وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
Ani n’i (Muhamadu) be hami (ka kɛ) janfa la ka bɔ jɛnkulu dɔ fɛ, o tuma na, i ka bɛnkan segi u ma ni kɔnɔgwɛ ye. Tiɲɛ na, janfakɛlaw man di Ala ye .
فَسِيْحُوْا فِى الْاَرْضِ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۙوَاَنَّ اللّٰهَ مُخْزِى الْكٰفِرِيْنَ
fasīḥū fil-arḍi arba‘ata asyhuriw wa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa anallāha mukhzil-kāfirīn(a).
O ra, aw ye tagama dugukolo kan kalo naani kɔnɔ, k’a lɔn ko aw tɛ se ka Ala barika dɔgɔya, tiɲɛ na, Ala bɛ kafiriw majigi.
وَاَذَانٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖٓ اِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْاَكْبَرِ اَنَّ اللّٰهَ بَرِيْۤءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ەۙ وَرَسُوْلُهٗ ۗفَاِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِى اللّٰهِ ۗوَبَشِّرِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
wa ażānum minallāhi wa rasūlihī ilan-nāsi yaumal-ḥajjil akbari annallāha barī'um minal-musyrikīn(a), wa rasūluh(ū), fa in tubtum fa huwa khairul lakum, wa in tawallaitum fa‘lamū annakum gairu mu‘jizillāh(i), wa basysyiril-lażīna kafarū bi‘ażābin alīm(in).
Ani cikan (laseli) min bɔra Ala n'a ka ciden fɛ ka ɲɛsin adamadenw ma hijiba loon na, ko tiɲɛ na, Ala n'a ka ciden hɔɔrɔnyanin lo mushirikiw la. O tuma na, n’aw (mushiriw) nimisara, o tuma na, o ka fisa aw ma, n’aw y’aw yɛrɛ mabɔ, o tuma na, aw k’a lɔn ko aw tɛ se ka Ala barika dɔgɔya. Aw ye kibaru diman fɔ kafiriw ye, ko o ɲangili bɛna tɔɔrɔ;