Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Qur'an agus Hadith
(Islam fìor)

Q.S Az-Zumar (اَلزُّمَر) - 75 Àireamh nan Rannan

(buidheann)

Qari

Murottal Audio

1

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

Chaidh an leabhar seo (Al-Qur'an) fhoillseachadh le Allah, am fear as uaisle, as glice.


2

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Gu dearbh, chuir Sinn sìos an Leabhar (an Qur'an) thugad (Muhammad) leis an fhìrinn. Mar sin dèanaibh adhradh do Allah le dìlseachd agus le fìrinn nur creideamh.


3

اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ

alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).

Cuimhnich! Chan eil ach Allah a’ buntainn ri creideamh fìor (bho shirk). Agus thuirt an fheadhainn a ghabh luchd-dìon eile seach E, “Chan eil sinn gan adhradh ach (tha sinn an dòchas) gun tarraing iad sinn cho faisg air Allah ’s as urrainn dhuinn.” Gu dearbh, bheir Allah breith eatorra a thaobh na tha iad a’ connspaid. Gu dearbh, chan eil Allah a’ stiùireadh bhreugairean agus daoine a tha gu math mì-chreidmheach.


4

لَوْ اَرَادَ اللّٰهُ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفٰى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۙ سُبْحٰنَهٗ ۗهُوَ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

wa lau arādallāhu ay yattakhiża waladal laṣṭafā mimmā yakhluqu mā yasyā'(u), subḥānah(ū), huwallāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Ma tha Allah airson leanabh a thoirt, gu dearbh taghaidh e na tha e ag iarraidh bhon rud a chruthaich e. Glòir dha. Is e Allah Uile-chumhachdach, Uile-chumhachdach a th’ ann.


5

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۚ يُكَوِّرُ الَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى الَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اَلَا هُوَ الْعَزِيْزُ الْغَفَّارُ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), yukawwirul-laila ‘alan-nahāri wa yukawwirun nahāra ‘alal-laili wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), alā huwal-‘azīzul-gaffār(u).

Chruthaich e nèamh agus talamh leis a’ cheart (adhbhar); chuir e oidhche thairis air latha agus latha thairis air oidhche agus chuir e a’ ghrian agus a’ ghealach thairis, gach fear a’ ruith a rèir an ama ainmichte aige. Cuimhnich! Is esan as Uaisle, as Maitheanasaiche.


6

خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ الْاَنْعَامِ ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍ ۗ يَخْلُقُكُمْ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ خَلْقًا مِّنْۢ بَعْدِ خَلْقٍ فِيْ ظُلُمٰتٍ ثَلٰثٍۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ فَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

khalaqakum min nafsiw wāḥidatin ṡumma ja‘ala minhā zaujahā wa anzala lakum minal-an‘āmi ṡamāniyata azwāj(in), yakhluqukum fī buṭūni ummahātikum khalqam mim ba‘di khalqin fī ẓulumātin ṡalāṡ(in), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tuṣrafūn(a).

Chruthaich e thu à aon neach (Adhamh) agus an uairsin chruthaich e do chompanach bhuaithe agus chuir e sìos ochd paidhrichean sprèidh dhut. Rinn e thu ann am broinn do mhàthar tachartas às dèidh tachartais ann an trì dorchadas. Is e an neach a nì seo Allah, do Thighearna, an Tighearna aig a bheil an rìoghachd. Chan eil dia ann ach E; carson ma-thà a tha thu air do thionndadh air falbh?


7

اِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ ۗوَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوْا يَرْضَهُ لَكُمْۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

in takfurū fa'innallāha ganiyyun ‘ankum, wa lā yarḍā li‘ibādihil-kufr(a), wa in tasykurū yarḍahu lakum, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

Mura creid thu (biodh fios agad air seo) chan eil feum aig Allah ort agus chan eil e a’ gabhail ri mì-chreideas a sheirbhiseach. Ma tha thu taingeil, tha e toilichte le do thaingealachd. Chan eil neach a pheacaicheas a’ giùlan pheacaidhean chàich. An uairsin tillidh tu chun do Thighearna agus innsidh e dhut dè a rinn thu. Gu dearbh, tha fios aige air na tha air a stòradh nad bhroilleach.


8

۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ

wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).

Agus nuair a bhuaileas tubaist duine, iarraidh e (cobhair) air a Thighearna le bhith ga thilleadh (ùmhlachd a thoirt dha); ach nuair a bheir E beannachdan dha, dìochuimhnichidh e (an tubaist) air an do ghuidh e ri Allah roimhe, agus cruthaichidh e càirdean dha Allah gus (daoine) a stiùireadh air seachran bhon t-slighe aige. Abair, “Biodh spòrs agad le do mhì-chreideamh airson greis. Gu dearbh, bidh tu am measg luchd-àiteachaidh Ifrinn.”


9

اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ

amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

(An sibhse na poilitich a tha nas fortanach) no an sibhse an fheadhainn a bhios ag adhradh air an oidhche, a’ cromadh agus nan seasamh, a-mach à eagal an Ath-bheatha agus an dòchas tròcair an Tighearna? Abair, “A bheil an fheadhainn aig a bheil fios co-ionann ris an fheadhainn aig nach eil fios?” Gu dearbh, chan fhaigh ach an fheadhainn aig a bheil reusan rabhadh.


10

قُلْ يٰعِبَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوْا رَبَّكُمْ ۗلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَاَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةٌ ۗاِنَّمَا يُوَفَّى الصّٰبِرُوْنَ اَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ

qul yā ‘ibādil-lażīna āmanuttaqū rabbakum, lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa arḍullāhi wāsi‘ah(tun), innamā yuwaffaṣ-ṣābirūna ajrahum bigairi ḥisāb(in).

Abair (Muhammad), “O mo sheirbhisich dhìleas! Eagal do Thighearna.” Oir gheibh daoine a nì math san t-saoghal seo mathas. Agus tha talamh Dhè farsaing. Chan fhaigh ach an fheadhainn a tha foighidneach na duaisean aca àrdachadh gun chrìoch.


11

قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ

qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).

Abair, "Gu dearbh, tha mi air mo òrdachadh adhradh a dhèanamh do Allah le làn ùmhlachd dha ann an (cleachdadh) creideimh.


12

وَاُمِرْتُ لِاَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa umirtu li'an akūna awwalal-muslimīn(a).

Agus chaidh òrdachadh dhomh a bhith mar a’ chiad fhear a dh’ fhaodadh gèilleadh."


13

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Abair, “Gu dearbh, tha eagal orm roimh pheanas air an latha mhòr ma dh’ eas-ùmhlachas mi do mo Thighearna.”


14

قُلِ اللّٰهَ اَعْبُدُ مُخْلِصًا لَّهٗ دِيْنِيْۚ

qulillāha a‘budu mukhliṣal lahū dīnī.

Abair, “Chan eil mi ag adhradh ach do Dhia le làn ùmhlachd dha ann am (cleachdadh) mo chreideimh.”


15

فَاعْبُدُوْا مَا شِئْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖۗ قُلْ اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اَلَا ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

fa‘budū mā syi'tum min dūnih(ī), qul innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

Mar sin dèanaibh adhradh ri thaobh mar is toil leibh! (O luchd-iomadachd). Abair, “Gu dearbh, is iadsan a chailleas iad fhèin agus an teaghlaichean air Latha an Aiseirigh.”


16

لَهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِّنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۗذٰلِكَ يُخَوِّفُ اللّٰهُ بِهٖ عِبَادَهٗ ۗيٰعِبَادِ فَاتَّقُوْنِ

lahum min fauqihim ẓulalum minan-nāri wa min taḥtihim ẓulal(un), żālika yukhawwifullāhu bihī ‘ibādah(ū), yā ‘ibādi fattaqūn(i).

Os an cionn bha sreathan teine agus fodha bha sreathan air an ullachadh dhaibh. Mar sin tha Allah a’ bagairt air a sheirbhisich (leis a’ pheanas sin). “O mo sheirbhisich, biodh eagal oirbh romham.”


17

وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ

wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).

Agus an fheadhainn a sheachnas tagut (i.e.) nach eil ga adhradh agus a’ tilleadh gu Allah, tha iad airidh air deagh naidheachd; Mar sin innis an deagh naidheachd dha mo sheirbhisich,


18

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(Is e sin) an fheadhainn a dh’èisteas ris an fhacal agus a leanas a’ chuid as fheàrr dheth. Is iad sin an fheadhainn a stiùir Allah agus is iad sin an fheadhainn aig a bheil tuigse.


19

اَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِۗ اَفَاَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِى النَّارِ ۚ

afaman ḥaqqa ‘alaihi kalimatul-‘ażāb(i), afa'anta tunqiżu man fin-nār(i).

Mar sin dè (a tha thu airson atharrachadh a dhèanamh air dàn) na feadhnach a tha cinnteach gum fulang peanas? An saor thusa (Muhammad) daoine a tha ann an teine ifrinn?


20

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

Ach bidh seòmraichean (ann am Pàrras) aig an fheadhainn a tha fo eagal an Tighearna, agus os a cionn tha seòmraichean air an togail (ann an sreathan), agus foidhpe sin bidh aibhnichean a’ sruthadh. (Is e sin) gealladh Allah. Chan eil Allah a’ briseadh a gheallaidh.


21

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَلَكَهٗ يَنَابِيْعَ فِى الْاَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهٗ حُطَامًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ ࣖ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'an fasalakahū yanābī‘a fil-arḍi ṡumma yaj‘aluhū ḥuṭāmā(n), ina fī żālika lażikrā li'ulil-albāb(i).

Nach fhaic thu gu bheil Dia a’ cur uisge sìos bhon adhar agus ga dhèanamh mar thobraichean san talamh, an uairsin bidh e a’ toirt a-mach leis bàrr de dhiofar dhathan; an uairsin bidh iad a’ tiormachadh agus chì thu iad a’ tionndadh buidhe; an uairsin bidh e gan dèanamh nan sprùilleach sgapte? Gu dearbh, tha leasan an seo do dhaoine tuigseach.


22

اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

Mar sin a bheil daoine aig a bheil cridheachan air an fosgladh le Allah gus (gabhail ri) creideamh Ioslaim agus an uairsin a’ faighinn solas bhon Tighearna aca (mar an ceudna ri daoine aig a bheil cridheachan de chloich)? Mar sin is mairg dhaibhsan aig a bheil cridheachan air reothadh ann a bhith a’ cuimhneachadh air Allah. Tha iad ann am mearachd follaiseach.


23

اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Chuir Allah sìos na faclan as fheàrr (is iad sin) an aon Qur'an (na rannan aige) a-rithist is a-rithist, a’ crith air sgàth sin craiceann na feadhnach a tha fo eagal an Tighearna, an uairsin bidh an craiceann agus an cridheachan socair nuair a chuimhnicheas iad air Allah. Sin stiùireadh Allah, leis an Leabhar sin bidh e a’ stiùireadh cò a thogras e. Agus ge b’ e cò a leigeas Allah air seachran, chan urrainn do dhuine sam bith a stiùireadh.


24

اَفَمَنْ يَّتَّقِيْ بِوَجْهِهٖ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗوَقِيْلَ لِلظّٰلِمِيْنَ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

afamay yattaqī biwajhihī sū'al-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa qīla liẓ-ẓālimīna żūqū mā kuntum taksibūn(a).

Mar sin an seachnaidh daoine a dhìonas an aghaidhean droch pheanas air Latha an Aiseirigh (an aon rud ri creidmhich nach eil fo ùmhlachd peanas)? Agus chaidh a ràdh ris na daoine a rinn eucoir, “Blais an duais airson na rinn sibh.”


25

كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

każżabal-lażīna min qablihim fa'atāhumul-‘ażābu mi ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

An fheadhainn a bha rompa air àicheadh (na teachdairean), thàinig peanas orra bho stiùireadh nach robh dùil aca ris.


26

فَاَذَاقَهُمُ اللّٰهُ الْخِزْيَ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُ ۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

fa ażāqahumullāhul-khizya fil-ḥayātid-dun-yā, wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

Mar sin chuir Allah nàire beatha an t-saoghail orra. Agus gu dearbh, tha am peanas anns an ath-bheatha nas motha, nan robh fios aca.


27

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَۚ

wa laqad ḍarabnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡalil la‘allahum yatażakkarūn(a).

Agus gu dearbh, rinn sinn anns a’ Qur’an seo a h-uile seòrsa chosamhlachd airson daoine gus an urrainn dhaibh ionnsachadh.


28

قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِيْ عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

qur'ānan ‘arabiyyan gaira żī ‘iwajil la‘allahum yattaqūn(a).

(Is e sin) gu bheil an Quran ann an Arabais, chan eil cam-cheartas ann gus am bi iad diadhaidh.


29

ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

Tha Allah a’ toirt eisimpleir de dhuine a tha fo shealbh grunn chom-pàirtichean ann an connspaid, agus tràill a bhuineas gu tur do aon duine. A bheil an dà thràill co-ionnan ann an staid? Moladh do Allah, ach chan eil fios aig a’ mhòr-chuid dhiubh.


30

اِنَّكَ مَيِّتٌ وَّاِنَّهُمْ مَّيِّتُوْنَ ۖ

innaka mayyituw wa innahum mayyitūn(a).

Gu dearbh, gheibh thusa (Muhammad) bàs agus gheibh iadsan bàs (cuideachd).


31

ثُمَّ اِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُوْنَ ࣖ ۔

Ṡumma innakum yaumal-qiyāmati ‘inda rabbikum takhtaṣimūn(a).

An uairsin gu dearbh, air Latha an Aiseirigh, nì thu deasbad an làthair do Thighearna.


32

۞ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللّٰهِ وَكَذَّبَ بِالصِّدْقِ اِذْ جَاۤءَهٗۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimman każaba ‘alallāhi wa każżaba biṣ-ṣidqi iż jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

Mar sin cò a tha nas mì-chothromach na cuideigin a chruthaicheas breugan an aghaidh Allah agus a dhiùltas an fhìrinn a thig thuige? Nach e Ifrinn an t-àite far a bheil ana-creidmhich a’ fuireach?


33

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Agus an fheadhainn a bheir an fhìrinn (Muhammad) agus an fheadhainn a dhearbhas i, is iad sin na daoine diadhaidh.


34

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ ذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَۚ

lahum mā yasyā'ūna ‘inda rabbihim, żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

Gheibh iad na tha iad ag iarraidh bhon Tighearna aca. Is e sin an duais dhaibhsan a nì math,


35

لِيُكَفِّرَ اللّٰهُ عَنْهُمْ اَسْوَاَ الَّذِيْ عَمِلُوْا وَيَجْزِيَهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

liyukaffirallāhu ‘anhum aswa'al-lażī ‘amilū wa yajziyahum ajrahum bi'aḥsanil-lażī kānū ya‘malūn(a).

gus an cuir Allah às na gnìomhan as miosa a rinn iad a-riamh agus an duaiseachadh le rudeigin nas fheàrr na na rinn iad.


36

اَلَيْسَ اللّٰهُ بِكَافٍ عَبْدَهٗۗ وَيُخَوِّفُوْنَكَ بِالَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍۚ

alaisallāhu bikāfin ‘abdah(ū), wa yukhawwifūnaka bil-lażīna min dūnih(ī), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

Nach eil Dia gu leòr dha sheirbhisich? Tha iad a’ cur eagal oirbh le (adhradh) eile seach e. Ge b’ e cò a leigeas Dia leis a dhol air seachran, chan urrainn do dhuine sam bith a stiùireadh.


37

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّضِلٍّ ۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِعَزِيْزٍ ذِى انْتِقَامٍ

wa may yahdillāhu famā lahū min muḍill(in), alaisallāhu bi‘azīzin żintiqām(in).

Agus ge b’ e cò a tha air a stiùireadh le Allah, chan urrainn do dhuine sam bith a thoirt air seachran. Nach e Allah Uile-chumhachdach agus nach eil (a’ chumhachd aige) peanasachadh?


38

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).

Agus gu dearbh, ma dh’fhaighnicheas tu dhaibh, “Cò a chruthaich na nèamhan agus an talamh?” Gu cinnteach freagraidh iad, “Allah.” Abair, “An uairsin a bheil fios agad dè a tha thu ag adhradh a bharrachd air Allah, ma tha Allah airson tubaist a thoirt orm, an urrainn dhaibh an tubaist a thoirt air falbh, no ma tha Allah airson tròcair a thoirt dhomh, an urrainn dhaibh casg a chuir air a thròcair?” Abair, “Tha Allah gu leòr dhomh. Dhàsan a chuireas an dòchas tha iad umhail.”


39

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۚفَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a).

Abair (Muhammad), “O mo shluagh! Dèanaibh a rèir ur suidheachaidh, nì mise sin cuideachd. Nas fhaide air adhart bidh fios agaibh,


40

مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

a gheibh peanas nàireach agus thig peanas sìorraidh air."


41

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Gu dearbh, chuir Sinn sìos thugad an Leabhar (an Qur'an) a’ toirt na fìrinn don chinne-daonna; ge b’ e cò a gheibh stiùireadh an uairsin (an stiùireadh) tha e dha fhèin, agus ge b’ e cò a thèid air seachran an uairsin tha am mearachd dha fhèin, agus chan e thusa a tha cunntachail air an son.


42

اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْاَنْفُسَ حِيْنَ مَوْتِهَا وَالَّتِيْ لَمْ تَمُتْ فِيْ مَنَامِهَا ۚ فَيُمْسِكُ الَّتِيْ قَضٰى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْاُخْرٰىٓ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

allāhu yatawaffal-anfusa ḥīna mautihā wal-latī lam tamut fī manāmihā, fayumsikul-latī qaḍā ‘alaihal-mauta wa yursilul-ukhrā ilā ajalim musammā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

Gabhaidh Allah anaman (daoine) aig àm am bàis agus anaman (daoine) nach bàsaich fhad ’s a tha iad nan cadal; mar sin gleidhidh e anaman (daoine) air an do dh’òrdaich e bàs agus leigidh e às na feadhainn eile airson ùine shònraichte. Gu dearbh, tha seo a’ sealltainn (mòrachd Allah) do shluagh a smaoinicheas.


43

اَمِ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُفَعَاۤءَۗ قُلْ اَوَلَوْ كَانُوْا لَا يَمْلِكُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَعْقِلُوْنَ

amittakhażū min dūnillāhi syufa‘ā'(a), qul awalau kānū lā yamlikūna syai'aw wa lā ya‘qilūn(a).

No an gabh iad luchd-cuideachaidh a bharrachd air Allah? Abair, “An gabh thu iad ged nach eil dad aca agus nach eil iad a’ tuigsinn?”


44

قُلْ لِّلّٰهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيْعًا ۗ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

qul lillāhisy-syafā‘atu jamī‘ā(n), lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

Abair, “Is ann le Allah a-mhàin a tha cobhair. Is leis rìoghachd nèimh agus talmhainn. An uairsin thèid do thilleadh thuige.”


45

وَاِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَحْدَهُ اشْمَـَٔزَّتْ قُلُوْبُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِۚ وَاِذَا ذُكِرَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa iżā żukirallāhu waḥdahusyma'azzat qulūbul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirah(ti), wa iżā żukiral-lażīna min dūnihī iżā hum yastabsyirūn(a).

Agus ma thèid ainm Allah a-mhàin ainmeachadh, bidh cridheachan na feadhnach nach eil a’ creidsinn anns an ath-bheatha gu math troimh-chèile. Ach, nuair a thèid ainmean dhiathan eile seach Allah ainmeachadh, bidh iad gu h-obann toilichte.


46

قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Abair, “O Allah, Cruthaichear nèamh agus talmhainn, aig a bheil fios air na rudan nach fhaicear agus na rudan fìor, is tusa a tha a’ co-dhùnadh eadar do sheirbhisich dè na rudan mu a bheil iad an-còmhnaidh a’ deasbad.”


47

وَلَوْ اَنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ مِنْ سُوْۤءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ وَبَدَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مَا لَمْ يَكُوْنُوْا يَحْتَسِبُوْنَ

wa lau anna lil-lażīna ẓalamū mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bihī min sū'il-‘ażābi yaumal-qiyāmah(ti), wa badā lahum minallāhi mā lam yakūnū yaḥtasibūn(a).

Agus nam biodh aig na h-eucoirich a h-uile càil air an talamh agus sin a bharrachd, gun teagamh shaoradh iad iad fhèin leis bhon pheanas olc air Latha an Aiseirigh. Agus dh’fhàs e soilleir dhaibh peanas bho Allah nach robh dùil aca ris a-riamh roimhe.


48

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Agus dh’fhàs e soilleir dhaibh dè an t-olc a rinn iad agus bha iad fo uamhas leis na bha iad an-còmhnaidh air magadh a dhèanamh air.


49

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

Mar sin nuair a bhuaileas tubaist neach bidh e a’ gairm oirnn, agus an uairsin nuair a bheir sinn ar beannachdan dha bidh e ag ràdh, “Gu dearbh, cha deach am beannachadh seo a thoirt dhomh ach air sgàth mo thuigse.” Gu dearbh, is e deuchainn a th’ ann, ach chan eil fios aig a’ mhòr-chuid dhiubh.


50

قَدْ قَالَهَا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qad qālahal-lażīna min qablihim famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

Gu dearbh, an fheadhainn a thuirt seo rompa, cha bhi e feumail dhaibh tuilleadh na b’ àbhaist dhaibh a dhèanamh.


51

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۗوَالَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ سَيُصِيْبُهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا ۙوَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

fa'aṣābahum sayyi'ātu mā kasabū, wal-lażīna ẓalamū min hā'ulā'i sayuṣībuhum sayyi'ātu mā kasabū, wa mā hum bimu‘jizīn(a).

An sin bhuaileadh iad (mòr-thubaist) le droch bhuilean na rinn iad. Agus bhuailear (mòr-thubaist) na daoine a rinn eucoir nam measg cuideachd le droch bhuilean na rinn iad agus cha bhith e comasach dhaibh teicheadh.


52

اَوَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam ya‘lamū annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

Agus nach eil fios aca gu bheil Allah a’ toirt solar dhaibhsan as toil leis agus ga chuingealachadh (dhasan as toil leis)? Gu dearbh tha comharran (de chumhachd Allah) an seo airson sluagh a tha a’ creidsinn.


53

۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

Abair, “O mo sheirbhisich a tha a’ dol thairis air crìochan iad fhèin! Na gabhaibh eu-dòchas mu thròcair Allah. Gu dearbh, tha Allah a’ maitheanas pheacaidhean a h-uile duine. Gu dearbh, is esan as maitheanaiche, as tròcaireach.


54

وَاَنِيْبُوْٓا اِلٰى رَبِّكُمْ وَاَسْلِمُوْا لَهٗ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa anībū ilā rabbikum wa aslimū lahū min qabli ay ya'tiyakumul-‘ażābu ṡumma lā tunṣarūn(a).

Agus tillibh ri ur Tighearna, agus geillibh dha mus tig am peanas oirbh, an sin cha bhi cobhair sam bith agaibh.


55

وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ

wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).

Agus lean cho math 's as urrainn dhut na chaidh a chur sìos thugad (an Qur'an) bhon Tighearna agad mus tig am peanas ort gu h-obann, fhad 's nach eil thu mothachail air.


56

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

gus nach canadh duine sam bith, ‘Nach mòr mo aithreachas airson mo dhearmad ann a bhith (a’ coileanadh mo dhleastanasan) a thaobh Allah, agus gu dearbh tha mi nam aon den fheadhainn a tha a’ magadh (air creideamh Allah)’


57

اَوْ تَقُوْلَ لَوْ اَنَّ اللّٰهَ هَدٰىنِيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ ۙ

au taqūla lau annallāha hadānī lakuntu minal-muttaqīn(a).

no (air eagal) gun can neach sam bith, ‘Nam biodh Dia air mo stiùireadh bhithinn air a bhith nam aon de na daoine diadhaidh,’


58

اَوْ تَقُوْلَ حِيْنَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ اَنَّ لِيْ كَرَّةً فَاَكُوْنَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ

au taqūla ḥīna taral-‘ażāba lau anna lī karratan fa akūna minal-muḥsinīn(a).

no (air eagal) gun can neach sam bith nuair a chì iad am peanas, ‘Nam b’ urrainn dhomh tilleadh (don t-saoghal), bhithinn gu cinnteach mar aon den fheadhainn a nì math.’


59

بَلٰى قَدْ جَاۤءَتْكَ اٰيٰتِيْ فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

balā qad jā'atka āyātī fa każżabta bihā wastakbarta wa kunta minal-kāfirīn(a).

Gu dearbh, tha m’ fhiosrachadh air tighinn thugad, ach tha sibh ga àicheadh, an àite sin tha sibh a’ bòstadh agus tha sibh am measg nan ana-creidmheach.”


60

وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ تَرَى الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلَى اللّٰهِ وُجُوْهُهُمْ مُّسْوَدَّةٌ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِيْنَ

wa yaumal-qiyāmati taral-lażīna każabū ‘alallāhi wujūhuhum muswaddah(tun), alaisa fī jahannama maṡwal lil-mutakabbirīn(a).

Agus air Latha an Aiseirigh chì thu an fheadhainn a dh’innis breug an aghaidh Allah, an aghaidhean dubha. Nach e ifrinn àite dhaibhsan a tha moiteil a bhith beò?


61

وَيُنَجِّى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْۖ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوْۤءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa yunajjillāhul-lażīnattaqau bimafāzatihim, lā yamassuhumus-sū'u wa lā hum yaḥzanūn(a).

Agus saoraidh Dia na fìreanan le am buaidh. Cha bhean am peanas riutha, agus cha bhi iad fo bhròn.


62

اَللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ ۙوَّهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

allāhu khāliqu kulli syai'(in), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

Is e Allah cruthadair nan uile nithean agus is esan a chumas suas nan uile nithean.


63

لَهٗ مَقَالِيْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

lahū maqālīdus-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

Is leis-san iuchraichean (ionmhas) nèamh agus talmhainn. Agus is iadsan nach eil a’ creidsinn ann am briathran Allah, is iadsan a chailleas.


64

قُلْ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَأْمُرُوْۤنِّيْٓ اَعْبُدُ اَيُّهَا الْجٰهِلُوْنَ

qul afagairallāhi ta'murūnnī a‘budu ayyuhal-jāhilūn(a).

Abair (Muhammad), “A bheil thu ag òrdachadh dhomh adhradh a dhèanamh do neach eile seach Allah, O dhaoine aineolach?”


65

وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).

Agus gu dearbh, chaidh fhoillseachadh dhutsa agus do na fàidhean romhad, “Gu dearbh, ma cheanglas tu com-pàirtichean ri (Allah), thèid do ghnìomharan a dhubhadh às gu cinnteach agus bidh thu gu cinnteach mar aon den fheadhainn a chailleas.


66

بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).

Mar sin, leig le Dia leis fhèin a bhith mar an tè air a bheil thu ag adhradh agus leig leatsa a bhith mar aon den fheadhainn a tha taingeil."


67

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۖ وَالْاَرْضُ جَمِيْعًا قَبْضَتُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَالسَّمٰوٰتُ مَطْوِيّٰتٌۢ بِيَمِيْنِهٖ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), wal-arḍu jamī‘an qabḍatuhū yaumal-qiyāmati was-samāwātu maṭwiyyātum biyamīnih(ī), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

Agus chan eil iad a’ toirt glòir do Allah mar bu chòir dhaibh, eadhon ged a tha an talamh gu lèir na làmhan air Latha an Aiseirigh agus na nèamhan air an lìonadh suas le a làimh dheis. Glòir dha agus àrd-mholadh os cionn na tha iad a’ ceangal ri chèile.


68

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ

wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).

Agus shèid an trompaid, agus bhàsaich a h-uile (creutair) anns na nèamhan agus air an talamh ach an fheadhainn a thoilich Allah. An uairsin shèid e a-rithist (an trompaid) agus an uairsin dh’èirich iad sa bhad (bhon uaighean) a’ feitheamh (co-dhùnadh Dhè).


69

وَاَشْرَقَتِ الْاَرْضُ بِنُوْرِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتٰبُ وَجِايْۤءَ بِالنَّبِيّٖنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa asyraqatil-arḍu binūri rabbihā wa wuḍi‘al-kitābu wa jī'a bin-nabiyyīna wasy-syuhadā'i wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa hum lā yuẓlamūn(a).

Agus bidh an talamh (achadh Mahsyar) air a shoillseachadh le solas (ceartas) a Thighearna; agus thèid na leabhraichean (nan gnìomhan) a thoirt (do gach neach), thèid na fàidhean agus na fianaisean a thoirt a-steach, agus thèid breitheanas a thoirt eatorra le ceartas, agus cha tèid eucoir a dhèanamh orra.


70

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

wa wuffiyat kullu nafsim mā ‘amilat wa huwa a‘lamu bimā yaf‘alūn(a).

Agus gheibh gach anam duais fhoirfe a rèir na rinn e agus is esan as fheàrr a tha fios aige dè a rinn iad.


71

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا فُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَتْلُوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِ رَبِّكُمْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَا ۗقَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wasīqal-lażīna kafarū ilā jahannama zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā alam ya'tikum rusulum minkum yatlūna ‘alaikum āyāti rabbikum wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū balā wa lākin ḥaqqat kalimatul-‘ażābi ‘alal-kāfirīn(a).

Thèid daoine mì-chreidmheach a thoirt gu ifrinn ann am buidhnean. Gus nuair a ràinig iad e (ifrinn) chaidh na dorsan fhosgladh agus thuirt an geàrd riutha, “Nach tàinig riamh thugad abstoil às do measg a leugh rannan do Thighearna agus a thug rabhadh dhut mun choinneamh (le) do latha?” Fhreagair iad, “Tha, tha,” ach tha òrdugh a’ pheanais gu cinnteach a’ buntainn ri mì-chreidmhich.


72

قِيْلَ ادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

qīladkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa bi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

Chaidh a ràdh (riutha), “Rach a-steach do gheataichean Ifrinn, (mairidh sibh) annta gu bràth.” Mar sin is e (ifrinn) an t-àite as miosa airson fuireach dhaibhsan a tha a’ bòstadh.


73

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

Agus thèid an fheadhainn a tha fo eagal an Tighearna a thoirt a-steach do nèamh ann am buidhnean. Air chor is nuair a ràinig iad e (nèamh) agus a dhorsan air am fosgladh, thuirt an neach-dìon riutha, “Gu robh soirbheachas (air a thoirt dhuibh), is beannaichte sibh! Mar sin thigibh a-steach, agus fuirichidh sibh ann gu bràth.”


74

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ صَدَقَنَا وَعْدَهٗ وَاَوْرَثَنَا الْاَرْضَ نَتَبَوَّاُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاۤءُ ۚفَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ṣadaqanā wa‘dahū wa auraṡanal-arḍa natabawwa'u minal-jannati ḥaiṡu nasyā'(u), fani‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

Agus thuirt iad, “Moladh do Allah a choilean a ghealladh dhuinn agus a thug dhuinn an t-àite-còmhnaidh seo, agus tha sinn air a bhith comasach air fuireach ann am Pàrras ge bith càite a bheil sinn ag iarraidh.” Mar sin is e seo an duais as fheàrr dhaibhsan a nì deagh ghnìomharan.


75

وَتَرَى الْمَلٰۤىِٕكَةَ حَاۤفِّيْنَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيْلَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa taral-malā'ikata ḥāffīna min ḥaulil-‘arsyi yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim, wa quḍiya bainahum bil-ḥaqqi wa qīlal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

Agus chì thusa (Muhammad) na h-ainglean air an cuairteachadh timcheall na Rìgh-chathair, a’ glòrachadh agus a’ moladh an Tighearna; an uairsin chaidh co-dhùnadh a dhèanamh eatorra (seirbhisich Dhè) gu cothromach agus chaidh a ràdh, “Moladh gu robh Allah, Tighearna nan uile shaoghal.”