سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ
salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).
(په داسې حال کې چې وايي)، "ستاسو د صبر له امله نیکمرغه." نو دا څومره خوندور وروستی ځای دی.
اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ
udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).
(الله فرمايي) "په سلامتۍ او ډاډ سره ورننوځئ".
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
کله چې دوی هغه ځای ته ننوتل، نو ویې ویل: "سلام." هغه (ابراهیم) وویل: "موږ په ریښتیا له تاسو څخه ویره لرو."
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(یعنې) هغه خلک چې کله ملائکې په ښه حالت کې مړه شي، نو دوی (فرښتو) ورته وویل: "السلام علیکم، جنت ته ننوځئ د هغه څه له امله چې تاسو یې کړي دي."
اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ
ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).
هغوی ته به د هغوی د صبر په بدله کې (په جنت کې) لوړ مقام ورکړل شي، او هلته به هغوی ته په عزت او سلام سره هرکلی وویل شي.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(یاد کړئ) کله چې دوی د هغه ځای ته ننوتل او ویې ویل: "سلام" (سلام)، ابراهیم وویل: "سلام" (سلام). (دوی) هغه خلک وو چې هغه نه پیژندل.