وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
आनी (तुमची संपत्ती) अल्लाच्या मार्गांत खर्च करात आनी तुमच्या हातान (तुमची) नाशांत उडोवंक नाकात आनी बरें करचें न्हय. खरेंच अल्ला बरें करपी लोकांचो मोग करता.
لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ
lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).
कसलेंच निमित्त (आडखळ) नासतना बसपी (जो झुजांत वांटो घेना) आनी आपले गिरेस्तकायेन आनी जिणेन अल्लाच्या मार्गांत जिहाद करपाचो यत्न करपी मनशा मदीं अशें ना. आपल्या गिरेस्तकायेन आनी आत्म्यान जिहाद करपाक यत्न करपी लोकांचो दर्जो अल्लान बसपी (आडखळी बगर झुजांत वांटो घेवपी न्हय) हांचेर उंच केला. दरेकल्याक अल्ला बरें (इनाम) (जन्नत) दिवपाचें उतर दिता आनी जिहाद करपाक यत्न करपी लोकांक व्हड इनाम दिवन बसपी लोकां परस अल्लान कृपा केल्या,
وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
आनी जर तुमी (मुहंमद) तांचे मदीं (तुमच्या इश्टां मदीं) आसत जाल्यार आनी तुमकां तांचे वांगडा नमाज करपाक जाय जाल्यार, मागीर तांचो एक पंगड तुमचे वांगडा उबो रावून (नमाज करपाक) आनी आपलीं शस्त्रां व्हरूंक दिवची, मागीर जेन्ना ते (तुमचे वांगडा नमाज करतात) सजदा करचे (एक रकाअ पुराय केल्यात), मागीर तांकां तुमच्या फाटल्यान हालपाक दिवचें (दुस्मानाक तोंड दिवपाक) आनी नमाज करूंक नाशिल्लो दुसरो गट येवंक दिवचो, मागीर ते तुमचे वांगडा नमाज करपाक दिवचे, आनी तांकां तयारी करपाक दिवची. सावधान करून आपलीं शस्त्रां होलस्टरांत दवरलीं. काफिरांक तुमी तुमच्या शस्त्रां विशीं आनी तुमच्या वस्तूं विशीं बेपर्वा करची अशें दिसतालें, देखून तांणी तुमचेर एकाच वेळार हल्लो केलो. आनी पावसाक लागून वा दुयेंत पडून संकश्टांत पडल्यार तुमकां शस्त्रां दवरून तयार रावप बरोबर. खरेंच अल्लान काफिरांक अपमानकारक ख्यास्त तयार केल्या.
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
आनी खरेंच अल्लान इझ्राएलाच्या भुरग्यां कडल्यान करार घेतला आनी आमी तांचे मदीं बारा फुडारी नेमल्यात. आनी अल्लान म्हणलें, “हांव तुज्या वांगडा आसां.” खरेंच, तुमी नमाज केल्यार आनी जकात केल्यार आनी म्हज्या दूतांचेर विस्वास दवरून तांकां आदार दिलो आनी अल्लाक बरो रीण दिलो जाल्यार हांव तुमच्यो चुको नक्कीच मेटयतलों आनी हांव तुमकां स्वर्गांत प्रवेश दितलों, जाचे सकयल न्हंयो व्हांवतात. पूण ताचे उपरांत तुमच्या मधें जो कोण अविश्वास करता, मागीर तो सरळ मार्गांतल्यान पयस गेला."
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
आनी तुमचे कडेन आशिल्ल्या बळग्यान आनी अल्लाच्या दुस्मानाक, तुमच्या दुस्मानाक आनी तुमकां खबर नाशिल्ल्या सोडून हेरांक आडावंक शकता अशा घोड्यार बसपी लोकां कडल्यान तांकां तोंड दिवपाची तुमच्या सगळ्या क्षमतेन तयारी करात; पूण अल्लाक तें खबर आसा. तुमी अल्लाच्या मार्गांत जें कितें खर्च करतात तें तुमकां फावो त्या प्रमाणांत परत मेळटलें हें निश्चीत आनी तुमचेर अन्याय (हानी) जावची ना.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
खरेंच जे लोक विस्वास दवरतात आनी स्थलांतर करतात आनी अल्लाच्या मार्गांत आपली गिरेस्तकाय आनी आत्मो घेवन यत्न करतात आनी आलाशिरो दिवपी आनी (मुहाजिरीनाक) आदार दिवपी ते एकामेकांची राखण करतात. आनी (म्हणून) जे मानतात पूण स्थलांतरीत जावंक नात तांकां, तांची राखण करपाचें तुमचेर कसलेंच बंधन ना, जो मेरेन ते स्थलांतर करिनात. (पूण) जर ते तुमकां धर्मांत (संरक्षण) मदत मागतात जाल्यार मागीर तुमचे आनी तांचे मदीं कबलात केल्ल्या लोकांक सोडल्यार तुमकां आदार दिवपाचें बंधन आसा. आनी तुमी कितें करतात ताचो अल्ला सगळ्यांक पळोवपी आसा.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
जे लोक विस्वास दवरतात आनी स्थलांतर करतात आनी अल्लाच्या मार्गांत, आपले गिरेस्तकायेन आनी आत्म्यान यत्न करतात, ते अल्लाच्या नदरेंत चड पदाचे आसतात. तेच जिखतात.
اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
तुमकां हळुवार वा जड दिसूं, भायर सरात आनी तुमची गिरेस्तकाय आनी आत्मो घेवन अल्लाच्या मार्गांत यत्न करात. तुमकां खबर आसल्यार हें तुमकां बरें.
فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ
fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).
देखून अल्लान तुमकां (मुहंमदाक) तांच्या (पाखंडी) एका पंगडा कडेन परत केलो जाल्यार, मागीर ते तुमकां भायर सरपाची (झगडपाक) परवानगी मागतात, मागीर म्हणटात, "तुका सदांच म्हजे वांगडा भायर सरूंक मेळना आनी तुका म्हजे वांगडा दुस्माना कडेन झुजपाक मेळना. खरेंच, तुमी सुरवाती सावन (झगडपाक) वचूंक (झगडपाक) वचूंक तयार नात. देखून जे (झगडपाक) वचना तांकां बस (रावप).
لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
पूण दूत आनी ताचे वांगडा विस्वास दवरपी लोकांनी (तांणी) आपल्या गिरेस्तकायेन आनी जिवाक लागून जिहाद केलो. तांकां बरेंपण मेळ्ळें. ते नशीबवान लोक.
وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ
wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).
आनी तुमचे कडेन (मुहंमद) येवपी लोकांचेर कसलेंच (पाप) ना, देखून तुमी तांकां वाहन दितात, मागीर तुमी म्हणटात, "तुका व्हरपाक म्हाका वाहन मेळ्ळें ना," मागीर ते परततात, जाल्यार तांचे दोळे दुकां व्हांवतात कारण ते दुख्खी आसात, कारण तांकां जें खर्च करपाचें आशिल्लें तें मेळूंक नाशिल्लें (झुजांत वचपाक).
۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
खरेंच अल्लान मुसलमानांक स्वर्ग दिवन तांचें जिवीत आनी संपत्ती दोनूय विकतें घेतलें. ते अल्लाच्या मार्गान झगडटात; ताका लागून ते मारतात वा मारतात, (जशें) तोरात, सुवार्तेंत आनी कुराणांत अल्लान दिल्लें खरे उतर. आनी अल्ला परस आपलीं उतरां कोण बरी पाळटा? देखून तुमी केल्ल्या खरेदी-विक्रीचेर खोशी जावचें आनी तें व्हडलें जैत.
وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).
आनी ते ल्हान वा व्हड दान दिना, तशेंच देगण हुंपना (जिहादांत), फकत तांकां (बरें काम म्हणून) बरयल्लें आसता, जाका लागून अल्लान तांकां पयलीं केल्ल्या परस बरे कितें तरी इनाम मेळटलें.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
खरें म्हणल्यार खरे भावार्थी म्हळ्यार अल्ला आनी ताच्या दूताचेर विस्वास दवरपी, मागीर ते फाटीं सरनात आनी आपले गिरेस्तकायेन आनी आत्म्यान अल्लाच्या मार्गांत यत्न करतात. ते खरे लोक.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
हे तुमी विस्वास दवरतात! म्हज्या दुस्मानाक आनी तुमच्या दुस्मानाक निश्ठावान इश्ट करुंक नाकात, जाका लागून तुमी तांकां (मुहंमदाची खबर) पावोवंक शकतात, दयाळपणांतल्यान; तुमकां सांगिल्लें सत्य तांणी न्हयकारलां तरी. तुमी तुमच्या प्रभू अल्लाचेर विस्वास दवरताले म्हणून तांणी दूत आनी तुमकां स्वता भायर काडले. खरेंच म्हज्या मार्गाक यत्न करपाक आनी म्हजी सुख सोदपाक भायर सरल्यार (अशें करचें न्हय). तुमी तांकां (मुहंमदाची खबर) गुप्तपणान, करुणेक लागून सांगतात आनी तुमी कितें लिपयतात आनी कितें उक्तें करतात तें म्हाका चड खबर आसा. आनी तुमच्यांतलो कोणूय अशें करता, मागीर खरेंच तो सरळ मार्गांतल्यान भटकला.
تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ
tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
कि तुमी अल्लाचेर आनी ताच्या दूताचेर विस्वास दवरतात आनी तुमच्या गिरेस्तकायेन आनी तुमच्या जिवितान अल्लाच्या मार्गांत यत्न करतात. तें तुका बरें, तुका खबर आसलें जाल्यार.
اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ
in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).
तुमी अल्लाक बरें रीण दिल्यार तो तुमचे खातीर वाडटलो (वापरतलो) आनी तुमकां माफ करतलो हें निश्चीत. आनी अल्ला हो परम कृपाळू, परम दयाळ.