فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Тиймээс Тэр (Аллах) түүнийг сайн сайхнаар хүлээн авч, сайн өсгөж, асран халамжлахыг нь Закарияд даатгав. Закария түүнийг михраб (мөргөлийн тусгай өрөө)-нд харахаар ирэх бүртээ хажууд нь хоол хүнс байдаг байв. Тэр: "Өө, Мариам! Чи үүнийг хаанаас авсан бэ?" гэж асуухад тэр (Мариам): "Энэ бол Аллахаас ирсэн" гэж хариулав. Үнэндээ Аллах хүссэн хүндээ тоолшгүй их өгөөмөр сэтгэл өгдөг.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
Энэ бол бидний чамд илчилсэн зарим үл мэдэгдэх мэдээ юм (Мухаммед), хэдийгээр тэд Мариамыг хэн нь үлдээх талаар (шоодохоор) үзгээ шидэхэд чи тэдэнтэй хамт байгаагүй ч гэсэн. Тэд маргалдах үед чи тэдэнтэй хамт байгаагүй.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
Мөн (Мухаммед) номонд (Коран сударт) байгаа Мариамын түүхийг өгүүл, тэр өөрийгөө гэр бүлээсээ зүүн зүгт (Байтулмакдис) цөллөгдсөн үеийг.
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
Дараа нь тэр тэднээс хамгаалсан хөшиг босгосон; дараа нь Бид түүн рүү сүнсээ (Жабраил) илгээсэн бөгөөд тэр төгс хүний дүрээр түүний өмнө гарч ирэв.
قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا
qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).
Тэр (Мариям) “Надад эр хүн хүрч үзээгүй, би завхай эмэгтэй биш байхад надад яаж хүү байх билээ?” гэж хэлэв.
يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ
yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).
Ай Харуны (Мариям) эгч ээ! Чиний аав муу хүн биш, ээж чинь завхай эмэгтэй биш.
وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).
Мөн (Мариамын түүхийг санаарай) тэр түүний нэр төрийг хадгалж, дараа нь Бид түүний сүнсийг биед нь үлээж оруулсан; Бид түүнийг болон түүний хүүхдүүдийг бүх ертөнцийн (Аллахын агуу байдлын) тэмдэг болгосон.