Revert to Islam, click here
Islam Al-Haq: Qur'an kee Hadith
(Islam raaqay)



Maqna - Jihad Persiapan berperang Mempersiapkan pasukan

Aayat raadinta natiijo :
Aayat wadarta : 17
195
Q.S Albaqarah (2:195)

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

او د الله په لاره کې (خپل مالونه) ولګوئ، او په خپلو لاسونو (ځانونه) په هلاکت کې مه غورځوئ، او نیکي وکړئ، په حقیقت کې الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.


95
Q.S An-niisa (4:95)

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

د هغه مؤمن ترمنځ چې پرته له کوم عذر (خنډ) ناست وي (چې په جګړه کې برخه نه اخلي) او هغه کس چې په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد کوي یو شان نه دی. الله تعالی د هغو کسانو مقام لوړ کړی دی چې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کوي د هغو کسانو په پرتله چې ناست وي (بې له کوم خنډه په جګړه کې ګډون نه کوي). الله تعالی هر یو ته د ښېګڼې (ثواب) (جنت) وعده ورکړې ده او الله تعالی د هغو کسانو ته چې جهاد کوي د ناستو کسانو په پرتله په لوی اجر سره فضیلت ورکړی دی.


102
Q.S An-niisa (4:102)

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

او که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی (ستاسو ملګرو) په منځ کې یې او غواړې چې ورسره لمونځ وکړې، نو د هغوی یوه ډله دې ستا سره (لمونځ وکړي) او خپلې وسلې دې پورته کړي، بیا کله چې هغوی (چې ستا سره لمونځ کوي) سجده وکړي (یو رکعت یې بشپړ کړ)، نو هغوی دې ستا له شا څخه (د دښمن سره د مخامخ کیدو لپاره) وخوځېږي او بله ډله دې راشي چې لمونځ یې نه دی کړی، بیا دې ستا سره لمونځ وکړي، او باید چمتو شي. هوښیار او خپلې وسلې دې پټې کړي. کافرانو غوښتل چې تاسو د خپلو وسلو او مالونو په اړه بې پروا اوسئ، نو دوی په یو وخت کې پر تاسو برید وکړ. او دا سمه ده چې تاسو خپلې وسلې کېږدئ، که تاسو د باران له امله په تکلیف کې یاست یا د ناروغۍ له امله یاست، او چمتو اوسئ. په حقیقت کې، الله د هغو کسانو لپاره سپکاوی کوونکی عذاب چمتو کړی دی چې کافران دي.


12
Q.S Al-maaqida (5:12)

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

او په یقین سره، الله له بني اسرائیلو څخه عهد اخیستی دی او موږ د هغوی څخه دولس مشران ټاکلي دي. او الله وویل: "زه ستاسو سره یم." په یقین سره، که تاسو لمونځونه وکړئ، زکات ورکړئ، زما په رسولانو ایمان راوړئ، د هغوی سره مرسته وکړئ او الله ته ښه پور ورکړئ، زه به خامخا ستاسو ګناهونه معاف کړم، او خامخا به تاسو هغه جنت ته داخل کړم چې لاندې به یې ویالې بهیږي. مګر څوک چې له دې وروسته له تاسو څخه کافر شي، نو هغه په یقین سره له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی."


60
Q.S Al-Anfaal (8:60)

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

او په خپل ټول توان سره د هغوی سره د مقابلې لپاره چمتو اوسئ، په هغه ځواک سره چې تاسو یې لرئ او له هغو آس سپرو څخه چې د الله دښمنانو، ستاسو دښمنانو او هغو کسانو ته چې تاسو یې نه پیژنئ مخه نیولی شي؛ مګر الله هغه پوهیږي. هر هغه څه چې تاسو د الله په لاره کې مصرف کوئ، خامخا به تاسو ته مناسب بدله درکړل شي او تاسو سره به ظلم ونه شي.


72
Q.S Al-Anfaal (8:72)

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

په حقیقت کې، هغه کسان چې ایمان راوړي او هجرت کوي او په خپلو مالونو او ځانونو سره د الله په لاره کې جهاد کوي او هغه کسان چې (مهاجرینو ته) پناه ورکوي او مرسته کوي، دوی یو بل ساتي. او هغه کسان چې ایمان لري مګر هجرت یې نه دی کړی، تاسو باندې د دوی ساتنه هیڅ مکلفیت نلري، تر هغه چې دوی هجرت وکړي. (مګر) که دوی له تاسو څخه د دین په دفاع کې مرسته وغواړي، نو تاسو مکلف یاست چې مرسته وکړئ پرته له هغو خلکو څخه چې ستاسو او د دوی ترمنځ تړون شوی وي. او الله ستاسو د کارونو لیدونکی دی.


20
Q.S At-towbah (9:20)

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

هغه کسان چې ایمان یې راوړی او هجرت یې کړی او د الله په لاره کې یې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد کړی، د الله په نزد لوړ مقام لري، او همدوی بریالي دي.


41
Q.S At-towbah (9:41)

اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

که سپک یاست یا دروند، ووځئ او په خپل مال او ځان سره د الله په لاره کې جهاد وکړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو پوهیږئ.


83
Q.S At-towbah (9:83)

فَاِنْ رَّجَعَكَ اللّٰهُ اِلٰى طَاۤىِٕفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوْكَ لِلْخُرُوْجِ فَقُلْ لَّنْ تَخْرُجُوْا مَعِيَ اَبَدًا وَّلَنْ تُقَاتِلُوْا مَعِيَ عَدُوًّاۗ اِنَّكُمْ رَضِيْتُمْ بِالْقُعُوْدِ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَاقْعُدُوْا مَعَ الْخٰلِفِيْنَ

fa ir raja‘akallāhu ilā ṭā'ifatim minhum fasta'żanūka lil-khurūji faqul lan takhrujū ma‘iya abadaw wa lan tuqātilū ma‘iya ‘aduwwā(n), innakum raḍītum bil-qu‘ūdi awwala marrah(tin), faq‘udū ma‘al-khālifīn(a).

نو که الله (ج) تا (محمد صلی الله علیه وسلم) د دوی (منافقانو) یوې ډلې ته بیرته راولي، بیا دوی له تا څخه د وتلو (جګړې) اجازه وغواړي، نو ورته ووایه، "تاسو زما سره د تل لپاره نشئ تللی او تاسو زما سره د دښمن سره نشئ جنګیدلی. په حقیقت کې، تاسو له پیل څخه (جګړې ته) نه تللو ته لیواله یاست. نو له هغو کسانو سره کښیناست (پاتې شئ) چې (جګړې ته) نه ځي."


88
Q.S At-towbah (9:88)

لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

خو رسول الله او هغه کسان چې له هغه سره یې ایمان راوړ، په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړ. هغوی نیکمرغه شول. هغوی بختور خلک دي.


92
Q.S At-towbah (9:92)

وَّلَا عَلَى الَّذِيْنَ اِذَا مَآ اَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَآ اَجِدُ مَآ اَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ۖتَوَلَّوْا وَّاَعْيُنُهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَنًا اَلَّا يَجِدُوْا مَا يُنْفِقُوْنَۗ

wa lā ‘alal-lażīna iżā mā atauka litaḥmilahum qulta lā ajidu mā aḥmilukum ‘alaih(i), tawallau wa a‘yunuhum tafīḍu minad dam‘i ḥazanan allā yajidū mā yunfiqūn(a).

او په هغو کسانو باندې هیڅ (ګناه) نشته چې تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) ته راشي، چې تاسو ورته موټر ورکړئ، بیا تاسو ووایاست، "ما ستاسو د وړلو لپاره موټر نه دی ترلاسه کړی،" بیا دوی بیرته راځي، پداسې حال کې چې د دوی سترګې له اوښکو ډکې وي ځکه چې دوی غمجن دي، ځکه چې دوی هغه څه ندي ترلاسه کړي چې دوی یې مصرف کول (جګړې ته د تلو لپاره).


111
Q.S At-towbah (9:111)

۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

په حقیقت کې، الله تعالی له مومنانو څخه د دوی ژوند او مال دواړه د جنت په ورکولو سره اخیستي دي. دوی د الله تعالی په لاره کې جنګیږي؛ ترڅو ووژني یا ووژل شي، (د تورات، انجیل او قرآن کریم کې د الله تعالی له لوري د ریښتینې ژمنې په توګه). او څوک به د الله تعالی په پرتله خپلې ژمنې غوره وساتي؟ نو په هغه پیرود او پلور خوشحاله اوسئ چې تاسو یې کړي دي، او دا لویه بریا ده.


121
Q.S At-towbah (9:121)

وَلَا يُنْفِقُوْنَ نَفَقَةً صَغِيْرَةً وَّلَا كَبِيْرَةً وَّلَا يَقْطَعُوْنَ وَادِيًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā yunfiqūna nafaqatan ṣagīrataw wa lā kabīrataw wa lā yaqṭa‘ūna wādiyan illā kutiba lahum liyajziyahumullāhu aḥsana mā kānū ya‘malūn(a).

او دوی خیرات نه ورکوي، که کوچنی وي یا لوی، او نه هم (په جهاد کې) کومه دره تیریږي، مګر دا چې د دوی لپاره لیکل کیږي (د نیکۍ په توګه)، ترڅو الله دوی ته د هغه څه څخه غوره بدله ورکړي چې دوی یې کول.


15
Q.S Al-hujuraat (49:15)

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

په حقیقت کې، ریښتیني مؤمنان هغه دي چې په الله او د هغه په رسول ایمان راوړي، بیا نه ډډه کوي او په خپلو مالونو او ځانونو سره د الله په لاره کې جهاد کوي. دوی ریښتیني خلک دي.


1
Q.S Al-mumtacaana (60:1)

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا عَدُوِّيْ وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَاۤءَ تُلْقُوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاۤءَكُمْ مِّنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُوْنَ الرَّسُوْلَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۗ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِيْ سَبِيْلِيْ وَابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِيْ تُسِرُّوْنَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَاَنَا۠ اَعْلَمُ بِمَآ اَخْفَيْتُمْ وَمَآ اَعْلَنْتُمْۗ وَمَنْ يَّفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū ‘aduwwī wa ‘aduwwakum auliyā'a tulqūna ilaihim bil-mawaddati wa qad kafarū bimā jā'akum minal-ḥaqq(i), yukhrijūnar-rasūla wa iyyākum an tu'minū billāhi rabbikum, in kuntum kharajtum jihādan fī sabīlī wabtigā'a marḍātī tusirrūna ilaihim bil-mawaddah(ti), wa ana a‘lamu bimā akhfaitum wa mā a‘lantum, wa may yaf‘alhu minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! زما دښمنان او خپل دښمنان د دې لپاره وفادار دوستان مه جوړوئ چې تاسو هغوی ته (د محمد خبر) د رحم له امله ورسوئ، که څه هم دوی هغه حق رد کړی دی چې تاسو ته رسیدلی و. دوی رسول او تاسو پخپله له دې امله وشړل چې تاسو په خپل رب الله ایمان راوړی و. که تاسو په ریښتیا سره زما په لاره کې د مبارزې او زما د رضا غوښتلو لپاره بهر ته ځئ (داسې مه کوئ). تاسو هغوی ته (د محمد خبر) په پټه، د رحم له امله وایاست، او زه ښه پوهیږم هغه څه چې تاسو پټوئ او هغه څه چې تاسو ښکاره کوئ. او څوک چې ستاسو څخه دا کار کوي، نو په حقیقت کې هغه له مستقیمې لارې څخه ګمراه شوی دی.


11
Q.S Saaf innah (61:11)

تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۙ

tu'minūna billāhi wa rasūlihī wa tujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālikum wa anfusikum, żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

دا چې تاسو په الله او د هغه په رسول ایمان راوړئ او د الله په لاره کې په خپلو مالونو او ځانونو سره جهاد وکړئ، دا ستاسو لپاره غوره ده، که تاسو پوهیږئ.


17
Q.S At-Tagabuun (64:17)

اِنْ تُقْرِضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ شَكُوْرٌ حَلِيْمٌۙ

in tuqriḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘ifhu lakum wa yagfir lakum, wallāhu syakūrun ḥalīm(un).

که تاسو الله ته ښه پور ورکړئ، نو هغه به خامخا ستاسو لپاره (پوره) څو چنده کړي او تاسو ته به بخښنه وکړي، او الله ډېر مهربان او ډېر رحم کوونکی دی.