لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ
lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).
វាមិនដូចគ្នាទេរវាងអ្នកជឿដែលអង្គុយចុះ (ដែលមិនចូលរួមក្នុងការប្រយុទ្ធ) ដោយគ្មានលេស (ឧបសគ្គ) និងមនុស្សដែលខិតខំដើម្បីជីហាដក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងជីវិតរបស់គាត់។ អល់ឡោះបានលើកតម្កើងឋានៈរបស់អ្នកដែលខិតខំដើម្បីជីហាដដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេលើសពីអ្នកដែលអង្គុយចុះ (មិនចូលរួមក្នុងការប្រយុទ្ធដោយគ្មានឧបសគ្គ)។ ចំពោះម្នាក់ៗ អល់ឡោះសន្យាថានឹងផ្តល់រង្វាន់ល្អ (ឋានសួគ៌) ហើយអល់ឡោះបានអនុគ្រោះដល់អ្នកដែលខិតខំដើម្បីជីហាដជាងអ្នកដែលអង្គុយជាមួយនឹងរង្វាន់ដ៏អស្ចារ្យ។
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفَاۤءِ وَلَا عَلَى الْمَرْضٰى وَلَا عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ مَا يُنْفِقُوْنَ حَرَجٌ اِذَا نَصَحُوْا لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۗ مَا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ مِنْ سَبِيْلٍ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ
laisa ‘alaḍ-ḍu‘afā'i wa lā ‘alal-marḍā wa lā ‘alal-lażīna lā yajidūna mā yunfiqūna ḥarajun iżā naṣaḥū lillāhi wa rasūlih(ī), mā ‘alal-muḥsinīna min sabīl(in), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
គ្មានអំពើបាបណាមួយ (ចំពោះការមិនទៅធ្វើសង្គ្រាម) ចំពោះអ្នកទន់ខ្សោយ អ្នកជំងឺ និងអ្នកដែលមិនទទួលបានអ្វីដែលពួកគេនឹងចំណាយនោះទេ ប្រសិនបើពួកគេស្មោះត្រង់ចំពោះអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ គ្មានហេតុផលអ្វីទាំងអស់ដើម្បីស្តីបន្ទោសមនុស្សដែលធ្វើអំពើល្អ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោស ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។