۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
Тиймээс Есүс тэдний (Израилийн хүүхдүүдийн) дуулгаваргүй байдлыг мэдэрсэн үедээ “Аллахын шашныг (тогтворжуулахад) хэн туслах вэ?” гэж асуухад Хавариюнчууд (үнэнч найзууд) “Бид бол Аллахын (шашны) туслагчид. Бид Аллахад итгэдэг бөгөөд бид мусульманчууд гэдгээ гэрчилдэг” гэж хариулав.
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
Эзэн минь, бид Таны илчилсэн зүйлд итгэж, Элчийг дагасан тул биднийг гэрчлэх хүмүүсийн дунд оруулаач."
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
Абрахамд хамгийн ойр хүмүүс бол түүнийг дагагчид, энэ бошиглогч (Мухаммед) болон итгэгчид юм. Аллах бол итгэгчдийг хамгаалагч юм.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Мөн хичнээн олон эш үзүүлэгч олон тооны сүсэг бишрэлтэй дагалдагчтай тулалдсан бэ. Тэд Аллахын замд тохиолдсон гай гамшгаас болж суларсангүй, зүрх сэтгэлээ алдсангүй, (дайсандаа) бууж өгөөгүй. Аллах тэвчээртэй хүмүүсийг хайрладаг.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Өглөө оройдоо Эзэнээ дууддаг хүмүүсийг бүү хөөж гарга, тэд Түүний тааллыг хүсдэг. Чи тэдний үйлдлийн төлөө ямар ч хариуцлага хүлээхгүй, тэд чиний үйлдлийн төлөө ямар ч хариуцлага хүлээхгүй, тийм учраас чи тэднийг хөөх (эрхтэй) бөгөөд ингэснээр чи буруутнуудын нэг болно.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
Тиймээс Фараон болон түүний удирдагчид (ард түмэн) тэднийг тамлах вий гэж айж байсан түүний ард түмний үр удамаас өөр хэн ч Мосед итгэсэнгүй. Үнэндээ Фараон үнэхээр дэлхий дээр дээрэлхэл үйлдэж, хязгаарыг давсан хүмүүсийн нэг байв.
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Тэгээд тэд “Бид Аллахад найддаг. Өө, Эзэн минь, биднийг шударга бус хүмүүсийн гүтгэлгийн бай болгож болохгүй.” гэж хэлэв.
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
Нүгэлт хүн бусдын нүглийг үүрэхгүй. Хэрэв нүглийнхээ хүнд дарамтанд орсон хүн (өөр хүнийг) ачаагаа үүрүүлэхээр дуудвал тэр хүн ачаагаа огт үүрэхгүй, тэр ч байтугай (түүний дууддаг хүмүүс) хамаатан садан байсан ч гэсэн. Үнэндээ та зөвхөн Эзэнээ (шийтгэлээс) айдаг (тэд Түүнийг харахгүй байсан ч) болон залбирдаг хүмүүст л анхааруулж чадна. Хэн өөрийгөө ариусгавал тэр өөрийнхөө сайн сайхны төлөө өөрийгөө ариусгадаг. Буцах газар бол Аллахын өмнө юм.
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
Дараа нь бид элч нараа тэдний мөрөөр дагахаар илгээсэн бөгөөд бид Мариагийн хүү Есүсийг дагасан; Бид түүнд сайн мэдээ өгч, түүнийг дагасан хүмүүсийн зүрх сэтгэлд эелдэг байдал, энэрэнгүй сэтгэлийг бий болгосон. Тэд рахбанияг баримталдаг байсан ч бид тэдэнд үүнийг үүрэг болгоогүй (бидний шаардсан зүйл бол Аллахын тааллыг эрэлхийлэх явдал байсан), гэхдээ тэд үүнийг зохих ёсоор нь сахиагүй. Тиймээс тэдний дундаас итгэсэн хүмүүст бид шагналаа өгсөн бөгөөд тэдний олонх нь ёс бус хүмүүс байв.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Үнэндээ Абрахам болон түүнтэй хамт байсан хүмүүс танд сайн үлгэр дуурайл үзүүлсэн. Тэд түүний ард түмэнд хандан: "Үнэндээ бид та нараас болон та нарын Аллахаас өөр шүтдэг зүйлээс тусгаарлагдсан, бид та нарыг (итгэлгүй байдлыг) үгүйсгэдэг бөгөөд та нар зөвхөн Аллахад итгэх хүртэл бид болон та нарын хооронд үүрд дайсагнал, үзэн ядалт байдаг" гэж хэлсэн. Харин Ибрахим эцэгтээ хандан: "Үнэхээр би танд уучлал гуйх болно, гэхдээ би Аллахын танд учруулах зовлонг огт эсэргүүцэж чадахгүй" гэж хэлсэн. (Ибрахим хэлэв): "Эзэн минь, бид зөвхөн Танд л найддаг, зөвхөн Танд л гэмшиж, зөвхөн Танд л буцаж ирдэг."