وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
Һәм, әлбәттә, Без Мусага китап (Тәүрат) бирдек, һәм аның артыннан рәсүлләрне җибәрдек, һәм Мәрьям улы Гыйсага хак дәлилләр бирдек, һәм аны изге рух (Җәбраил) белән куәтләдек. Ни өчен сезгә пәйгамбәр килсә, сез теләмәгән нәрсә белән мактанасыз, аннары аның кайберсен ялганлыйсыз, ә кайберләрен үтерәсез?
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
Әгәр аларга: "Аллаһ иңдергән Коръәнгә ышаныгыз", - диелсә, алар: "Без үзебезгә иңдерелгәнгә ышанабыз", - диләр. Алар аннан соңгыны инкяр итәләр, гәрчә алардагыны дөресләүче хак булса да. (Мөхәммәд пәйгамбәр) әйт: "Әгәр сез мөэмин булсагыз, ни өчен сез элек Аллаһ пәйгамбәрләрен үтердегез?"
وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ
wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Алар (кяферләр) хыянәт иттеләр, Аллаһ хыянәтчеләрдән үч алды. Аллаһ хыянәтчеләрдән үч алуның иң яхшысы.
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
Алар арасында Аллаһ иңдергән хөкемнәр буенча хөкем ит һәм аларның нәфесләренә иярмә. Аллаһ сиңа иңдергән хөкемнәрнең кайберләре белән сине алдауларыннан саклан. Әгәр алар (Аллаһ иңдергән кануннан) баш тартсалар, бел, Аллаһ аларның гөнаһларының кайберләре аркасында аларга бәла-каза китерергә тели. Әлбәттә, кешеләрнең күбесе фасыйклар.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
Ий мөэминнәр! Сезләрдән берәү диненнән чыкса, Аллаһ бер җәмгыятьне китерер, Ул аларны сөяр, алар да Аны сөярләр, мөэминнәргә йомшак булырлар, ә көферләргә каты булырлар, алар Аллаһ юлында сугышырлар һәм тәнкыйтьләүчеләрнең шелтәсеннән курыкмаслар. Бу Аллаһның бүләге, Ул аны теләгән кешесенә бирә. Аллаһ киңлек иясе һәм һәрнәрсәне белүче.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
Аллаһ әйтте: "Ий Мәрьям улы Гайсә! Сиңа һәм анаңа биргән нигъмәтләремне искә төшер, мин сине изге рух белән ныгыттым. Син бишектә һәм балигъ булган чагыңда кешеләр белән сөйләшә идең. Һәм сиңа язуны, хикмәтне, Тәүратны һәм Инҗилне өйрәткәнемне искә төшер. Һәм син Минем рөхсәтем белән җирдән кош ясадың, аннары аңа өрдең, аннары ул Минем рөхсәтем белән (чын кош) булды. Һәм Минем рөхсәтем белән тумыштан сукыр һәм махаулы кешене савыктырганыңны искә төшер. Һәм Минем рөхсәтем белән үлекләрне (кабердән терелткәнеңне) искә төшер. Һәм Исраил балаларын (сине үтерү теләкләреннән) тыюымны искә төшер, син аларга ачык хәбәр китергәндә, аларның арасындагы көферләр: "Бу чын сихердән башка нәрсә түгел", - диделәр.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Әлбәттә, синнән алдагы пәйгамбәрләрнең кайберләре мәсхәрә ителделәр, шуңа күрә аларны мәсхәрәләүчеләргә җәза килде, чөнки алар мәсхәрә иткәннәренә җавап итеп.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Аларның арасында синең (Мөхәммәд пәйгамбәрнең) укуыңны тыңлаучылар да бар, Без аларның күңелләрен яптык (аңламыйлар), колакларын пәрдәләдек. Әгәр алар барлык могҗизаларны күрсәләр дә, аңа ышанмаслар. Шуңа күрә алар синең яныңа килгәч, сине ялганларга, кәферләр: "Бу (Коръән) борынгылардан калган әкияттән башка нәрсә түгел", - диләр.
قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).
Чыннан да, Без беләбез, аларның сүзләре сине кайгырта (кайгырма), чөнки алар сиңа ялганламыйлар, ләкин залим кешеләр Аллаһ аятьләрен инкяр итәләр.
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ
wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).
Синнән алдагы рәсүлләргә дә ялган әйтелгән иде, ләкин алар ялганга һәм җәберләүгә сабыр иттеләр, хәтта Безнең ярдәмебез килгәнче. Аллаһ сүзләрен үзгәртүче бернәрсә дә юк. Әлбәттә, сиңа рәсүлләрнең хәбәрләреннән бер өлеш килде.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ
wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).
Шулай итеп, һәр пәйгамбәр өчен шайтаннардан, кешеләрдән һәм җеннәрдән дошман булдык, аларның кайберләре бер-берсенә алдау өчен матур сүзләр сөйлиләр иде. Әгәр Раббың теләсә, алар моны эшләмәсләр, шуңа күрә аларны үзләре уйлап чыгарган ялган сүзләр белән калдырыгыз.
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).
Аның халкының башлыклары әйттеләр: "Без синең ачык адашканда икәнеңне күрәбез", - дип.
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Ул (Нух) әйтте: "Ий, халкым! Мин адашмадым, ләкин мин бөтен галәмнәрнең Раббысыннан килгән пәйгамбәрмен."
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).
Аның халкының көфер башлыклары әйттеләр: "Без сине бөтенләй дивана дип уйлыйбыз һәм сине ялганчылардан дип уйлыйбыз", - дип.
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Ул (Һуд) җавап бирде: "Ий, халкым! Мин акылдан язган түгел, ләкин мин бөтен галәмнәрнең Раббысының пәйгамбәремен."
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
Соңра алар дөяне суйдылар һәм Раббыларының әмеренә каршы тәкәбберләнделәр һәм әйттеләр: "Ий Салих! Әгәр син чын булсаң, безгә куркытуыңны расла", – дип.
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
Аның халкының җавабы: "Аларны (Лутны һәм аның иярченнәрен) үз илеңнән куып чыгар, алар үзләрен изге дип саный торган кешеләр", - дип әйтүдән башка булмады.
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
Шөгаеб кабиләсенең тәкәббер башлыклары әйттеләр: "Ий Шөгаеб! Без сине һәм мөэминнәрне җиребездән чыгарачакбыз, әгәр син безнең динебезгә кайтмасаң". Шөгаеб әйтте: "Без яратмасак та (безне) куып чыгарачаксыңмы?"
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
Аның халкының көфер башлыклары (Шөгаеб) бер-берсенә әйттеләр: "Әгәр сез Шөгаебкә иярсәгез, әлбәттә, сез һәлак булачаксыз".
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
Фиргавеннең зурлары әйттеләр: "Бу кеше, чыннан да, бик оста сихерче,
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
Фиргавен халкының зурлары әйттеләр: "Син Мусаны һәм аның халкын бу җирдә (Мисырда) бозыклык кылырга һәм сине һәм синең илаһларыңны ташлап китәргә рөхсәт итәсеңме?" (Фиргавен) җавап бирде: "Без аларның улларын үтерәчәкбез һәм кызларын тере калдырачакбыз, һәм без аларны тулысынча җиңәчәкбез".
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Әгәр аларга яхшылык килсә, алар: "Бу безнең тырышлыгыбыз аркасында", - диләр. Әгәр алар бәлагә эләксәләр, бу бәхетсезлекне Мусага һәм аның иярченнәренә гаеплиләр. Белегез, аларның язмышы Аллаһ кулында, ләкин күбесе белми.
وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ
wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
Һәм (исеңдә тот), кәферләр (Корәеш) сине кулга алып төрмәгә утыртырга, үтерергә, яки куып чыгарырга каршы хәйлә корырга уйлаганнарын хәтерлә. Алар хәйлә кордылар, һәм Аллаһ хәйләне юкка чыгарды. Аллаһ хәйләнең иң яхшы үч алучысы.
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Әгәр сез аңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) ярдәм итмәсәгез, Аллаһ аңа ярдәм итәр иде (ягъни, кәферләр аны (Мәккәдән) куып чыгарганда; ул ике кешенең берсе иде, икесе дә мәгарәдә булганда, дустына: "Кайгырма, Аллаһ безнең белән", - диде. Аллаһ аңа (Мөхәммәд пәйгамбәргә) тынычлык җибәрде һәм сез күрмәгән гаскәр (фәрештә) белән ярдәм итте, һәм ул кәферләрнең чакыруын түбәнәйтте. Аллаһ сүзе югары. Аллаһ кодрәтле һәм хикмәт иясе.
وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).
Алар арасында (монафыйклар) Пәйгамбәрне рәнҗетүчеләр дә бар, алар: "Пәйгамбәр ишеткән һәрнәрсәгә ышанды", - диләр. Син аларга әйт: "Ул сезнең өчен яхшы булган һәрнәрсәгә ышана, Аллаһка ышана, мөэминнәргә ышана һәм сезнең арагыздагы мөэминнәр өчен рәхмәт", - диләр. Аллаһның рәсүлен рәнҗетүчеләргә авыртулы газап булачак.
فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Аллаһ аларны коткаргач, алар җир өстендә хаксыз золым иттеләр. Ий кешеләр! Сезнең золымыгыз үзегезгә зарар гына, бу дөнья ләззәте генә. Аннары Безнең хозурыбызга кайтачак урыныгыз, һәм Без сезгә нәрсә эшләгәнегез турында хәбәр бирербез.
وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
(Ий Мөхәммәд, аларның сүзләре сине кайгыртмасын! Әлбәттә, барлык көч-куәт Аллаһныкы. Ул ишетүче һәм белүче.)
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
Аларга Нух пәйгамбәрнең мөһим хәбәрен укы, ул үз халкына әйтте: "Ий, халкым! Әгәр сезгә минем калуым авыр булса һәм Аллаһ аятьләре белән куркытуым булса, мин Аллаһка гына тәвәккәл кылам. Шуңа күрә карар кабул итегез һәм мине һәлак итәр өчен дусларыгызны җыегыз, карарыгызны сер итеп сакламагыз. Аннары миңа каршы эш итегез һәм озакка сузмагыз."
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
Шуңа күрә аларга Безнең тарафыбыздан хаклык килгәч, алар: "Бу чын сихер", - диделәр.
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا وَتَكُوْنَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاۤءُ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū aji'tanā litalfitanā ‘ammā wajadnā ‘alaihi ābā'anā wa takūna lakumal-kibriyā'u fil-arḍ(i), wa mā naḥnu lakumā bimu'minīn(a).
Алар әйттеләр: "Сез безне ата-бабаларыбыз тоткан диннән туктатыр өчен килдегезме? Һәм сез икегезгә дә җир өстендә хакимлек итәр өчен килдегезме? Без сезгә ышанмаячакбыз", – диделәр.
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
Бәлки син үзеңә вәхий ителгәннең кайбер өлешләрен ташлап китәргә телисеңдер һәм күңелең шуның аркасында кысылгандыр, чөнки алар: "Ни өчен аңа хәзинә (җибәрелмәгән) яки аның белән фәрештә килмәгән иде?" – диярләр. Син фәкать куркытучы гына, ә Аллаһ һәрнәрсәне саклаучы.
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
Каумәтләренең кәфер булган башлыклары әйттеләр: "Без сине күрмибез, үзебез кебек гади кеше генә, һәм сиңа ияргән кешеләрне күрмибез, ләкин арабыздан тиз ышанучы түбән кешеләрне генә күрәбез. Синең бездән артыклыгыңны күрмибез, бәлки сине ялганчы дип уйлыйбыз", - дип.
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Алар әйттеләр: "Ий Нух! Син безнең белән бәхәсләштең һәм безгә каршы бәхәсләшүеңне озак дәвам иттең, әгәр син дөрес сөйләүчеләрдән булсаң, безгә вәгъдә иткән әҗәтеңне китер".
قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).
Алар (Гад халкы) әйттеләр: "Ий Һуд! Син безгә ачык дәлил китермәдең, һәм без синең сүзләрең аркасында потларыбызны ташламаячакбыз һәм сиңа ышанмаячакбыз."
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
Без бары тик безнең кайбер потларыбыз сине җенләндергән дип кенә әйтәбез." Ул (Һуд) әйтте: "Дөреслектә, мин Аллаһка шаһитлек бирәм һәм шаһитлек бирәм ки, мин сезнең Аңа тиңдәш кылган нәрсәләрегездән пакьмен.
مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ
min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).
башкалар белән, шуңа күрә миңа каршы барлык хәйләләрегезне эшләгез һәм башка кичектермәгез.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Ул (Шөгаиб) әйтте: "Ий, халкым! Миңа аңлатыгыз, әгәр Раббымнан ачык дәлилләрем булса һәм Ул миңа бәхет бирсә (Аның әмерләрен бозу миңа дөресме)? Мин сезне тыйган нәрсәдә бозарга теләмим. Мин бары тик көчем җиткәнче яхшыртырга гына телим. Мин туры юлга гына иярәм, Аллаһтан гына. Мин Аңа гына тәвәккәл кылам һәм Аңа гына кайтам.
وَاسْتَبَقَا الْبَابَ وَقَدَّتْ قَمِيْصَهٗ مِنْ دُبُرٍ وَّاَلْفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا الْبَابِۗ قَالَتْ مَا جَزَاۤءُ مَنْ اَرَادَ بِاَهْلِكَ سُوْۤءًا اِلَّآ اَنْ يُّسْجَنَ اَوْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wastabaqal-bāba wa qaddat qamīṣahū min duburiw wa alfayā sayyidahā ladal-bāb(i), qālat mā jazā'u man arāda bi'ahlika sū'an illā ay yusjana au ‘ażābun alīm(un).
Икесе дә ишеккә таба йөгерделәр, һәм хатын аның (Йосыфның) күлмәген артыннан тартты, хәтта ул ертылганчы. Икесе дә ишек алдында ире Зөләйхәне таптылар. (Йосыф әйтте:) "Хатыныңа яманлык кылмакчы булган кешегә җәзасы нинди, төрмәгә утырту яки рәнҗеткүче газап белән?"
قَالَ هِيَ رَاوَدَتْنِيْ عَنْ نَّفْسِيْ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla hiya rāwadatnī ‘an nafsī wa syahida syāhidum min ahlihā, in kāna qamīṣuhū qudda min qubulin fa ṣadaqat wa huwa minal-kāżibīn(a).
Ул (Йосыф) әйтте: "Мине аздыручы һәм аздыручы шул ул." Хатынның гаиләсеннән бер шаһит: "Әгәр аның күлмәге алгы яктан ертылган булса, хатын дөрес сөйли, һәм ул (Йосыф) ялганчылардан."
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
Әгәр аның күлмәге арттан ертылган булса, ул ялганчы хатын булыр, һәм ул (Йосыф) дөрес сөйләүчеләрдән булыр."
فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
(Хатынның ире) үзенең (Йосыфның) күлмәгенең арттан ертылганын күргәч: "Дөреслектә, бу синең хәйләң. Синең хәйләң чыннан да бөек", - диде.
قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذِيْ لُمْتُنَّنِيْ فِيْهِ ۗوَلَقَدْ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ فَاسْتَعْصَمَ ۗوَلَىِٕنْ لَّمْ يَفْعَلْ مَآ اٰمُرُهٗ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوْنًا مِّنَ الصّٰغِرِيْنَ
qālat fa żālikunnal-lażī lumtunnanī fīh(i), wa laqad rāwattuhū ‘an nafsihī fasta‘ṣam(a), wa la'il lam yaf‘al mā āmuruhū layusjananna wa layakūnam minaṣ-ṣāgirīn(a).
Хатын (Әл-Азизнең хатыны) әйтте: "Бу синең мине шелтәләүеңә сәбәпче булган кеше, мин аңа гашыйк булганым өчен. Мин аны буйсындырырга өндәдем, ләкин ул баш тартты. Әгәр ул мин боерганны үтәмәсә, әлбәттә, төрмәгә утыртылыр һәм хурлыкка төшкән кеше булыр".
قَالَ رَبِّ السِّجْنُ اَحَبُّ اِلَيَّ مِمَّا يَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ ۚوَاِلَّا تَصْرِفْ عَنِّيْ كَيْدَهُنَّ اَصْبُ اِلَيْهِنَّ وَاَكُنْ مِّنَ الْجٰهِلِيْنَ
qāla rabbis-sijnu aḥabbu ilayya mimmā yad‘ūnanī ilaih(i), wa illā taṣrif ‘annī kaidahunna aṣbu ilaihinna wa akum minal-jāhilīn(a).
Йосыф әйтте: "Ий Раббым! Мин аларның чакыруын үтәүдән төрмәне өстен күрәм. Әгәр Син мине аларның хәйләсеннән сакламасаң, мин аларның теләкләрен үтәргә омтылыр идем һәм, әлбәттә, мин ахмаклардан булыр идем".
ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيٰتِ لَيَسْجُنُنَّهٗ حَتّٰى حِيْنٍ ࣖ
Ṡumma badā lahum mim ba‘di mā ra'awul-āyāti layasjununnahū ḥattā ḥīn(in).
Соңра (Йосыфның дөреслеген күрсәтүче) галәмәтләрне күргәннән соң, аларга аны билгеле бер вакытка кадәр төрмәгә утыртырга киңәш ителде.
وَقَالَ لِلَّذِيْ ظَنَّ اَنَّهٗ نَاجٍ مِّنْهُمَا اذْكُرْنِيْ عِنْدَ رَبِّكَۖ فَاَنْسٰىهُ الشَّيْطٰنُ ذِكْرَ رَبِّهٖ فَلَبِثَ فِى السِّجْنِ بِضْعَ سِنِيْنَ ࣖ
wa qāla lil-lażī ẓanna annahū nājim minhumażkurnī ‘inda rabbik(a), fa ansāhusy-syaiṭānu żikra rabbihī fa labiṡa fis-sijni biḍ‘a sinīn(a).
(Йосыф) икесе арасында иминлектә булачагын белгән кешесенә: "Хуҗаңа минем хәлемне аңлат", - диде. Шайтан аңа (Йосыфның хәлен) хуҗасына аңлатырга оныттырды. Шуңа күрә ул (Йосыф) берничә ел төрмәдә калды.
۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ
qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).
Алар әйттеләр: "Әгәр ул урласа, моннан элек аның кардәше дә урлаган иде". Йосыф үз күңеленә (ачуын) яшерде һәм аларга белдермәде. Ул (күңеленә) әйтте: "Сезнең хәлегез начаррак. Аллаһ сезнең нәрсә аңлатканыгызны белүчерәк".
حَتّٰٓى اِذَا اسْتَيْـَٔسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوْا جَاۤءَهُمْ نَصْرُنَاۙ فَنُجِّيَ مَنْ نَّشَاۤءُ ۗوَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ
Ḥattā iżastai'asar-rusulu wa ẓannū annahum qad kużibū jā'ahum naṣrunā, fa nujjiya man nasyā'(u), wa lā yuraddu ba'sunā ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).
Шулай итеп, рәсүлләр (үз халкының иманына) өметләрен югалткач һәм ялганланганнарына ышангач, алар (рәсүлләр) Безнең ярдәмгә киләләр, аннары Без теләгән кешеләр аша коткарылачаклар. Безнең җәзабыз гөнаһлылардан кире кагыла алмый.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).
Синнән алдагы пәйгамбәрләрнең кайберләре мәсхәрә кылындылар, шуңа күрә Мин кәферләргә бераз вакыт бирдем, аннары аларны һәлак иттем. Минем газабым ничек каты булды!
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
Сезгә сездән алдагы Нух, Гад, Сәмуд һәм алардан соң килгән кешеләрнең хәбәрләре килмәдеме? Аларны Аллаһтан башка беркем дә белмәде. Аларга ачык дәлилләр белән рәсүлләр килде, ләкин алар (нәфрәттән) авызларын капладылар һәм: "Без сезгә ышанмыйбыз һәм сез безне чакырган нәрсә турында шикләнәбез", - диделәр.
وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ
wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ни өчен без Аллаһка гына тәвәккәл итмәскә? Чөнки Ул безгә юл күрсәтте, һәм без сезнең безгә китергән газапларыгызга сабыр итәчәкбез. Һәм тәвәккәл итүчеләр фәкать Аллаһка гына тәвәккәл итәләр.