۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានដឹងពីការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) ទ្រង់មានបន្ទូលថា «តើអ្នកណានឹងក្លាយជាអ្នកជួយ (បង្កើតសាសនារបស់) អល់ឡោះ?» ពួកហាវ៉ារីយ៉ុន (មិត្តភក្តិស្មោះត្រង់) បានឆ្លើយថា «យើងជាអ្នកជួយ (សាសនា) របស់អល់ឡោះ។ យើងជឿលើអល់ឡោះ ហើយធ្វើជាសាក្សីថាយើងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម»។
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំបានជឿលើអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះ ហើយយើងខ្ញុំបានដើរតាមអ្នកនាំសារ ដូច្នេះសូមទ្រង់ចាត់យើងខ្ញុំឲ្យស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមមនុស្សដែលធ្វើជាសាក្សីផង។
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
មនុស្សដែលនៅជិតបំផុតនឹងអាប្រាហាំគឺអ្នកដែលដើរតាមលោក និងព្យាការីនេះ (មូហាំម៉ាត់) និងអ្នកដែលជឿ។ អល់ឡោះគឺជាអ្នកការពារអ្នកដែលជឿ។
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
ហើយតើមានព្យាការីប៉ុន្មាននាក់ដែលបានប្រយុទ្ធជាមួយពួកអ្នកកាន់តាមដ៏កោតខ្លាចរបស់លោកមួយចំនួនធំ? ពួកគេមិនបានចុះខ្សោយដោយសារគ្រោះមហន្តរាយដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះនោះទេ ហើយពួកគេក៏មិនបានបាក់ទឹកចិត្ត និងចុះចាញ់ (ចំពោះសត្រូវ) ដែរ។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលអត់ធ្មត់។
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
ចូរកុំបណ្តេញអ្នកដែលអំពាវនាវរកព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេនៅពេលព្រឹក និងពេលល្ងាចឡើយ ពួកគេសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការយល់ព្រមពីទ្រង់។ អ្នកមិនមានការទទួលខុសត្រូវបន្តិចបន្តួចចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេទេ ហើយពួកគេក៏មិនទទួលខុសត្រូវបន្តិចបន្តួចចំពោះទង្វើរបស់អ្នកដែរ ដែលជាមូលហេតុដែលអ្នក (មានសិទ្ធិ) បណ្តេញពួកគេចេញ ដូច្នេះអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមពួកអ្នកប្រព្រឹត្តខុស។
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
ដូច្នេះគ្មាននរណាម្នាក់ជឿលើលោកមូសាឡើយ ក្រៅពីកូនចៅនៃប្រជាជនរបស់គាត់ ដែលខ្លាចថា ហ្វារ៉ាអុង និងមេដឹកនាំរបស់គាត់នឹងធ្វើទារុណកម្មពួកគេ។ ហើយជាការពិតណាស់ ហ្វារ៉ាអុងពិតជាបានប្រព្រឹត្តអំពើឃោរឃៅនៅលើផែនដី ហើយពិតជាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបំពានច្បាប់។
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
បន្ទាប់មកពួកគេបាននិយាយថាៈ យើងខ្ញុំបានប្រគល់សេចក្តីទុកចិត្តទៅអល់ឡោះ។ ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ សូមទ្រង់កុំធ្វើឱ្យយើងខ្ញុំក្លាយជាគោលដៅនៃការបង្កាច់បង្ខូចសម្រាប់ក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ឡើយ។
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
ហើយមនុស្សមានបាបនឹងមិនទទួលបន្ទុកបាបកម្មរបស់អ្នកដទៃឡើយ។ ហើយប្រសិនបើនរណាម្នាក់ដែលមានបន្ទុកធ្ងន់នៃបាបកម្មរបស់ខ្លួនហៅ (អ្នកដទៃ) ឲ្យទទួលបន្ទុករបស់ខ្លួន បន្ទុកនោះនឹងមិនត្រូវបានគេទទួលបន្ទុកឡើយ ទោះបីជា (អ្នកដែលគាត់ហៅ) ជាសាច់ញាតិរបស់គាត់ក៏ដោយ។ ពិតណាស់ អ្នកអាចព្រមានបានតែអ្នកដែលខ្លាច (ការដាក់ទណ្ឌកម្ម) ម្ចាស់របស់ពួកគេ (ទោះបីជា) ពួកគេមិនបានឃើញទ្រង់ និងអ្នកដែលអធិស្ឋានក៏ដោយ។ ហើយអ្នកណាដែលសម្អាតខ្លួនឯង ពិតណាស់អ្នកនោះសម្អាតខ្លួនឯងសម្រាប់ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។ ហើយទៅកាន់អល់ឡោះគឺជាកន្លែងវិលត្រឡប់។
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
បន្ទាប់មកយើងបានចាត់អ្នកនាំសាររបស់យើងឱ្យដើរតាមគន្លងរបស់ពួកគេ ហើយយើងបានដើរតាមព្រះយេស៊ូវជាបុត្ររបស់ម៉ារី ហើយយើងបានប្រទានដំណឹងល្អដល់គាត់ ហើយយើងបានបង្កើតសុជីវធម៌ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណានៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកដែលដើរតាមគាត់។ ពួកគេបានកាន់រ៉ោះបានីយ៉ា ទោះបីជាយើងមិនបានបង្ខំពួកគេក៏ដោយ (អ្វីដែលយើងត្រូវការគឺ) ឱ្យស្វែងរកការយល់ព្រមពីអល់ឡោះ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានរក្សាវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវទេ។ ដូច្នេះ ចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមពួកគេ យើងបានប្រទានរង្វាន់របស់ពួកគេ ហើយពួកគេជាច្រើននាក់ជាមនុស្សអាក្រក់។
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
ជាការពិតណាស់ មានគំរូដ៏ល្អសម្រាប់អ្នក គឺអ៊ីប្រាហ៊ីម និងអ្នកដែលនៅជាមួយគាត់ នៅពេលដែលពួកគេនិយាយទៅកាន់ប្រជាជនរបស់គាត់ថា "ពិតណាស់ ពួកយើងត្រូវបានបំបែកចេញពីអ្នក និងពីអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ យើងបដិសេធ (ការមិនជឿ) របស់អ្នក ហើយមានអរិភាព និងការស្អប់ខ្ពើមរវាងយើង និងអ្នកជារៀងរហូត រហូតដល់អ្នកជឿលើអល់ឡោះតែមួយគត់" លើកលែងតែពាក្យរបស់អ៊ីប្រាហ៊ីមទៅកាន់ឪពុករបស់គាត់ថា "ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងសុំការអភ័យទោសឱ្យអ្នក ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនអាចទប់ទល់នឹង (ការធ្វើទារុណកម្ម) របស់អល់ឡោះប្រឆាំងនឹងអ្នកបានទេ"។ (អ៊ីប្រាហ៊ីមបាននិយាយថា) "ឱម្ចាស់របស់យើង ពួកយើងទុកចិត្តលើទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកយើងប្រែចិត្តចំពោះទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកយើងវិលត្រឡប់ទៅរកទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ"