وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
Ni (kaimɔ) beni ŋwɛibɔfoi lɛ kɛɛ, "O Maryam! Anɔkwale, Allah ehala bo, etsuu ohe, ni ekɛ bo ye hiɛ fe yei fɛɛ yɛ je lɛŋ fɛɛ (yɛ nakai beaŋ).
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
kɛ Maryam, Imran biyoo lɛ, ni hiɛ ehiɛ nyam lɛ, no sɛɛ lɛ Wɔmu Wɔ (bɔɔ) mumɔ lɛ eko wo emli; ni ema e-Nuŋtsɔ lɛ kɛ E-woji lɛ awiemɔi lɛ anɔ mi; ni eji gbɔmɛi ni boɔ toi lɛ ateŋ mɔ kome.