табан болот рәүешендәге ғазапты күреп: «Был беҙгә ямғыр яуҙырасаҡ болот», — тинеләр. (Юҡ!) Әммә был яза, тип һорайһығыҙ, уның өсөн тиҙ килһен (атап әйткәндә) ел, унда ғазаплы яза,

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

Раббының бойороғо менән бөтә нәмәне юҡ иткән, шуға күрә улар (Әд халҡы) үҙҙәренең йәшәү урындарының (эҙҙәренән) башҡа (ер йөҙөндә) күренмәҫ булып ҡалған. Беҙ гонаһлыларҙы шулай бүләкләйбеҙ.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

Һәм (шулай уҡ) Ғәд халҡының хикәйәһендә, Беҙ уларға һәләк ел ебәрҙек.

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(ел) уға бер нәмәгә лә һуғырға ирек бирмәй, хатта порошокҡа әйләндерә.

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

һәм, ысынлап та, борон-борондан Ғәд халҡын һәләк иткән Ул ине,

اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا صَرْصَرًا فِيْ يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّۙ

innā arsalnā ‘alaihim rīḥan ṣarṣaran fī yaumi naḥsim mustamirr(in).

Ысынлап та, Беҙ уларға өҙлөкһөҙ бәхетһеҙлек көнөндә бик көслө ел иҫтерҙек.

تَنْزِعُ النَّاسَۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنْقَعِرٍ

tanzi‘un-nās(a), ka'annahum a‘jāzu nakhlim munqa‘ir(in).

кешеләрҙе лимбоға төшөргән, улар тамырҙары менән ҡолаған пальма ағастары кеүек.

وَاَمَّا عَادٌ فَاُهْلِكُوْا بِرِيْحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۙ

wa ammā ‘ādun fa'uhlikū birīḥin ṣarṣarin ‘ātiyah(tin).

ә Ғәд халҡы, уларҙы бик һыуыҡ тайфун юҡ иткән,

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَّثَمٰنِيَةَ اَيَّامٍۙ حُسُوْمًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيْهَا صَرْعٰىۙ كَاَنَّهُمْ اَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۚ

sakhkharahā ‘alaihim sab‘a layāliw wa ṡamāniyata ayyām(in), ḥusūman fataral-qauma fīhā ṣar‘ā, ka'annahum a‘jāzu nakhlin khāwiyah(tin).

Аллаһ Тәғәлә уларға был елде ете төн һәм һигеҙ көн дауамында өҙлөкһөҙ яуҙырҙы; Шунан һин ул ваҡыттағы Әд халҡының буш (серегән) пальма олондары кеүек үле килеш ятҡанын күрҙең.

فَهَلْ تَرٰى لَهُمْ مِّنْۢ بَاقِيَةٍ

fahal tarā lahum mim bāqiyah(tin).

Тимәк, улар араһында ҡалған кешене күрәһеңме?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

Һин (Мөхәммәт) Раббыңдың Ғәд халҡына ҡарата нисек эш итеүенә иғтибар итмәнеңме?