Q.S अल-हुजुरात हांणी केला (اَلْحُجُرَات) - 18 श्लोकांची संख्या

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuqaddimū baina yadayillāhi wa rasūlihī wattaqullāh(a), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

हे तुमी विस्वास दवरतात! अल्ला आनी ताच्या दूता मुखार वचूंक नाकात आनी अल्लाक भियेवंक नाकात. खरेंच अल्ला हो सर्व आयकुपी, सर्व जाणकार.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

हे तुमी विस्वास दवरतात! पैगंबराच्या आवाजा वयल्यान आवाज वाडोवंक नाकात, आनी तुमच्यांतले कांय जाण हेरांक जितले व्हड आवाजांत उलोवतात तितले व्हड आवाजांत ताचे कडेन उलोवंक नाकात, मागीर तुमच्या सगळ्या कर्तुबांचें (इनाम) तुमकां खबर नासतना मिटोवंक मेळटा.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

खरेंच, अल्लाच्या दूताच्या कुशीक आवाज उणो करपी, तेच लोक, जांकां अल्लान भक्तीभावाची परिक्षा घेतल्या. तांकां माफी आनी व्हड इनाम मेळटलें.

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

खरेंच, भायल्यान (तुमच्या) कुडींतल्यान तुमकां (मुहंमद) म्हणपी चडशे लोक समजना.

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

आनी तुमी तांकां मेळपाक भायर सरचे मेरेन तांणी धीर धरलो जाल्यार तांकां बरें आसतलें. आनी अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).

हे तुमी विस्वास दवरतात! जर एक वायट मनीस तुमचे कडेन खंयचीय खबर घेवन येता जाल्यार ती खरेपण सोदून काडात, नाजाल्यार तुमी अज्ञानांतल्यान एका लोकांक हानी करचे आनी मागीर तुमी केल्ल्या गजालींचो पश्चाताप करचे.

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ

wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).

आनी तुमच्या मदीं अल्लाचो दूत आसा हें जाणून घेयात. ताणें तुजें जायत्या गजालींनी आज्ञा पाळ्ळें जाल्यार तुका संकश्टांत पडपाचे. पूण अल्लान तुमकां विश्वासाचो मोग केला आनी तुमच्या काळजांत तो सोबीत केला आनी तुमकां कुफर, वायट आनी आज्ञाभंग हांचो दुस्वास केला. हेच सरळ मार्गान चलतात.

فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

faḍlam minallāhi wa ni‘mah(tan), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

अल्लाची भेट आनी उपकार म्हूण. आनी अल्ला हो सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी.

وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

आनी जर भावार्थी लोकांचो दोन पंगड झुजांत आसत जाल्यार मागीर तांचे मदीं शांतताय करात. दोगांय मदलो एकलो दुसऱ्याक (गटा) अन्याय करता जाल्यार मागीर अन्याय करपी (गटा) कडेन झुजचें, जाका लागून तो गट अल्लाच्या आज्ञां प्रमाण परत येता. तो पंगड परतून आयला जाल्यार (अल्लाच्या आज्ञा प्रमाण) मागीर दोगांय मदीं नितीन शांतताय करात, आनी न्यायान वागात. खरेंच अल्ला न्यायान वागपी लोकांचो मोग करता.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ

innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).

खरेंच भावार्थी भाव आसतात, देखून तुमच्या दोगांय भावां मदीं (जे वादांत आसात) शांतताय करात आनी तुमकां दया मेळची म्हणून अल्लाक भियेयात.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

हे तुमी विस्वास दवरतात! एक लोक दुसऱ्या लोकांची फकाणां करूंक नाकात (कारण) अशें आसूं येता की ते (फकस करतात ते) तांचे परस (फकाणां करतात) बरे आसूं येतात आनी बायलांकय हेर बायलां परस (फकशी करची न्हय) (कारण) अशें आसूं येता की बायलो (फकाणां करतात) बायलां परस (फकाणां करतात) चड बऱ्यो आसूं येतात. एकामेकांचेर टिका करची न्हय आनी एकामेकांक वायट नांवां म्हणूं नाकात. सगळ्यांत वायट उलो म्हणल्यार (आवाहन) जें विस्वास दवरल्या उपरांत वायट (अभक्त) आसता. आनी जो कोण पश्चात्ताप करिना, मागीर तेच वायटकार.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوْا كَثِيْرًا مِّنَ الظَّنِّۖ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَّلَا تَجَسَّسُوْا وَلَا يَغْتَبْ بَّعْضُكُمْ بَعْضًاۗ اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ يَّأْكُلَ لَحْمَ اَخِيْهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوْهُۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanujtanibū kaṡīram minaẓ-ẓann(i), inna ba‘daẓ-ẓanni iṡmuw wa lā tajassasū wa lā yagtab ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), ayuḥibbu aḥadukum ay ya'kula laḥma akhīhi maitan fa karihtumūh(u), wattaqullāh(a), innallāha tawwābur raḥīm(un).

हे तुमी विस्वास दवरतात! जायत्या पूर्वग्रहां पासून पयस रावचें, खरेंच कांय पूर्वग्रह पाप आसतात आनी दुसऱ्यां कडेन दोश सोदना आनी तुमच्यांतल्या खंयच्याच मनशाक दुसऱ्या विशीं गॉसिप करपाक दिना. तुमच्यांतल्या कोणाकूय आपल्या मेल्ल्या भावाचे मांस खावपाक आवडटा? अर्थांत तुमकां तिरस्कार दिसता. आनी अल्लाक भिये, खरेंच अल्ला हो पश्चात्तापाक सगळ्यांत चड स्वीकार करपी, सगळ्यांत दयाळू.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ

yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).

हे लोकांनो! खरेंच, आमी तुका दादल्या आनी बायले कडल्यान रचले, मागीर तुमी एकामेकांक वळखूंक मेळचे म्हणून तुमकां राष्ट्र आनी जमाती केल्यात. खरेंच तुमच्यांतलो अल्लाच्या नदरेंतल्यान सगळ्यांत उदात्त तोच सगळ्यांत पुण्यशील. खरेंच अल्ला हो सर्वज्ञ, सगळ्यांक पाळो दिवपी.

۞ قَالَتِ الْاَعْرَابُ اٰمَنَّا ۗ قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا وَلٰكِنْ قُوْلُوْٓا اَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْاِيْمَانُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَاِنْ تُطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَا يَلِتْكُمْ مِّنْ اَعْمَالِكُمْ شَيْـًٔا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qālatil-a‘rābu āmannā, qul lam tu'minū wa lākin qūlū aslamnā wa lammā yadkhulil-īmānu fī qulūbikum, wa in tuṭī‘ullāha wa rasūlahū lā yalitkum min a‘mālikum syai'ā(n), innallāha gafūrur raḥīm(un).

बेदूईन अरबांनी म्हणलें, “आमी विस्वास दवरला.” म्हणचें (तांकां), "तुमी अजून विस्वास दवरनात, पूण 'आमी (इस्लामाक) अधीन जाल्यात' म्हणटात, कारण भावार्थ अजून तुमच्या काळजांत भितर सरूंक ना. आनी तुमी अल्लाक आनी ताच्या दूताक पाळो दिल्यार तो तुमच्या कर्तुबांचो कितलोसोच (इनाम) उणो करचो ना. खरेंच अल्ला सगळ्यांत क्षमाशील, दयाळ आसा."

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

खरें म्हणल्यार खरे भावार्थी म्हळ्यार अल्ला आनी ताच्या दूताचेर विस्वास दवरपी, मागीर ते फाटीं सरनात आनी आपले गिरेस्तकायेन आनी आत्म्यान अल्लाच्या मार्गांत यत्न करतात. ते खरे लोक.

قُلْ اَتُعَلِّمُوْنَ اللّٰهَ بِدِيْنِكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

qul atu‘alimūnallāha bidīnikum, wallāhu ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

म्हणचें (तांकां), "तुमी तुमच्या धर्मा विशीं (तुमच्या समजुतीं विशीं) अल्लाक सांगपाचे आसात काय, जरी अल्लाक मळबांत कितें आसा आनी धर्तरेचेर कितें आसा तें खबर आसलें तरी आनी अल्ला सगळ्यांत चड जाणकार आसलो तरी."

يَمُنُّوْنَ عَلَيْكَ اَنْ اَسْلَمُوْا ۗ قُلْ لَّا تَمُنُّوْا عَلَيَّ اِسْلَامَكُمْ ۚبَلِ اللّٰهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ اَنْ هَدٰىكُمْ لِلْاِيْمَانِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

yamunnūna ‘alaika an aslamū, qul lā tamunnū ‘alayya islāmakum, balillāhu yamunnu ‘alaikum an hadākum lil-īmāni in kuntum ṣādiqīn(a).

तांकां दिसता, तांणी आपल्या इस्लामान तुमकां योगदान दिलां. म्हणात, "तुमच्या इस्लामा कडेन तुवें म्हाका कसलेंच उपकार केल्यात अशें दिसूंक नाकात, खरेंच तुका विस्वास दवरपाक दाखोवन तुका आशीर्वाद दिल्लो अल्लानच, जर तूं सत्यवादी मनीस आसत जाल्यार."

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

innallāha ya‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu baṣīrum bimā ta‘malūn(a).

खरेंच मळबांत आनी धर्तरेंत कितें दिसना तें अल्लाक खबर आसा. आनी तुमी कितें करतात ताचो अल्ला सगळ्यांक पळोवपी आसा.