فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
So I (Allah) aksept am wit gud akseptans, rayz am wit gud growth en giv ova in kia to Zakaria. Ɛnitɛm we Zakaria kin kam si am na di mihrab (spɛshal rum fɔ wɔship), i kin fɛn it nia am. I se, "O Maryam! Usay yu gɛt dis?" I (Maryam) ansa se, “I kɔmɔt frɔm Allah.” Fɔ tru, Allah de gi tin fɔ it to udat i want witout kɔlkyulɛshɔn.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
Dat na sɔm pan di nyus we wi nɔ si we Wi dɔn sho yu (Muhammad), pan ɔl we yu nɔ bin de wit dɛn we dɛn de trowe dɛn pen (fɔ drɔ lɔt) pan uswan pan dɛn go kip Maryam. Ɛn yu nɔ bin de wit dɛn we dɛn bin de agyu.
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ
ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).
Ɛn tɛl (Muhammad) di stori bɔt Maryam insay di Buk (Al-Qur’an), (dat na) we i bin kɛr insɛf kɔmɔt na in famili go na wan ples we de na di ist (Baitulmaqdis),
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا
fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).
dɔn i put vel (we bin de protɛkt am) frɔm dɛn; dɔn Wi sɛn Wi spirit (Jibril) to am, so i apia bifo am insay pafɛkt mɔtalman fɔm.
قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا
qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).
I (Maryam) se, “Aw a go gɛt bɔy pikin we nɔbɔdi nɔ ɛva tɔch mi ɛn a nɔto uman we nɔ klin!”
يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ
yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).
O sista fɔ Harun (Maryam)! Yu papa nɔto bad pɔsin ɛn yu mama nɔto mami ɛn dadi biznɛs wit ɔda pɔsin."
وَالَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهَا مِنْ رُّوْحِنَا وَجَعَلْنٰهَا وَابْنَهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhā mir rūḥinā wa ja‘alnāhā wabnahā āyatal lil-‘ālamīn(a).
Ɛn (mɛmba di stori bɔt Maryam) we bin kip in ɔna, dɔn Wi blo (in spirit) frɔm Wi insay in (bɔdi); Wi mek am ɛn in pikin dɛn bi sayn (fɔ Allah in big big wan) fɔ ɔl di wɔl dɛn.