وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا
wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).
ហើយជាការពិតណាស់ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានម្នាក់ដែលស្ទាក់ស្ទើរយ៉ាងខ្លាំង (មិនព្រមទៅសមរភូមិ)។ បន្ទាប់មក ប្រសិនបើមានគ្រោះមហន្តរាយណាមួយកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក គេនឹងនិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានប្រទានព្រះគុណដល់ខ្ញុំ ដោយមិនប្រយុទ្ធជាមួយពួកគេឡើយ។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ហេតុអ្វីបានជានៅពេលដែលគេនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា "ចូរទៅប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ" តើពួកអ្នកមានអារម្មណ៍ធ្ងន់ ហើយចង់ស្នាក់នៅកន្លែងដែលពួកអ្នកនៅ? តើពួកអ្នកពេញចិត្តនឹងជីវិតក្នុងលោកនេះជាងជីវិតបរលោកទេ? ទោះបីជាការរីករាយនឹងជីវិតក្នុងលោកនេះ (បើប្រៀបធៀបទៅនឹងជីវិត) ក្នុងបរលោកគឺតិចតួចក៏ដោយ។
اِلَّا تَنْفِرُوْا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّوْهُ شَيْـًٔاۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
illā tanfirū yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n), wa yastabdil qauman gairakum wa lā taḍurrūhu syai'ā(n), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ប្រសិនបើពួកអ្នកមិនទៅ (ប្រយុទ្ធ) ទេ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងធ្វើទារុណកម្មពួកអ្នកដោយទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់ ហើយជំនួសពួកអ្នកដោយក្រុមមនុស្សផ្សេងទៀត ហើយពួកអ្នកនឹងមិនធ្វើបាបទ្រង់សូម្បីតែបន្តិចឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
វាមិនសមរម្យទេសម្រាប់ប្រជាជននៃទីក្រុងមេឌីណា និងពួកបេឌូអ៊ីនដែលរស់នៅជុំវិញពួកគេមិនទៅអមដំណើរអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ (នៅលើសមរភូមិ) ហើយវាមិនសមរម្យទេសម្រាប់ពួកគេក្នុងការស្រឡាញ់ខ្លួនឯងច្រើនជាងអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេមិនរងទុក្ខដោយការស្រេកទឹក អស់កម្លាំង ឬអត់ឃ្លានក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយពួកគេមិនបានជាន់ឈ្លីកន្លែងដែលបង្កឱ្យមានកំហឹងរបស់អ្នកមិនជឿ ហើយពួកគេមិនបានបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្រូវឡើយ លើកលែងតែវានឹងត្រូវបានកត់ត្រាសម្រាប់ពួកគេថាជាទង្វើល្អ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមិនខ្ជះខ្ជាយរង្វាន់របស់អ្នកដែលធ្វើអំពើល្អ។