وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ገንዘባችሁንም) በአላህ መንገድ ለግሱ፤ በእጆቻችሁም (ነፍሶቻችሁን) ወደ ጥፋት አትጣሉ፤ መልካምንም ሥራ ሥሩ፤ አላህ በጎ ሠሪዎችን ይወዳልና።
لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ
lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).
ያለምንም ሰበብ (እንቅፋት) ተቀምጦ (በጦርነት ውስጥ የማይሳተፍ) አማኝ እና በአላህ መንገድ በገንዘቡና በሕይወቱ ለጂሃድ የሚታገል ሰው መካከል ተመሳሳይ አይደለም። አላህ በንብረታቸውና በነፍሳቸው ለጂሃድ የሚታገሉትን ሰዎች ደረጃ ከተቀመጡት (ያለ ምንም እንቅፋት ወደ ውጊያ የማይቀላቀሉትን) ከፍ አድርጎታል። ለእያንዳንዱ አላህ መልካም (ሽልማት) (ገነት) እንደሚሰጥ ቃል ገብቷል፤ አላህም ለጂሃድ የሚታገሉትን በታላቅ ሽልማት ከሚቀመጡት ይልቅ ብልጫ አሳይቷል።
وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
አንተ (ሙሐመድ) ከነሱ (ጓደኞችህ) መካከል ከሆንክ እና ከእነሱ ጋር ለመስገድ ከፈለግክ፣ ከእነሱ መካከል አንድ ቡድን ከአንተ ጋር ይቁም እና መሳሪያቸውን ይይዙ። ከዚያም (ከአንተ ጋር የሚሰግዱ) አንድ ረከዓ ሲጨርሱ ከኋላህ ይንቀሳቀሱ (ጠላትን ይጋፈጡ) እና ያልሰገዱ ሌላ ቡድን ይምጣ፣ ከዚያም ከአንተ ጋር ይጸልዩ፣ እና እንዲዘጋጁ ይፍቀዱላቸው፣ ንቁ እና መሳሪያቸውን ይዘው ይጓዙ። ከሃዲዎች ስለ ጦር መሳሪያህ እና ስለ ንብረቶቻችሁ ግድየለሽ እንድትሆኑ ፈለጉ፣ ስለዚህ ሁላችሁም በአንድ ጊዜ ጥቃት ሰነዘሩባችሁ። እናም በዝናብ ምክንያት ችግር ውስጥ ከሆናችሁ ወይም ታምማችሁ ከሆነ መሳሪያችሁን ብትጥሉ እና ብትዘጋጁ ችግር የለውም። በእርግጥ አላህ ለካዱት ሰዎች አዋራጅ ቅጣት አዘጋጅቷል።
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
አላህም የእስራኤልን ልጆች ቃል ኪዳን በእርግጥ ወስዷል፤ ከነሱም አስራ ሁለት መሪዎችን ሾምን። አላህም «እኔ ከእናንተ ጋር ነኝ» አለ። በእርግጥ ሶላትን ብትሰግዱ፣ ዘካንም ብትሰጡ፣ በመልክተኞቼም ብታምኑ፣ ብትረዷቸውም፣ ለአላህም መልካም ብድር ብታበድሩ፣ በእርግጥ ኃጢአቶቻችሁን አጠፋለሁ፤ ከሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት በእርግጥ አገባችኋለሁ። ከዚያ በኋላም ከእናንተ ውስጥ የካደ ሰው ከቀጥተኛው መንገድ በእርግጥ ተሳሳተ።»
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
አላህም ያውቃል፤ በእናንተ ኃይልና በእናንተ ኃይል ለመጋፈጥ ከፈረሰኞች፣ ከአላህ ጠላቶች፣ ከጠላቶቻችሁና ከነሱ ውጭ ያሉትን የማታውቁትን ለመከላከል በሚያስችላችሁ አቅም ሁሉ ተዘጋጁ። አላህም ያውቃል። በአላህ መንገድ የምትለግሱት ነገር ሁሉ በበቂ ሁኔታ ይመነዳችኋል፤ አትበደሉም።
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱ፣ በአላህ መንገድና በነፍሶቻቸው የሚታገሉ፣ እነዚያም ለሙሃጂሮች (ለሙሃጂሮች) መጠጊያና እርዳታ የሚሰጡ፣ እርስ በእርሳቸው ይጠብቃሉ። እነዚያም ያመኑና ያልተሰደዱ፣ እስኪሰደዱ ድረስ ልትጠብቋቸው ምንም ግዴታ የለባችሁም። (ነገር ግን) በሃይማኖት (መከላከል) እርዳታ ቢጠይቁህ፣ በአንተና በእነርሱ መካከል ስምምነት ላደረጉ ሰዎች ብቻ እርዳታ መስጠት አለብህ። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
እነዚያ ያመኑና የተሰደዱት በገንዘባቸውና በነፍሶቻቸው በአላህ መንገድ ላይ የሚታገሉት በአላህ ዘንድ ከፍ ያለ ደረጃ አላቸው። እነዚያም የሚያሸንፉት እነሱ ናቸው።
اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
ቀላልም ሆነ ከባድ ብትሆኑ ሽሹ፤ በአላህም መንገድ በገንዘባችሁና በነፍሳችሁ ታገሉ። ይህ የምታውቁ ብትሆኑ ለእናንተ የተሻለ ነው።
فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ
fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).
ስለዚህ አላህ (ሙሐመድ) ወደ አንድ ቡድን (ግብዞች) ቢመልስህ (ለመዋጋት) ፈቃድ ቢጠይቁህ፣ “ከእኔ ጋር ለዘላለም መውጣት አትችልም ከእኔም ጋር ጠላትን መዋጋት አትችልም። በእርግጥም ከመጀመሪያው ጀምሮ (ለመዋጋት) ፈቃደኛ ነህ። ስለዚህ (ለመዋጋት) ከማይሄዱት ጋር (ተቀመጥ)” በላቸው።
لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ነገር ግን መልእክተኛውና ከእርሱ ጋር ያመኑት (በሀብታቸውና በሕይወታቸው) ጂሃድን ተዋጉ። መልካም ነገርን አግኝተዋል። እነሱ እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።
وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ
wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).
ወደ አንተ (ሙሐመድ) የሚመጡ ሰዎች ምንም (ኃጢአትም) የለባቸውም፤ ስለዚህም ተሽከርካሪ ትሰጣቸዋለህ፤ ከዚያም “እኔ የሚወስድህ ተሽከርካሪ አላገኘሁም” ትላለህ፤ ከዚያም ዓይኖቻቸው በእንባ እየፈሰሱ ይመለሳሉ፤ ምክንያቱም የሚያወጡትን ገንዘብ ስላላገኙ (ወደ ጦርነት ለመሄድ)።
۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
አላህ ከምእመናን ሕይወታቸውንና ገንዘባቸውን ገነት በመስጠት ገዛቸው። በአላህ መንገድ ይዋጋሉ፤ በተውራት፣ በወንጌልና በቁርዓን ውስጥ ከአላህ የተገኘ እውነተኛ ቃል ኪዳን (እንደሆነ) ይገድላሉ ወይም ይገደላሉ። ከአላህም የበለጠ ቃል ኪዳኑን የሚጠብቅ ማነው? ስለዚህ ባደረጋችሁት ግዢና ሽያጭ ተደሰቱ፤ ይህም ታላቅ ድል ነው።
وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).
ትንሽም ይሁን ትልቅ ምጽዋት አይሰጡም፤ ሸለቆንም (በጂሃድ) አያቋርጡም፤ አላህ ከሠሩት ሥራ የተሻለን ነገር ሊመነዳቸው ለእነሱ የተጻፈ (እንደ መልካም ሥራ) እንጂ።
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
እንደ እውነቱ ከሆነ እውነተኛ አማኞች በአላህና በመልእክተኛው የሚያምኑ፣ ከዚያም የማያመነቱና በንብረታቸውና በነፍሳቸው በአላህ መንገድ የሚታገሉ ናቸው። እነሱ እውነተኛ ሰዎች ናቸው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ጠላቶቼንና ጠላቶቻችሁን ከርኅራኄ የተነሳ ለእነርሱ (የሙሐመድን ዜና) ታማኝ ወዳጆች አታድርጉ፤ ምንም እንኳን ወደ እናንተ የተላከውን እውነት ቢክዱም። መልእክተኛውንና እናንተን ራሳችሁን በአላህ፣ በጌታችሁ በማመናችሁ አባረሩ። መንገዴን ለመታገልና ውዴታዬን ለመፈለግ በእርግጥ ከወጣችሁ (ያንን አታድርጉ)። ከርኅራኄ የተነሳ (የሙሐመድን ዜና) በድብቅ ንገሯቸው፤ እኔም የምትደብቁትንና የምትገልጹትን አውቃለሁ። ከእናንተም ውስጥ ይህን የሚያደርግ ሰው ከቀጥተኛው መንገድ በእርግጥ ተሳሳተ።
تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ
tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
በአላህና በመልክተኛው ታምናላችሁ፣ በገንዘቦቻችሁና በነፍሶቻችሁም በአላህ መንገድ ትታገሉ ዘንድ (ይህ) የምታውቁ ብትሆኑ ለእናንተ የተሻለ ነው።
اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ
in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).
ለአላህ መልካም ብድር ብታበድሩ (አላህ) በእርግጥ ይከፍላችኋል፤ ይምራልም። አላህም እጅግ በጣም ርኅሩኅና አዛኝ ነው።