وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ
wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).
און ווען מען האט אים געזאגט, "האָב מורא פֿאַר גאָט," איז זיין שטאָלץ אויפגעשטאנען צו זינדיגן. אַזוי איז גיהנום גיהנום פֿאַר אים, און טאַקע (יענער גיהנום) איז דער ערגסטער אָרט צו וואוינען.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
טאקע, די וואָס לייקענען די פסוקים פון אַלאַה און טייטן די נביאים אָן רעכט (גערעכטע סיבה) און טייטן מענטשן וואָס זאָגן מענטשן צו טאָן גערעכטיקייט, ברענגען זיי די גוטע נייַעס, וואָס איז אַ ווייטיקדיקע שטראָף.
وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
און זאָל זײַן צווישן אײַך אַ גרופּע מענטשן וואָס רופֿן צו גוטסקייט, באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט. און זיי זײַנען די גליקלעכע מענטשן.
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
איר (מוסלמענער) זענט די בעסטע מענטשן געבוירן צו מענטשן, (ווייל איר) באַפֿעלט (טוט) וואָס איז גערעכט, און פֿאַרווערט וואָס איז שלעכט, און גלויבט אין אַלאַ. אויב די מענטשן פון דעם בוך וואָלטן געגלייבט, וואָלט עס געווען בעסער פֿאַר זיי. צווישן זיי זענען דאָ גלויביגע, אָבער רובֿ פון זיי זענען שלעכטע מענטשן.
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
זיי גלייבן אין אַלאַ און דעם לעצטן טאָג, באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט און אײַלן זיך צו (טאָן) פֿאַרשידענע גוטע מעשים. זיי זענען צווישן די פֿרומע מענטשן.
۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
עס איז נישטאָ קיין גוטס אין פיל פון זייערע געהיימע שמועסן, אַחוץ די געהיימע שמועסן פון די וואָס באַפֿעלן צדקה, אָדער גוטע מעשים, אָדער שטעלן שלום צווישן מענטשן. ווער עס טוט דאָס זוכנדיק גאָט'ס וואוילזיין, אים וועלן מיר באַלד געבן אַ גרויסן באַלוינונג.
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
פארוואס פארבאטן זייערע גלחים און כהנים זיי נישט צו רעדן פאלשע ווערטער און עסן חראם זאכן? עס איז טאקע, טאקע שלעכט וואס זיי האבן געטאן.
كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).
זיי שטערן נישט איינער דעם אנדערן פון טאָן די אומרעכטע זאכן וואָס זיי טוען שטענדיק. עס איז טאַקע, טאַקע שלעכט וואָס זיי האָבן געטאָן.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
און (מיר האָבן אויך געשיקט) לוט, ווען ער האָט געזאָגט צו זײַן פֿאָלק, "פֿאַרוואָס טוט איר אַ שרעקלעכע מעשה, וואָס קיינער האָט נישט געטאָן פֿאַר אײַך (אין דער וועלט).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
טאַקע, איר האָט אויסגעלאָזט אייער תאווה צו מענער, נישט צו פרויען. איר זענט באמת אַן איבערגעטריבענע פאָלק.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
און צו די מענטשן פון מדיאן, מיר (געשיקט) שועיב, זייער אייגענעם ברודער. ער האט געזאגט, "אוי מיין פאלק! דינט אללא. עס איז נישטא קיין גאט (דינונג) פאר אייך נאר אים. טאקע, קלארע באווייזן זענען געקומען צו אייך פון אייער האר. פארבעסערט די מאסן און וואגשאלן, און שאדט נישט קיינעם אפילו אין די מינדסטע. שאדט נישט די ערד נאכדעם וואס זי איז (באשאפן) געווארן גוט. דאס איז בעסער פאר אייך אויב איר זענט גלויביקע."
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
און זיצט נישט אויף קיין וועג דורך דערשרעקן און שטערן די גלויביגע פון וועג פון גאט און וועלן אים אפווענדן. געדענקט ווען איר זענט געווען ווייניק, דעמאלט האט גאט פארגרעסערט אייער צאל. און גיט אכטונג וואס פאסירט מיט די וואס טוען שאדן.
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(נעמלעך) די וואָס פֿאָלגן דעם שליח, דעם נביא וואָס איז אוממי (קען נישט לייענען און שרײַבן) וועמענס (נאָמען) זיי געפֿינען געשריבן אין דער תורה און בשורה וואָס זיי האָבן, וואָס באַפֿעלט זיי צו טאָן וואָס איז גוט און פֿאַרווערט וואָס איז שלעכט, און וואָס ערלויבט אַלץ וואָס איז גוט פֿאַר זיי און פֿאַרווערט אַלץ וואָס איז שלעכט פֿאַר זיי, און באַפֿרײַט זיי פֿון די לאַסטן און קייטן וואָס ליגן אויף זיי. וואָס שייך די וואָס גלויבן אין אים, פֿאַרהערלעכן אים, העלפֿן אים און פֿאָלגן דעם ליכטיקן ליכט וואָס איז אים געוואָרן אַנטפּלעקט (דעם קוראַן), זיי זענען די גליקלעכע מענטשן.
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
און (געדענקט) ווען אַ פאָלק צווישן זיי האָט געזאָגט, "פאַרוואָס ראַט איר אַ פאָלק וואָס וועט ווערן חרובֿ אָדער באַשטראָפט דורך אַלאַה מיט אַ זייער שטרענגער שטראָף?" האָבן זיי געענטפערט, "כדי מיר זאָלן האָבן אַן אַנטשולדיקונג (פֿרײַ פֿון פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט) צו אייער גאָט, און כּדי זיי זאָלן זײַן פֿרום."
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
אַלזאָ נאָכדעם וואָס זיי האָבן פֿאַרגעסן וועגן וואָס מען האָט זיי געוואָרנט, האָבן מיר געראַטעוועט די וואָס האָבן פֿאַרווערט מענטשן צו טאָן שלעכטס, און מיר האָבן אויפֿגעטראָגן שטרענגע שטראָף אויף די אומרעכט־טוער, ווײַל זיי האָבן שטענדיק געטאָן שלעכטס.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
זײַט מוחל און זאָגט מענטשן צו טאָן וואָס איז קלוג, און גיב נישט קיין אויפֿמערקזאַמקייט צו נאַרישע מענטשן.
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
און די וואָס גלויבן, מענער און פרויען, עטלעכע פון זיי ווערן העלפער פֿאַר אַנדערע. זיי באַפֿעלן (טאָן) וואָס איז גוט, און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט, זיי דאַוונען, צאָלן זכּאת, און פֿאָלגן אַלאַה און זיין שליח. זיי וועלן באַקומען רחמנות פֿון אַלאַה. טאַקע, אַלאַה איז אַלמעכטיק, אַל-קלוג.
اَلتَّاۤىِٕبُوْنَ الْعٰبِدُوْنَ الْحٰمِدُوْنَ السَّاۤىِٕحُوْنَ الرّٰكِعُوْنَ السّٰجِدُوْنَ الْاٰمِرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَالنَّاهُوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحٰفِظُوْنَ لِحُدُوْدِ اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
at tā'ibūnal-‘ābidul-ḥāmidūnas-sā'iḥūnar-rāki‘ūnas-sājidūnal-āmirūna bil-ma‘rūfi wan-nāhūna ‘anil-munkari wal-ḥāfiẓūna liḥudūdillāh(i), wa basysyiril-mu'minīn(a).
זיי זענען די וואָס טוען תשובה, דינען, לויבן (אַלאַה), וואַנדערן (צוליב וויסן און רעליגיע), בייגן זיך, בוקן זיך, באַפֿעלן וואָס איז גוט און פאַרהיטן שלעכטס און וואָס האַלטן די געזעצן פון אַלאַה. און מאַכן די וואָס גלויבן צופרידן.
فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ
fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).
אַלזאָ, פאַרוואָס איז נישט געווען קיינער צווישן די מענטשן פֿאַר דיר וואָס האָט געהאַט די מעלה צו פֿאַרווערן (טאָן) שלעכטס אויף דער ערד, אַחוץ אַ קליינע צאָל פֿון די וואָס מיר האָבן געראַטעוועט? און אומרעכטע מענטשן זאָרגן זיך נאָר וועגן פאַרגעניגן און לוקסוס. און זיי זענען זינדיקע.
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
און מורא האָב פֿאַר גאָט און פֿאַרליידיגט מיך נישט."
قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ
qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).
ער (לוט) האט געזאגט, "דאָס זענען די טעכטער פון מיין (לאַנד) (חתונה האָבן מיט זיי), אויב איר ווילט דאָס טאָן."
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
טאַקע, אַלאַה באַפֿעלט (אײַך) צו האַנדלען גערעכט און טאָן גוטע מעשים, צו געבן הילף צו קרובים, און ער פֿאַרווערט (באַגיין) שלעכטע מעשים, שלעכטס און פֿײַנדשאַפֿט. ער לערנט אײַך כּדי איר זאָלט קענען לערנען.
اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ
allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).
(נעמלעך) די וואָס, אויב מיר וואָלטן זיי געגעבן אַ שטעלע אויף דער ערד, וואָלטן געטאָן תפילות, באַצאָלט זכּאת, און זיי באַפֿוילן צו טאָן וואָס איז גוט און פֿאַרווערן וואָס איז שלעכט, און צו גאָט וועלן אַלע זאַכן זיך אומקערן.
يٰبُنَيَّ اَقِمِ الصَّلٰوةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوْفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلٰى مَآ اَصَابَكَۗ اِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
yā bunayya aqimiṣ-ṣalāta wa'mur bil-ma‘rūfi wanha ‘anil-munkari waṣbir ‘alā mā aṣābak(a), inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
מיין זון! זאָג דאַוונען און באַפֿעל (מענטשן) צו טאָן וואָס איז גוט און פאַרהיטן (זיי) פון טאָן שלעכטס און זייט געדולדיק מיט וואָס פּאַסירט מיט דיר, טאַקע דאָס איז אַ וויכטיקע זאַך.