اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
Вақте ки онҳо ба он ҷо даромаданд, гуфтанд: «Салом!» Иброҳим гуфт: «Мо аз шумо метарсем».
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(яъне) касоне, ки вақте фариштагон дар ҳолати хуб вафот карданд, (фариштагон) гуфтанд: «Салом алайкум, ба сабаби корҳое, ки кардаед, ба биҳишт дохил шавед».
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
Ва рӯзи таваллудаш ва рӯзи маргаш ва рӯзи зинда барангехта шуданаш баракот бар ӯ бод.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(Ёд доред), вақте ки ба хонаи ӯ даромаданд ва гуфтанд: «Салом!» (ва салом!), Иброҳим гуфт: «Салом!» (ва салом!). (Онҳо) касоне буданд, ки ӯро намешинохтанд.