وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا
wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).
आ सत्ते, अहाँ सब मे कियो एहन छथि जे (युद्धक्षेत्र मे जेबा मे) बहुत संकोच करैत छथि | तखन जँ अहाँ पर कोनो विपत्ति आबि जाय त' ओ कहैत छथि, "सत्ते अल्लाह हमरा पर एहसान केने छथि जे हुनका सभ सं लड़ि नहि गेलाह."
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
हे विश्वास करनिहार! कियैक जखन अहाँ केँ कहल गेल अछि जे "अल्लाह केर रास्ता मे (लड़बा लेल) जाउ" तखन अहाँ केँ भारी बुझाइत अछि आ अहाँ जतय छी ओतय रहय चाहैत छी? की अहाँ परलोक मे जीवन सँ बेसी एहि संसारक जीवन केँ पसिन करैत छी? भले ही परलोक मे एहि संसार मे (जीवनक तुलना मे) जीवनक भोग मात्र छोट अछि |
اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
जँ अहाँ (लड़बा मे) नहि जायब तँ अल्लाह अहाँ केँ एकटा कष्टदायक यातनाक सजा जरूर देत आ अहाँक स्थान पर दोसर लोक राखि देत, आ अहाँ हुनका कनिको नुकसान नहि पहुँचायब। आ अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
मदीना के लोग आरू ओकरऽ आसपास रहै वाला बेदुइन के लेलऽ ई उचित नै छै कि वू अल्लाह के रसूलुल्लाह (युद्ध के मैदान में) के साथ नै जाय, आरू नै ही ओकरा सिनी के लेलऽ अल्लाह के रसूलुल्लाह स॑ भी जादा खुद स॑ प्रेम करना उचित छै । एकरऽ कारण छै कि अल्लाह केरऽ रास्ता म॑ प्यास, थकान, या भूख स॑ पीड़ित नै छै आरू नै ही वू ऐन्हऽ जगह प॑ कदम रखै छै जेकरा स॑ काफिरऽ के क्रोध पैदा होय जाय आरू नै ही वू दुश्मन क॑ कोनो नुकसान पहुँचै छै, सिवाय ई के कि ओकरा लेली ई एगो अच्छा काम के रूप म॑ दर्ज होय जैतै । सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला के इनाम बर्बाद नै करै छैथ।