Q.S አል-ባቀራህ (2:217)

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

በተከለከለው ወር ውስጥ ስለ መዋጋት (ሙሐመድን) ጠየቁህ። "በዚያ ወር መዋጋት ትልቅ (ኃጢአት) ነው። ነገር ግን ሰዎችን ከአላህ መንገድ ማገድ፣ እሱን አለመታዘዝ፣ (ሰዎችን ወደ ታላቁ መስጊድ እንዳይገቡ መከልከል) እና ሰዎችን ከአካባቢው ማባረር በአላህ ዘንድ የበለጠ (ኃጢአት) ነው። ስም ማጥፋት ከግድያ የበለጠ ጨካኝ ነው። ከቻሉ ከሃይማኖታችሁ እስክትወጡ ድረስ መዋጋትዎን አያቆሙም። ከእናንተ መካከል ከሃይማኖቱ የካደ ከዚያም በክህደት የሚሞት ሰው በዚህች ዓለምም በመጨረሻይቱም ሥራቸው ከንቱ ነው፤ እነሱም የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ እዚያም ለዘላለም ይኖራሉ።"