وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
በአላህ መስጊዶች ውስጥ ስሙን ከማውሳት የሚከለክልና ሊያፈርሳቸው የሚሞክር ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? (አላህን በመፍራት) ካልሆነ በስተቀር ወደ እርሷ ለመግባት አይገባቸውም። በዚህች ዓለም ይዋረዳሉ፤ በኋለኛውም ዓለም ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋል።
اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
የሐራም ወራት ከሐራም ወራት ጋር፣ እና (በመቃወም) የተከበረ ነገር የቂሳዎችን ሕግ ይመለከታል። ስለዚህ፣ የሚያጠቃህ ሰው በአንተ ላይ ባደረሰው ጥቃት መጠን አጥቃው። አላህን ፍራ፤ አላህም አላህን ከሚፈሩት ጋር መሆኑን እወቅ።
وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
ለአላህም ስል ሐጅና ዑምራን ጨርሱ። ነገር ግን (በጠላቶች) ከከበባችሁ በቀላሉ የሚገኘውን ሐዲዩን (እረዱ)፤ ሐዲዩ ወደ እርድ ቦታ ከመድረሱ በፊትም ጭንቅላትዎን አይላጩ። ከእናንተ ውስጥ የታመመ ወይም በጭንቅላቱ ላይ ችግር ካለ (እናም መላጨት) ፊዲያን የማድረግ ግዴታ አለበት፤ ማለትም ጾም፣ ምጽዋት መስጠት ወይም መስዋዕት ማቅረብ። ደህና ከሆናችሁ፣ ከሐጅ በፊት ዑምራ የሚያደርግ ሰው በቀላሉ የሚገኝ ሐዲ ማድረግ አለበት። ነገር ግን ካላገኘው፣ በሐጅ ወቅት ሦስት ቀናትን እና ከተመለሳችሁ በኋላ ሰባት (ቀናት) መጾም አለበት። ይህ በአጠቃላይ አስር (ቀናት) ነው። በተመሳሳይ፣ ቤተሰቦቻቸው በታላቁ መስጊድ አቅራቢያ የማይኖሩ ሰዎች። አላህን ፍሩ፤ አላህም በጣም ቅጣቱ ከባድ መሆኑን እወቁ።
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
በተከለከለው ወር ውስጥ ስለ መዋጋት (ሙሐመድን) ጠየቁህ። "በዚያ ወር መዋጋት ትልቅ (ኃጢአት) ነው። ነገር ግን ሰዎችን ከአላህ መንገድ ማገድ፣ እሱን አለመታዘዝ፣ (ሰዎችን ወደ ታላቁ መስጊድ እንዳይገቡ መከልከል) እና ሰዎችን ከአካባቢው ማባረር በአላህ ዘንድ የበለጠ (ኃጢአት) ነው። ስም ማጥፋት ከግድያ የበለጠ ጨካኝ ነው። ከቻሉ ከሃይማኖታችሁ እስክትወጡ ድረስ መዋጋትዎን አያቆሙም። ከእናንተ መካከል ከሃይማኖቱ የካደ ከዚያም በክህደት የሚሞት ሰው በዚህች ዓለምም በመጨረሻይቱም ሥራቸው ከንቱ ነው፤ እነሱም የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ እዚያም ለዘላለም ይኖራሉ።"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! የአላህን ቅዱስ መርሆዎች አትጥሱ፤ የሐራም ወራትንም ክብር አትጥሱ፤ የሐዱ እንስሳትንና የቀላኢድን (የተለዩ የመስዋዕት እንስሳትን) አትረብሹ፤ እንዲሁም በባይቱልሃረም የሚጎበኙ ሰዎችን አታስቸግሩ፤ የጌታቸውን ችሮታና ውዴታ ይፈልጋሉ። ኢህራምን ከጨረሳችሁ ግን ማደን ትችላላችሁ። ለተከበረው መስጊድ ከመውጣት ስለሚያግዷችሁ ለሰዎች ያላችሁ ጥላቻ ከገደባችሁ በላይ እንድትሄዱ አያበረታታችሁ። በጽድቅና በንጽሕናም እርዱአችሁ፤ ኃጢአትንና ጥላቻን በመሥራት አትረዱ። አላህን ፍሩ፤ አላህ ቅጣቱ በጣም ከባድ ነው።
اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ
innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).
እነዚያ የካዱና ከአላህ መንገድና ከዚያም ለሰዎች ሁሉ፣ በውስጡ ለሚኖሩ ወይም ከውጪ ለሚመጡ፣ በውስጡም በደል ለመፈፀም ለሚፈልግ ሁሉ፣ ከከፈተልን ከተከበረው መስጊድ የሚያግዱ፣ አሳማሚ ቅጣትን በእርግጥ እናመጣቸዋለን።
وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا
wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).
እርሱም ያ በመካ መካከል በእነሱ ላይ ድልን ካደረጋችሁ በኋላ እናንተንና እጆቻችሁን ከማጥፋት የከለከላቸው ነው። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።
هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).
እነሱ ከሐዲዎች ናቸው፤ ታላቁን መስጊድ (ወደ መስጊድ) እንዳይገቡ የሚከለክሉህ፤ መስዋዕት የሚሰዋባቸውንም እንስሳት ወደ ቦታቸው (ወደ እርድ) እንዳይደርሱ የሚከለክሉህ። የማታውቃቸውም ምእመናን ወንዶችና ሴቶች ባይኖሩ ኖሮ እነዚያን ሳታውቁ ችግር የሚፈጥሩባችሁን ሰዎች በእርግጥ ትገድላላችሁ። ምክንያቱም አላህ የሚሻውን ሰው በእዝነቱ ውስጥ ማካተት ስለሚፈልግ ነው። ቢለያዩ ኖሮ ከነሱ ውስጥ የካዱትን በአሳማሚ ቅጣት እንቀጣቸዋለን።
اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ
iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).
ከሐዲዎች በልባቸው ውስጥ ኩራትን (የድንቁርናን ትዕቢት) ባሳደሩ ጊዜ፣ አላህ በመልክተኛውና በምእመናኑ ላይ እርጋታን አወረደ፤ የአላህን ቃል እንዲታዘዙም ግዴታ አደረገባቸው፤ እነሱም ለእርሱ የበለጠ ተገቢና ብቁ ነበሩ። አላህም ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።