اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ നിഷേധിച്ച് തള്ളുകയും, അന്യായമായി പ്രവാചകൻമാരെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും, നീതി പാലിക്കാൻ പറയുന്ന ആളുകളെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നവരാരോ അവർക്കാണ് വേദനാജനകമായ ശിക്ഷയുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നത്.
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
ഇനി അവർ നിന്നെ (മുഹമ്മദ് നബിയെ) കള്ളം പറയുകയാണെങ്കിൽ, നിനക്ക് മുമ്പുള്ള ദൈവദൂതന്മാരും കള്ളം പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് (അറിയുക) അവർ യഥാർത്ഥ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും (സുബൂറും) വിശദീകരണം നൽകുന്ന വേദഗ്രന്ഥവും കൊണ്ടുവന്നു.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
റസൂലേ, അവർ തങ്ങളുടെ അവിശ്വാസത്തിൽ മത്സരിക്കുന്നതിനാൽ നീ ദുഃഖിക്കരുത്. അതായത്, ഹൃദയം ഇതുവരെ വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും "ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു" എന്ന് വായ്കൊണ്ട് പറയുന്ന (കപടവിശ്വാസികൾ), കള്ളം കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും, നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ഒരിക്കലും വന്നിട്ടില്ലാത്ത മറ്റ് ആളുകളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരുമായ യഹൂദന്മാർ. അവർ (തൗറാത്ത്) വാക്കുകളെ അവയുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിമറിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞു, "ഇതാണ് നിങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടതെങ്കിൽ (മാറ്റം വരുത്തിയത്) അത് സ്വീകരിക്കുക, ഇതല്ലാത്തത് നിങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടാൽ, നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുക." അല്ലാഹു ആരെയെങ്കിലും വഴിതെറ്റിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം, അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് (അവനെ സഹായിക്കാൻ) നിങ്ങൾക്ക് ഒരു തരി പോലും നിഷേധിക്കാനാവില്ല. അല്ലാഹു അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരല്ല. ഇഹലോകത്ത് അവർ അപമാനിതരാകും, പരലോകത്ത് അവർക്ക് വലിയ ശിക്ഷയുണ്ടാകും.
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് അവർക്കിടയിൽ വിധി കൽപിക്കുകയും ചെയ്യുക. അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പിൻപറ്റരുത്. അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് അവർ നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാതിരിക്കാൻ അവരെ സൂക്ഷിക്കുക. അവർ പിന്തിരിയുകയാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ചില പാപങ്ങൾ കാരണം അല്ലാഹു അവർക്ക് ദോഷം വരുത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. തീർച്ചയായും മനുഷ്യരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദുഷ്ടന്മാരാണ്.
لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ
laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).
തീർച്ചയായും ഇസ്രായീൽ സന്തതികളോട് നാം കരാർ വാങ്ങുകയും, അവരിലേക്ക് ദൂതൻമാരെ അയക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഓരോ ദൂതനും അവരുടെ മനസ്സിന് ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളുമായി അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. അങ്ങനെ അവർ (ദൂതന്മാരിൽ) ചിലരെ കള്ളം പറഞ്ഞു, മറ്റു ചിലരെ അവർ കൊലപ്പെടുത്തി.
وَجَاۤءُوْ عَلٰى قَمِيْصِهٖ بِدَمٍ كَذِبٍۗ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗوَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ
wa jā'ū ‘alā qamīṣihī bidamin każib(in), qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), wallāhul musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
അവൻ (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ തിന്മ നല്ലതായി നിങ്ങൾ കാണുന്നു. അതിനാൽ (എനിക്ക്) ക്ഷമയാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ കാര്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രം സഹായം തേടുക."
قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
അവൾ (അൽ-അസീസിന്റെ ഭാര്യ) പറഞ്ഞു, "(ഞാൻ ആകർഷിച്ച) കാരണം നീ എന്നെ ആക്ഷേപിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച വ്യക്തിയാണിത്, തീർച്ചയായും ഞാൻ അവനെ വശീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഞാൻ അവനോട് കൽപ്പിച്ചത് അവൻ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും അവൻ തടവിലാക്കപ്പെടും, അവൻ ഒരു നിന്ദ്യനായ വ്യക്തിയായിത്തീരും."
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).
യൂസുഫ് പറഞ്ഞു: "എന്റെ നാഥാ, അവരുടെ ക്ഷണം നിറവേറ്റുന്നതിനേക്കാൾ എനിക്ക് ജയിലിൽ പോകുന്നതാണ് ഇഷ്ടം. നീ എന്നെ അവരുടെ വഞ്ചനയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ (അവരുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ) ചായ്‌വുള്ളവനാകുമായിരുന്നു, തീർച്ചയായും ഞാൻ വിഡ്ഢികളിൽ പെട്ടവനാകുമായിരുന്നു."
وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).
അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഇടയിൽ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് തനിക്ക് അറിയാവുന്ന ആളോട് അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "എന്റെ അവസ്ഥ നിങ്ങളുടെ യജമാനന് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുക." അങ്ങനെ പിശാച് അദ്ദേഹത്തെ (യൂസുഫിന്റെ അവസ്ഥ) തന്റെ യജമാനന് വിശദീകരിക്കാൻ മറപ്പിച്ചു. ഇക്കാരണത്താൽ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) വർഷങ്ങളോളം ജയിലിൽ കിടന്നു.
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അവനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക." ദൂതൻ തന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "നീ നിന്റെ യജമാനന്റെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോയി, തന്റെ കൈകൾക്ക് പരിക്കേറ്റ സ്ത്രീകളുടെ കാര്യമോ? എന്റെ നാഥൻ അവരുടെ വഞ്ചനയെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്."
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
അദ്ദേഹം (യഅ്ഖൂബ്) പറഞ്ഞു: "വാസ്തവത്തിൽ, നീ മാത്രമാണ് നല്ലത് (തിന്മ) കാണുന്നത്. അതിനാൽ (എന്റെ ക്ഷമ) നല്ല ക്ഷമയാണ്. അല്ലാഹു അവയെല്ലാം എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു തരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനും യുക്തിമാനുമാണ്."
حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
അങ്ങനെ ദൂതന്മാർക്ക് (തങ്ങളുടെ ജനതയുടെ വിശ്വാസത്തിൽ) നിരാശ തോന്നുകയും, തങ്ങൾ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ (അദ്ധ്യക്ഷന്മാർ) നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി വരും. അപ്പോൾ നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ മുഖേന അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടും. നമ്മുടെ ശിക്ഷ കുറ്റവാളികളിൽ നിന്ന് തടുക്കപ്പെടുന്നതല്ല.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).
തീർച്ചയായും നിനക്ക് മുമ്പുള്ള ചില ദൂതൻമാർ പരിഹസിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോൾ ഞാൻ സത്യനിഷേധികൾക്ക് ഒരു അവധി നൽകി, പിന്നീട് ഞാൻ അവരെ നശിപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ എന്റെ ശിക്ഷ എത്ര കഠിനം!
وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ
wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
അല്ലാഹു ഞങ്ങൾക്ക് വഴി കാണിച്ചുതന്നിട്ടും, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് വരുത്തുന്ന കുഴപ്പങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും, ഞങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് അവനിൽ ഭരമേൽപ്പിച്ചുകൂടാ? അല്ലാഹുവിൽ മാത്രമേ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നവർ കീഴടങ്ങുകയുള്ളൂ.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا
naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) അവർ നിന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുമ്പോൾ എന്തൊരു അവസ്ഥയിലാണ് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് നന്നായി അറിയാം. അവർ മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും (അതായത്) അക്രമി "നിങ്ങൾ മാരണം ബാധിച്ച ഒരാളെ മാത്രമാണ് പിന്തുടരുന്നത്" എന്ന് പറയുമ്പോഴും (അവർ പറയും).
اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا
unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).
(നബിയേ,) നോക്കൂ, എങ്ങനെയാണ് അവർ നിനക്ക് ഉപമകൾ പറഞ്ഞുതന്നതെന്ന്; അങ്ങനെ അവർ പിഴച്ചു പോയി, ഒരു മാർഗവും കണ്ടെത്താനായില്ല.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
നിൻറെ മനസ്സിനെ നാം ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ നീ അവരിലേക്ക് ചാഞ്ഞുപോകുമായിരുന്നു.
قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا
qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പക്ഷം, ക്ഷമയുള്ളവനായി താങ്കൾ എന്നെ കണ്ടെത്തുന്നതാണ്, ഒരു കാര്യത്തിലും ഞാൻ താങ്കളോട് എതിർപ്പ് കാണിക്കുകയില്ല.
وَلَقَدْ اَرَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَاَبٰى
wa laqad araināhu āyātinā kullahā fa każżaba wa abā.
തീർച്ചയായും നാം അവന് (ഫിർഔന്‌) നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളോരോന്നും കാണിച്ചുകൊടുത്തു. പക്ഷേ, അവൻ അതിനെ നിഷേധിച്ചു തള്ളുകയും മനസ്സില്ലാതാവുകയും ചെയ്തു.
فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوْبِهَا ۚوَمِنْ اٰنَاۤئِ الَّيْلِ فَسَبِّحْ وَاَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضٰى
faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qabla gurūbihā, wa min ānā'il-laili fa sabbiḥ wa aṭrāfan-nahāri la‘allaka tarḍā.
അതിനാൽ അവർ പറയുന്നതിനെപ്പറ്റി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കുക. സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നതിനു മുമ്പും അസ്തമിക്കുന്നതിനു മുമ്പും നിന്റെ രക്ഷിതാവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് നീ നിന്നെ പ്രകീർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക. അർദ്ധരാത്രിയിലും പകലിന്റെ അവസാനത്തിലും നീ നമസ്കരിക്കുക. അങ്ങനെ നിനക്ക് ശാന്തത ലഭിക്കും.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَكَشَفْنَا مَا بِهٖ مِنْ ضُرٍّ وَّاٰتَيْنٰهُ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَذِكْرٰى لِلْعٰبِدِيْنَ ۚ
fastajabnā lahū fa kasyafnā mā bihī min ḍurriw wa ātaināhu ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam min ‘indinā wa żikrā lil-‘ābidīn(a).
അപ്പോൾ നാം (അദ്ദേഹത്തിന്) ഉത്തരം നൽകുകയും, അദ്ദേഹത്തിന് ബാധിച്ച രോഗം നാം നീക്കം ചെയ്യുകയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെ അദ്ദേഹത്തിന് നാം തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. (അവരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു) നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഒരു കാരുണ്യവും, നമ്മെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു താക്കീതും എന്ന നിലയിൽ.
وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ
wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).
ഇസ്മാഈൽ, ഇദ്‌രീസ്, സുൽക്കിഫ്‌ലി എന്നിവരെയും (കഥ ഓർക്കുക). അവരെല്ലാം ക്ഷമാശീലരാണ്.
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّآ اِنَّهُمْ لَيَأْكُلُوْنَ الطَّعَامَ وَيَمْشُوْنَ فِى الْاَسْوَاقِۗ وَجَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً ۗ اَتَصْبِرُوْنَۚ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيْرًا ࣖ ۔
wa mā arsalnā qablaka minal-mursalīna illā innahum laya'kulūnaṭ-ṭa‘āma wa yamsyūna fil aswāq(i), wa ja‘alnā ba‘ḍakum liba‘ḍin fitnah(tan), ataṣbirūn(a), wa kāna rabbuka baṣīrā(n).
ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും അങ്ങാടിയിലൂടെ നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരായിട്ടല്ലാതെ നിനക്ക് മുമ്പ് (മുഹമ്മദ് നബിയെ) നാം ദൂതൻമാരിൽ ആരെയും അയച്ചിട്ടില്ല. നിങ്ങളിൽ ചിലരെ ചിലർക്ക് ഒരു പരീക്ഷണമാക്കി. നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുമോ? നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് എല്ലാം കാണുന്നവനാകുന്നു.
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (മൂസാ) ആ രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്കും (കന്നുകാലികൾക്ക്) വെള്ളം കൊടുത്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം തണലുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ചുചെന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, നീ എനിക്ക് ഇറക്കിത്തന്ന ഒരു നല്ല കാര്യം എനിക്ക് തീർച്ചയായും ആവശ്യമുണ്ട്.
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
അവന്ന് തന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍ നിന്ന് ഉടന്‍ തന്നെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചില്ലെങ്കില്‍, അവന് അപമാനിതനായി വരണ്ട ഭൂമിയിലേക്ക് എറിയപ്പെടും.