وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

Йәһүдтәр һәм христиандар: «Йәһүдтәрҙән һәм христиандарҙан башҡа бер кем дә күккә инмәйәсәк», — тинеләр. Бына (тик) уларҙы теләк. «Әгәр ҙә һеҙ хаҡ һүҙле булһағыҙ, миңә үҙегеҙҙең дөрөҫлөккә дәлилдәр күрһәтегеҙ», — тип әйт.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

Ә йәһүдтәр: «Христиандарҙа бер нәмә лә юҡ», — тиҙәр, христиандар (шулай уҡ) «Йәһүдтәрҙә бер нәмә лә юҡ», — тиҙәр, хатта улар Китапты уҡыһалар ҙа. Шулай уҡ ғилеме булмаған кешеләр әйткәнде әйтә. Шулай булғас, Аллаһ уларҙы ҡиәмәт көнөндә бәхәсләшкән нәмәләренә ҡарата хөкөм итер.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Тәҡүә булыр өсөн, һеҙҙән элек йәшәгән кешеләргә фарыз ителгән кеүек, һеҙгә лә ураҙа тотоу фарыз ителә.

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әгәр ҙә улар һинең менән бәхәсләшһә, әйт: «Мин Аллаһҡа буйһонам һәм миңә эйәргәндәр ҙә буйһонам». Китап бирелгәндәргә һәм уҡый-яҙа белмәгәндәргә: «Һеҙ Ислам динен ҡабул иттегеҙме?» Ислам динен ҡабул итһәләр, тимәк, тура юл алдылар, әгәр ҙә йөҙ сөйөрһәләр, тимәк, һеҙҙең бурысығыҙ уны еткереү генә. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

Эй, үҙегеҙгә Китап бирелгән кешеләр! Һеҙҙең янығыҙҙа булған Китапты раҫлаусы Беҙ иңдергән нәмәгә (Ҡөрьәнгә) ышанығыҙ, Беҙ (һеҙҙең) йөҙҙәрегеҙҙе үҙгәрткәнсе, һуңынан уларҙы кире борорбыҙ йәки шәмбе көнө (шәмбе көнө) әхлаҡһыҙлыҡ ҡылғандарҙы ҡәһәрләгән кеүек ҡәһәрләйбеҙ. Ә Аллаһы Тәғәләнең фарманы мотлаҡ ғәмәлдә буласаҡ.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

Эй, китап әһелдәре! Динегеҙҙә сиктән сыҡмағыҙ, Аллаһ тураһында хаҡ һүҙҙәрҙән башҡа бер нәмә лә әйтмәгеҙ. Ысынлап та, Мәрйәм улы Ғайса Мәсих Аллаһтың илсеһе һәм (Уның Мәрйәмгә еткергән һүҙҙәре менән яратылған) һәм Унан килгән рух ине. Шулай булғас, Аллаһҡа һәм Уның пәйғәмбәрҙәренә иман килтерегеҙ һәм: «(Аллаһ) өс», - тип әйтмәгеҙ, (шулай әйтеүҙән туҡтағыҙ). (Шул) һеҙҙең өсөн хәйерлерәк. Ысынлап та, Аллаһ – Ҡөҙрәтле Алла, Ул бала табыуҙан бәхетле. Күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, барыһы ла Уныҡы. Яҡлаусы булараҡ Аллаһ етә.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

Ысынлап та, «Аллаһ – Мәрйәм улы Мәсих», - тип әйтеүселәр кәфер булды! (Мөхәммәткә): «Әгәр Ул Мәрйәм улы Мәсихте, уның әсәһен һәм ерҙәге бөтә (кешеләрҙе) юҡ итергә теләһә, Аллаһтың ихтыярына кем ҡамасаулай ала?» Күктәрҙең, Ерҙең һәм улар араһындағы нәмәләрҙең батшалығы Аллаһтыҡы. Ул нимә теләй, шуны барлыҡҡа килтерә. Аллаһ һәр нәмәгә ҡөҙрәтле.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Ысынлап та, «Аллаһ – Мәрйәм улы Мәсих», - тип әйтеүселәр кәфер булды! Хатта Әл-Мәсих (үҙе): «Эй, Исраил балалары! Ысынлап та, кем Аллаһҡа тиңдәш тотһа, Аллаһ уға ожмахты харам ҡылған, ә уның урыны йәһәннәм булыр. Ә залим халыҡҡа ярҙамсы юҡ.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

Ысынлап та, берҙән-бер Аллаһтан башҡа илаһ булмаһа ла, Аллаһ өсөһөнән береһе, тип әйтеүселәр кәфер булды. Әгәр ҙә улар һөйләгәндәренән туҡтамаһалар, араларында кафырҙар, һис шикһеҙ, ауыр ғазап кисерәсәк.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

Йәһүдтәр: «Аллаһ улы Үзәйер», христиандар: «Аллаһ улы Мәсих», – тинеләр. Уларҙың ауыҙынан шул һүҙҙәр сыға. Улар элекке кафырҙарҙың һүҙҙәрен ҡабатланылар. Аллаһ уларҙы ҡәһәрләй; нисек йөҙ борҙолар?

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

Улар тәҡүә халыҡты (йәһүдтәрҙе), уларҙың монахтарын (христиандарҙы) Аллаһтан башҡа илаһ итеп, һәм (шулай уҡ) Мәрйәм улы Мәсихте; уларға тик Ҡөҙрәтле Аллаға табынырға ҡушһалар ҙа; Унан башҡа илаһ юҡ. Уларҙың бер-береһенә тиңдәш тотҡан нәмәләренән Уға дан булһын.

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

Аллаһ Тәғәләгә бала табыу ярамай, Уға дан. Ул нимәлер фарман итергә теләһә, уға: «Бул!» Тимәк, был шулай.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(Ғайса әйтте): «Ысынлап та, Аллаһ минең Раббым һәм һеҙҙең Раббығыҙ, шуға күрә Уға ғибәҙәт ҡылығыҙ, был тура юл».

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

Ысынында уларға дин (ҡулланыу) арҡаһында ғына ихлас буйһоноп, Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылырға, шулай уҡ намаҙ уҡырға, зәкәт түләргә ҡушыла, һәм был тура (хаҡ) дин.