اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

Ысынлап та, иман килтергән кешеләр, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкән кешеләр – Аллаһтың рәхмәтен өмөтләнеүселәр. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Үҙ малын Аллаһ юлында сарыф иткән кеше тураһындағы ҡисса ете һабаҡ үҫкән орлоҡ кеүек, һәр һабаҡта йөҙ орлоҡ бар. Аллаһ теләгән кеше өсөн күпләп арттыра, Аллаһ бөтә нәмәне үҙ эсенә алған, белеүсе.

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

Шулай булғас, донъя ғүмерен әхирәт өсөн һатҡандар Аллаһ юлында һуғышһын! Кем дә кем Аллаһ юлында һуғышһа, йығылып йәки еңһә, Беҙ уға ҙур сауап бирербеҙ.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһ юлында барғанда (һуғышҡанда), шул саҡта һаҡ булығыҙ (мәғлүмәт эҙләгеҙ) һәм һеҙгә «сәләм» әйткән кешегә: «Һин иманлы түгелһең», (шунан һуң уны үлтерәһең), донъяуи тормош байлығын эҙләү ниәте менән әйтмә, хатта Аллаһ янында күп хазина булһа ла. Быға тиклем һеҙ шулай инегеҙ, һуңынан Аллаһы Тәғәлә һеҙгә ниғмәттәрен бирҙе, шуға күрә һаҡ булығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл!

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Бер ниндәй һылтауһыҙ (ҡамасауһыҙ) ултырған (һуғыштарҙа ҡатнашмаған) мөьмин менән мал-мөлкәте һәм ғүмере менән Аллаһ юлында джихадҡа ынтылған кеше араһында бер төрлө түгел. Аллаһы Тәғәлә мал-мөлкәте һәм йәне менән джихад өсөн көрәшеүселәрҙең дәрәжәһен ултырғандарҙан (ҡаршылыҡһыҙ һуғышҡа ҡушылмаусыларҙан) юғарыраҡ ҡуйҙы. Һәр береһенә Аллаһы Тәғәлә яҡшылыҡ (сауап) (йәннәт) вәғәҙә итә һәм Аллаһы Тәғәлә ҙур сауап менән ултырғандарҙан джихад өсөн тырышҡандарҙы өҫтөн күргән,

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

Кем дә кем Аллаһ юлында һижрәт итһә, улар был Ер йөҙөндә һижрәт өсөн киң урын һәм күп (ризыҡ) табасаҡ. Кем дә кем Аллаһ һәм Уның Рәсүле хаҡына һижрәт итеү ниәте менән өйөнән сығып китһә, һуңынан уға үлем килеп етһә (ул тәғәйен урынына барып еткәнсе), ысынлап та, уның сауабы Аллаһ хозурында нығынған. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Һеҙҙең арағыҙҙан кем үҙ диненән мөртәткә сыҡһа, Аллаһ бер халыҡ килтерер, Ул уларҙы яратыр, улар ҙа Уны яратыр, иман килтергәндәргә ҡарата йомшаҡ булыр, әммә кафырҙарға ҡарата ҡаты булыр, Аллаһ юлында көрәшкән һәм тәнҡитләргә яратҡандарҙың шелтәләүенән ҡурҡмаған кешеләргә ҡарата ҡаты булыр. Был Аллаһтың бүләге, Ул теләгән кешеһенә бирә. Аллаһ — бөтә нәмәне үҙ эсенә алған (Уның бүләге), барыһын да белеүсе.

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

Үҙегеҙҙә булған көс менән һәм Аллаһтың дошмандарын, үҙегеҙҙең дошмандарығыҙҙы һәм уларҙан башҡа һеҙ белмәгәндәрҙе тыйырлыҡ һыбайлыларҙан уларға ҡаршы торорға бар көсөгөҙ менән әҙерләнегеҙ; тет

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Ысынлап та, иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында мал-мөлкәттәре, йәндәре менән көрәшкәндәр һәм (мөһәжирҙәргә) һыйыныу урыны биргән һәм ярҙам күрһәткән кешеләр бер-береһен һаҡлай. Иман килтергәндәр, әммә һижрәт итмәгәндәр өсөн, улар һижрәткә киткәнсе, уларҙы яҡлау өсөн һеҙҙең өсөн бер ниндәй ҙә бурыс юҡ. (Әгәр ҙә улар һинән динде яҡлауҙа ярҙам һораһалар, һин улар менән килешеү төҙөгән кешеләрҙән башҡа ярҙам күрһәтергә бурыслыһың. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе күреп тора.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

Иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкәндәр, һәм (мөһәжирҙәргә) һыйыныу урыны биреп, ярҙам күрһәткәндәр – улар – хаҡ мөьминдәр. Улар ярлыҡау һәм изге ризыҡ (ниғмәттәр) ала.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкән кешеләр, малдары һәм йәндәре менән Аллаһ ҡаршыһында юғары дәрәжәлеләр. Тап улар еңә.

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Үҙегеҙҙе еңел тойһағыҙ ҙа, ауыр тойһағыҙ ҙа китегеҙ, малығыҙ һәм йәнегеҙ менән Аллаһ юлында көрәшегеҙ. Белһәгеҙ, һеҙгә шулай яҡшыраҡ булыр ине.

۞ اِنَّمَا الصَّدَقٰتُ لِلْفُقَرَاۤءِ وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْعٰمِلِيْنَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوْبُهُمْ وَفِى الرِّقَابِ وَالْغٰرِمِيْنَ وَفِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَابْنِ السَّبِيْلِۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

innamaṣ-ṣadaqātu lil-fuqarā'i wal-masākīni wal-‘āmilīna ‘alaihā wal-mu'allafati qulūbuhum wa fir-riqābi wal-gārimīna wa fī sabīlillāhi wabnis-sabīl(i), farīḍatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

Ысынында, зәҡәт тик мохтаждарға, ярлыларға, зәҡәт алыусыларға, күңелдәре йомшарған (иманға килгәндәргә), (ирекле) ҡолдарға, (ирекле) бурыслы кешеләргә, Аллаһ юлы өсөн һәм сәфәрҙә булған кешеләргә генә бирелә, Аллаһ тарафынан бирелгән фарыз булараҡ. Аллаһ бөтә нәмәне белеүсе, хикмәтле.

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

Ә Аллаһ юлында һижрәт иткәндәр, һуңынан улар үлтерелә йәки үлә, ысынлап та, Аллаһ уларға бәхет (ожмах) бирәсәк. Ысынлап та, Аллаһ иң яҡшы ризыҡты биреүсе.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

Ысынында, ысын мөьминдәр – Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә иман килтергәндәр, һуңынан улар тартынмай һәм улар Аллаһ юлында малдары һәм йәндәре менән көрәшә. Улар ысын кешеләр.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

Күктәрҙең һәм Ерҙең бөтә мираҫы Аллаһтыҡы булғанда, ниңә һеҙ үҙегеҙҙең малдарығыҙҙы Аллаһ юлында сарыф итмәйһегеҙ? Һеҙҙең арағыҙҙа (Мәккәне) яулап алыр алдынан (малдарын Аллаһ юлында) сарыф итеүселәр һәм һуғышҡандар менән бер түгел. Улар (байлыҡтарын) сарыф итеп, унан һуң һуғышҡандарға ҡарағанда дәрәжәләре юғарыраҡ. Аллаһ уларҙың һәр береһенә яҡшыраҡ (сауап) вәғәҙә итте. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе белеп тора.