وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
«ሙሳ ሆይ! አንድ አይነት ምግብ ብቻ ልንበላ አንችልም፤ ስለዚህ ጌታህን ለምንልን፤ ምድር ከምታበቅለው ነገር፤ ቅጠላ ቅጠል፣ ዱባ፣ ነጭ ሽንኩርት፣ ምስርና ሽንኩርት እንዲሰጠን» ባለህ ጊዜ (አስታውስ)። (ሙሳ) «በመልካም ነገር ምትክ መጥፎን ነገር ትጠይቃለህን? ወደ ከተማ ሂድ፤ የምትጠይቀውን በእርግጥ ታገኛለህ» አለው። ከዚያም ውርደትና ድህነት ተመታቸው፤ ከአላህም ቁጣ ወረደባቸው። ይህ የሆነው የአላህን ምልክቶች ስለካዱና ነቢያትን ያለ አግባብ ስለገደሉ ነው። ይህ የሆነው እነሱ አመጸኞችና ወሰንን ስለቆረጡ ነው።
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
የአላህን (ሃይማኖት) ገመድ እና ከሰዎች ጋር ያለውን (ቃል ኪዳን) ካልያዙ በስተቀር የትም ቦታ ቢሆኑ በውርደት የተሞሉ ናቸው። ከአላህ ቁጣን ተቀብለዋል እና ሁልጊዜም በመከራ ተሞልተዋል። ይህ የሆነበት ምክንያት የአላህን አንቀጾች ይክዳሉ እና ነቢያትን ያለ ምንም (ትክክለኛ ምክንያት) ይገድላሉ። ይህ የሆነበት ምክንያት እነሱ ታዛዦች እና ወሰንን ስለሚተላለፉ ነው።
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
በእርግጥም የጥጃ ምስል (አምልኮ) የሚሠሩ ሰዎች አንድ ቀን ከጌታቸው ቁጣንና በዚህች ዓለም ሕይወትን ውርደት ይቀበላሉ። እንደዚሁም ውሸታሞችን እንመነዳለን።
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
ስለዚህም የተስፈራሩትን ከረሱ በኋላ፣ ሰዎችን ከክፉ ሥራ የሚከለክሉትን አዳንናቸው፤ በደለኞችንም ሁልጊዜ ክፉ ይሠሩ ስለነበር ከባድ ቅጣት አደረግን።
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
ስለዚህ በተከለከለው ነገር ሁሉ ላይ ኩራት ከፈጠሩ በኋላ። «እናንተ ትሑታን ዝንጀሮዎች ሁኑ» አልናቸው።
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).
ጌታህም እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ ክፉ ቅጣትን የሚያመጡባቸውን (አይሁዶችን) ሰዎችን በእርግጥ እንደሚልክ ባስታወቀ ጊዜ (አስታውስ)። ጌታህ በእርግጥ ቅጣቱ ፈጣን ነው፤ እርሱም እጅግ መሐሪና አዛኝ ነው።
وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).
በዚህች ዓለም ውስጥ ወደ ብዙ ቡድኖች ከፈልናቸው፤ ከነሱም ውስጥ ምእመናን አሉ፤ ከነሱም ውስጥ ምእመናን የሉም፤ ወደ እውነትም ይመለሱ ዘንድ በመልካምም በክፉም (በመዓት) ሞከርናቸው።
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
ሙሳም ለሕዝቦቹ «ከፈርዖን ተከታዮች ባዳናችሁ ጊዜ በእናንተ ላይ የዋለላችሁን የአላህን ጸጋ አስታውሱ። አሳማሚ ቅጣት ገጠሟችሁ። ወንዶች ልጆቻችሁንም ገደሉ፤ ሴት ልጆቻችሁንም ተዉ፤ ይህ ከጌታችሁ ታላቅ ፈተና ነበረ።»
فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا
fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).
ከሁለቱ (ወንጀሎች) የመጀመሪያው ቅጣት የሚጣልበት ጊዜ በደረሰ ጊዜ፣ ኃያላን ባሮቻችንን ወደ እናንተ አመጣን፤ ከዚያም በመንደሮች ውስጥ በብዛት ተንሰራፉ። ይህ ደግሞ በእርግጠኝነት የሚተገበር ውሳኔ ነው።
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
መልካም ብትሠሩ ለራሳችሁ መልካምን ትሠራላችሁ። ክፉ ብትሠሩም ለራሳችሁ ነው። ሁለተኛው ቅጣት ሲመጣ ፊቶቻችሁን ለማዋረድ (ጠላቶቻችሁን እናስነሳለን)፤ እነሱም ለመጀመሪያ ጊዜ ወደ መስጊድ (አል-አቅሳ መስጊድ) እንደገቡት ይገባሉ፤ የሚችሉትንም ሁሉ ያጠፋሉ።
فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ
fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).
ከዚያም (ፈርዖንንና ሕዝቡን) ከአትክልቶችና ከምንጮች አወጣናቸው።
وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ
wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).
እና (ከ) ሀብትና ክቡር ቦታ፣