Принять ислам, нажмите здесь
Ислам Ал-Хақ: Ҡөрьән һәм Хәдис
(Ысын ислам)



Тема - Jihad Persiapan berperang Mempersiapkan pasukan
Аяттарҙы эҙләү һөҙөмтәләре :
Дөйөм аяттар : 17
195
Q.S Әл-Бәҡара (2:195)

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(Малдарығыҙҙы) Аллаһ юлында сарыф итегеҙ, үҙ ҡулдарығыҙ менән һәләкәткә ташланмағыҙ һәм изгелек ҡылығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ изгелек ҡылғандарҙы ярата.


95
Q.S Ән-Ниса (4:95)

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

Бер ниндәй һылтауһыҙ (ҡамасауһыҙ) ултырған (һуғыштарҙа ҡатнашмаған) мөьмин менән мал-мөлкәте һәм ғүмере менән Аллаһ юлында джихадҡа ынтылған кеше араһында бер төрлө түгел. Аллаһы Тәғәлә мал-мөлкәте һәм йәне менән джихад өсөн көрәшеүселәрҙең дәрәжәһен ултырғандарҙан (ҡаршылыҡһыҙ һуғышҡа ҡушылмаусыларҙан) юғарыраҡ ҡуйҙы. Һәр береһенә Аллаһы Тәғәлә яҡшылыҡ (сауап) (йәннәт) вәғәҙә итә һәм Аллаһы Тәғәлә ҙур сауап менән ултырғандарҙан джихад өсөн тырышҡандарҙы өҫтөн күргән,


102
Q.S Ән-Ниса (4:102)

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

Әгәр ҙә һин (Мөхәммәт) улар араһында булһаң (дуҫтарың) һәм улар менән бергә намаҙ уҡырға теләһәң, уларҙан бер төркөм һинең менән бергә торһон (намаҙ уҡыһын) һәм ҡоралдарын күтәрһен, һуңынан улар (һеҙҙең менән бергә намаҙ уҡығандар) сәждәгә киткәс (бер рәҡәғәтте тамамлағандар), һуңынан улар һинең арттан күсһен (дошманға ҡаршы килергә) улар һинең менән доға ҡылһын, һәм улар һинең менән бергә доға ҡылһын. әҙерләнһендәр. уяу һәм ҡоралдарын кобураға һалды. Кәферҙәр һеҙҙең ҡоралдарығыҙға һәм мөлкәтегеҙгә ҡарата вайымһыҙ булыуығыҙҙы теләнеләр, шуға күрә барығыҙға ла бер юлы һөжүм иттеләр. Ә һеҙгә ҡоралдарығыҙҙы һалырға ярай, әгәр ҙә ямғыр арҡаһында йәки ауырыу арҡаһында бәләгә тарыһағыҙ, әҙер булығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ кәферҙәр өсөн хурлыҡлы ғазап әҙерләгән.


12
Q.S Әл-Мәиҙә (5:12)

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Хаҡтыр, Аллаһ Исраил балаларынан килешеүҙе алды һәм Беҙ улар араһына ун ике етәксе ҡуйҙыҡ. Һәм Аллаһ Тәғәлә: «Мин һеҙҙең менән!» Ысынлап та, намаҙ уҡып, зәкәт бирһәгеҙ, пәйғәмбәрҙәремә иман килтереп, уларға ярҙам итһәгеҙ һәм Аллаһҡа яҡшы бурыс бирһәгеҙ, һис шикһеҙ


60
Q.S Әл-Әнфәл (8:60)

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

Үҙегеҙҙә булған көс менән һәм Аллаһтың дошмандарын, үҙегеҙҙең дошмандарығыҙҙы һәм уларҙан башҡа һеҙ белмәгәндәрҙе тыйырлыҡ һыбайлыларҙан уларға ҡаршы торорға бар көсөгөҙ менән әҙерләнегеҙ; тет


72
Q.S Әл-Әнфәл (8:72)

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Ысынлап та, иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында мал-мөлкәттәре, йәндәре менән көрәшкәндәр һәм (мөһәжирҙәргә) һыйыныу урыны биргән һәм ярҙам күрһәткән кешеләр бер-береһен һаҡлай. Иман килтергәндәр, әммә һижрәт итмәгәндәр өсөн, улар һижрәткә киткәнсе, уларҙы яҡлау өсөн һеҙҙең өсөн бер ниндәй ҙә бурыс юҡ. (Әгәр ҙә улар һинән динде яҡлауҙа ярҙам һораһалар, һин улар менән килешеү төҙөгән кешеләрҙән башҡа ярҙам күрһәтергә бурыслыһың. Аллаһ һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙҙе күреп тора.


20
Q.S Әт-Тәүбә (9:20)

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

Иман килтереп, һижрәт итеп, Аллаһ юлында көрәшкән кешеләр, малдары һәм йәндәре менән Аллаһ ҡаршыһында юғары дәрәжәлеләр. Тап улар еңә.


41
Q.S Әт-Тәүбә (9:41)

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Үҙегеҙҙе еңел тойһағыҙ ҙа, ауыр тойһағыҙ ҙа китегеҙ, малығыҙ һәм йәнегеҙ менән Аллаһ юлында көрәшегеҙ. Белһәгеҙ, һеҙгә шулай яҡшыраҡ булыр ине.


83
Q.S Әт-Тәүбә (9:83)

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

Әгәр ҙә Аллаһ һеҙҙе (Мөхәммәтте) уларҙан бер төркөмгә (монафиҡтарға) ҡайтарһа, улар һеҙҙән сығырға рөхсәт һорай (һуғышҡа), һуңынан әйтегеҙ: "Һин минең менән мәңгелеккә сыға алмайһың һәм минең менән дошман менән көрәшә алмайһың.


88
Q.S Әт-Тәүбә (9:88)

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

Ләкин Рәсүл һәм уның менән бергә иман килтергән кешеләр (улар) үҙҙәренең малдары һәм ғүмерҙәре менән йәһүд ҡылынылар. Улар изгелеккә эйә булды. Улар бәхетле кешеләр.


92
Q.S Әт-Тәүбә (9:92)

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

ә һиңә (Мөхәммәткә) килгәндәрҙә (гонаһ та) юҡ, шуға күрә һин уларға транспорт сараһы бирәһең, шунан һин: «Мин һине алып барырға транспорт сараһы алманым», — тиһең, һуңынан улар ҡайта, шул уҡ ваҡытта күҙҙәренән йәштәр аға, сөнки улар ҡайғыра, сөнки улар сарыф итергә йыйынған нәмәләрҙе (һуғышҡа барырға) алмайҙар.


111
Q.S Әт-Тәүбә (9:111)

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

Ысынлап та, Аллаһ мөьминдәргә йәннәтте биреп, уларҙың ғүмерен дә, малын да һатып алды. Улар Аллаһ юлында һуғыша; улар үлтерһен йәки үлтерелһен өсөн, (әс) Тәүратта, Һөйөнөслө Хәбәрҙә һәм Ҡөрьәндә Аллаһтың хаҡ вәғәҙәһе. Ә вәғәҙәләрен Аллаһтан да яҡшыраҡ кем тота? Шулай итеп, һеҙ эшләгән һатып алыу-һатыу менән шат булығыҙ, һәм был ҙур еңеүҙе.


121
Q.S Әт-Тәүбә (9:121)

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

ә улар саҙаҡа бирмәйҙәр, бәләкәйме, ҙурмы, һәм (шулай уҡ) үҙән аша үтмәйҙәр (джиһадта), әгәр ҙә улар өсөн (изге эш булараҡ) яҙылмаһа, Аллаһ тарафынан үҙҙәре ҡылған эштәренән яҡшыраҡ нәмә менән бүләкләнһен өсөн.


15
Q.S Әл-Хүжүрәт (49:15)

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

Ысынында, ысын мөьминдәр – Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә иман килтергәндәр, һуңынан улар тартынмай һәм улар Аллаһ юлында малдары һәм йәндәре менән көрәшә. Улар ысын кешеләр.


1
Q.S Әл-Мөмтәһәнәх (60:1)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Минең дошмандарымды һәм үҙегеҙҙең дошмандарығыҙҙы, уларға (Мөхәммәт хәбәрен) еткерер өсөн, йәлләүҙән тоғро дуҫ итмәгеҙ; һеҙгә еткерелгән хәҡиҡәтте инҡар итһәләр ҙә. Раббың булған Аллаһҡа иман килтергәнең өсөн улар Рәсүлде лә, һине лә ҡыуып сығарҙылар. Әгәр һин ысынлап та Минең юлыма ынтылырға һәм Минең ризалығымды эҙләргә сыҡһаң ​​(был эште эшләмә). Һин уларға (Мөхәммәттең хәбәрен) йәшерен рәүештә, йәлләүҙән һөйләйһең, ә мин һинең нимәне йәшереүеңде, нимәне асыҡлауыңды яҡшыраҡ беләм. Һеҙҙең арағыҙҙа кем шулай эшләһә, ул тура юлдан тайпылды.


11
Q.S Ас-Сафф (61:11)

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

Йәғни һеҙ Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә иман килтерәһегеҙ һәм Аллаһ юлында малығыҙ һәм йәнегеҙ менән көрәшәһегеҙ. Белһәң, был һиңә яҡшыраҡ булыр ине,


17
Q.S Әт-Тағабун (64:17)

اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ

in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).

Аллаһҡа яҡшы бурыс бирһәгеҙ, һис шикһеҙ, Ул һеҙҙең өсөн ҡабатланыр һәм һеҙҙе ғәфү итер. Аллаһ рәхимле, рәхимле.