مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
जो भी भलाई तुहानू मिलदी है, ओ अल्लाह तों है, ते जो भी बुराई तुहाडे नाल होंदी है, ओह तुहाडे (कसूर) तों है। असी तुहानूं (मुहम्मद) नू (सब) इंसानियत दे दूत दे तौर ते भेजेया। ते अल्लाह गवाह दे तौर उप्पर काफी ऐ।
۞ وَمَآ اُبَرِّئُ نَفْسِيْۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ ۢ بِالسُّوْۤءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيْۗ اِنَّ رَبِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa mā ubarri'u nafsī, innan-nafsa la'ammāratum bis-sū'i illā mā raḥima rabbī, inna rabbī gafūrur raḥīm(un).
ते मैं अपने आप गी (गलतियें थमां) मुक्त (घोषणा) नेईं करदा, कीजे असल च वासना हमेशा बुराई च लेई जंदी ऐ, सिवाय (वासना) दे जिसदे उप्पर मेरे प्रभु ने दया कीती ऐ। सचमुच मेरा रब क्षमाशील, परम दयालु ऐ।