فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ
fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).
त जँ अहाँ (मुहम्मद) हुनका सभ केँ युद्ध मे पराजित क' दैत छी त' हुनका सभ केँ (सफाया) क' पाछूक लोक केँ छिड़िया दियौक, जाहि सँ ओ सबक सीखय।
فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ
fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.
तेँ जँ अहाँकेँ अविश्वास करयवला लोक सभसँ भेंट होइत अछि (युद्धक मैदानमे) तँ हुनकर गरदनिमे मारि दियौक। संगहि, जखन अहाँ ओकरा सभ केँ पराजित क' लेब तखन ओकरा सभ केँ बंदी बना लिअ, आ तकर बाद ओकरा सभ केँ छोड़ि सकैत छी वा फिरौती स्वीकार क' सकैत छी जा धरि युद्ध समाप्त नहि भ' जायत। तहिना अछि, आ जँ अल्लाह चाहथि तँ ओ हुनका सभकेँ नष्ट कऽ दैतथि, मुदा अहाँ सभकेँ एक-दोसरक विरुद्ध परखताह। आ जे अल्लाह के रास्ता में मरैत अछि, अल्लाह ओकर कर्म बर्बाद नै करैत अछि।
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْۗ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ
yā ayyuhan-nabiyyu jāhidil-kuffāra wal-munāfiqīna wagluẓ ‘alaihim, wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).
हे नबी ! काफिर आ पाखंडी सभसँ लड़ू आ ओकरा सभक संग कठोर रहू। हुनका लोकनिक जगह नरक अछि आ से ओतबे खराब अछि जतेक घुरबाक जगह।