فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
Уæдæ Талут йе 'фсад куы æрбакодта, уæд загъта: "Аллах уæ бафæлвардзæн цæугæдонæй. Уæдæ чи бануаза (йæ дон), уый мæ фæдон нæу. Æмæ йæ чи нæ нуаза, уый у мæ фæдон, кæд æмæ йæ къухæй чысыл нæ ныккæна." Фæлæ дзы цалдæры йедтæмæ банызтой. Уый (Талут) æмæ йемæ чи баууæндыд, уыдон куы ахызтысты доны сæрты, уæд загътой: «Абон тыхджын нал стæм Джалуты æмæ йе ’фсады ныхмæ». Аллахыл кæй сæмбæлдзысты, ууыл чи æууæнды, уыдон дзурынц: «Цал чысыл къордтæ фæуæлахиз стыр къордтыл Аллахы барлæвæрдæй». Æмæ фæразон чи у, уыдонимæ ис Аллах.
فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا
faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).
Уæдæ тох кæн ды (Мæхæмæт) Аллахы фæндагыл, ды уаргъ нæ дæ, фæлæ дæхиуыл. Уырнæг адæмы уд ссыгъдæг кæнын (тох кæнын). Ныфс нæ ис, Аллах кæй ныууадздзæн (ныппырх кæндзæн) æнæууæнкджыты æхстытæ. Аллах (Йæ) тых у тынг стыр æмæ (Йæ) æфхæрд у тынг карз.
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Æмæ цæттæ кæнут æппæт тыхтæй сæ ныхмæ тох кæнынмæ, цы тых уæм ис, уымæй æмæ бæхджынтæй, кæцытæн сæ бон у бауромын Аллахы знæгты, уæ знæгты æмæ уыдонæй уæлдай, кæй нæ зонут, уыдоны; тет
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
О Пехуымпар (Мæхæмæт)! Уырнæг адæмы тохы уд райхъал кæн. Уе ‘хсæн дыууын фæразон адæймаджы куы уа, уæд дыууæ сæдæ знаджы дæр æнæмæнг фæуæлахиз уыдзысты. Æмæ уе ‘хсæн сæдæ (фæразон) адæймаджы куы уаид, уæд æнæмæнгæй сæ бон бауыдаид мин æнæуырнæгыл фæуæлахиз уæвын, уымæн æмæ æнæуырнæг адæм сты æнæмбаргæ адæм.